Opinions
Τα Τρίκαλα και το Κακό
Σε μια εποχή που παράγει δέκα «σοκ» εβδομαδιαίως στα πρωτοσέλιδά της ή στα σόσιαλ μίντια, ένα εργατικό δυστύχημα, όσο πολύνεκρο, κατατάσσεται απογοητευτικά γρήγορα στα «συνήθη», τα «αναμενόμενα», τα «αφομοιώσιμα» εντέλει.
Μνήμες και διδάγματα από το Ολοκαύτωμα των Ελλήνων Εβραίων της Θεσσαλονίκης
Οφείλουμε να μην εφησυχάζουμε, διότι ο κίνδυνος των νοσταλγών του ναζισμού και του φασισμού ξαναπροβάλλει στην Ήπειρό μας, την επανειλημμένως πολύπαθη στο παρελθόν Ευρώπη.
Ο σκοπός δεν αγιάζει τα μέσα
Η αναγκαία ανατροπή του θλιβερού μητσοτακικού καθεστώτος δεν νομιμοποιεί συμπράξεις με υποστηρικτές της Χρυσής Αυγής και με δυσαρεστημένους ολιγάρχες
Μεγέθυνση, αξιοπρεπής διαβίωση και γεωοικονομική ανθεκτικότητα: πέρα από το κυρίαρχο αφήγημα
Παρά τους θετικούς ρυθμούς αύξησης του ΑΕΠ, το πραγματικό κατά κεφαλήν εισόδημα σε όρους αγοραστικής δύναμης υπολείπεται περίπου κατά 30% του ευρωπαϊκού μέσου όρου, ενώ η χώρα κατατάσσεται στις τελευταίες θέσεις της ΕΕ.
Γιατί πνίγεται η Αθήνα; Χαμένες ευκαιρίες με μεγάλο κόστος
Το υφιστάμενο αντιπλημμυρικό δίκτυο της Αττικής σχεδιάστηκε με βάση τα δεδομένα της 50ετίας 1932-1982, ενώ μόνο το 20% των δρόμων της Αθήνας διαθέτει δίκτυο όμβριων υδάτων –όταν τα διεθνή στάνταρ είναι πάνω από 40%.
Επιστροφή στο «Μαγικό Βουνό»
Η σύγκρουση για τη Γροιλανδία απεφεύχθη. Η Δύση όμως έδειξε στο Νταβός να γυρίζει έναν αιώνα πίσω.
Ο Ιωάννης Καποδίστριας ως ιδρυτής του Νεότερου Ελληνικού Κράτους
Ο Ιωάννης Καποδίστριας αφιέρωσε, κυριολεκτικώς, τον εαυτό του στον ιερό σκοπό της δημιουργίας, εκ του μηδενός, σύγχρονου Ελληνικού Κράτους, βάζοντας τις βάσεις για μίαν Ελλάδα αντάξια του παρελθόντος της αλλά και της προοπτικής της.
Ωρα αποφάσεων για την Κεντροαριστερά
Φυσικά και είναι καταλυτικός ο ρόλος του Αλέξη Τσίπρα σε αυτή την προσπάθεια. Απαντάει στο έλλειμμα κυβερνησιμότητας που όλες οι έρευνες διαπιστώνουν στο χώρο της προοδευτικής αντιπολίτευσης. Δεν χρειάζεται να σκαλίζουμε το παρελθόν για βολικά άλλοθι.
Στο δρόμο που χάραξαν οι αγρότες
Παρά το «θυμό» και την οργή της κοινωνίας οι αγρότες πρόταξαν τον γόνιμο πολιτικό ορθολογισμό με αρχή, μέση και τέλος και όχι τις δήθεν «αντισυστημικές» άναρθρες κραυγές που αγνοούν πολιτικές και ιδεολογίες.
Ο «δυτικός άνθρωπος»
Η επίκληση του «δυτικού ανθρώπου φτωχαίνει αφάνταστα τον πλούτο των διαφορετικών πολιτισμών. Γιατί αν και όντως υπάρχουν διαφορετικοί πολιτισμοί, είναι μεγάλο λάθος και έκφραση ενός αντιδιαφωτιστικού πνεύματος ο ισχυρισμός πως αυτοί οι πολιτισμοί είναι αποτέλεσμα διαφορετικών τύπων ανθρώπων.
Από την ολιγοπωλιακή αγορά στην κοινωνικά δίκαιη ενέργεια: Θεσμικές μεταρρυθμίσεις στο πλαίσιο του Target Model
Γιατί το Target Model δεν λειτούργησε όπως αναμενόταν στην Ελλάδα.
Το βιβλίο Τσίπρα και οι αριθμοί ενός αρρω-στημένου Δημόσιου Διαλόγου
Η περίπτωση του βιβλίου του Αλέξη Τσίπρα, λειτουργεί ως παράδειγμα για να κατανοήσουμε ποιοι μετέχουν και ποιοι αποκλείονται από το Δημόσιο Διάλογο, ποια είναι η ποιότητά του, πώς διαμορφώνονται τα κυρίαρχα αφηγήματα.
Μία μικρή επανάσταση για την Αποκρατικοποίηση της ζωής μας
Στη σημερινή εποχή, ιδίως η νέα γενιά χρειάζεται και απαιτεί ένα νέο κράτος το οποίο θα λειτουργεί ως τεχνητή νοημοσύνη στην υπηρεσία του πολίτη, απαλλάσσοντάς τον από το διοικητικό βάρος, και όχι ένα κράτος που θα συνεχίζει να λειτουργεί ως δυνάστης.
Διαίρει και βασίλευε
Ο κ. Μητσοτάκης ευνοημένος από τις εξελίξεις τρίβει τα χέρια του και ετοιμάζεται για μια τρίτη πρωθυπουργία σε έναν κόσμο που οι τελευταίες σταθερές του αποδυναμώνονται.
Για «πονηρεμένους» λύτες
Σ’ένα κόμμα που διευρύνεται και μεγεθύνεται σπάνε όλες οι ισορροπίες και οι συσχετισμοί και καθίσταται ανεξέλεγκτο.
Όταν η κυριαρχία μπαίνει σε παζάρι: η Ευρώπη μπροστά στο τεστ της Γροιλανδίας
Μετά τις απροκάλυπτες και προσβλητικές κινήσεις της κυβέρνησης Τραμπ απέναντι στην Ευρώπη, με αιχμή του δόρατος την υπόθεση της Γροιλανδίας, τίθεται πλέον ένα αμείλικτο ερώτημα: μπορούν ακόμη οι ευρωπαϊκές ηγεσίες να παρέχουν πολιτική κάλυψη;
NATO: Συμβιβασμοί μέχρι τελικής πτώσης;
Με κανόνες ή όχι το παγκόσμιο σύστημα και οι ανταγωνισμοί βρίσκονται σε επίπεδο «βρασμού» και ο ατμός δεν ξέρουμε ακόμη τι αποτέλεσμα θα φέρει.
Ποιοι είναι σήμερα ακροδεξιοί;
Ο «συναισθηματικός Κασιδιάρης» είναι πιο επικίνδυνος από τον φανερό φασίστα και μάτσο Κασιδιάρη. Η δημοκρατία δεν είναι μια εύκολη υπόθεση και η Ακροδεξιά το εκμεταλλεύεται αυτό.
Μήπως «είμαστε όλοι Γροιλανδοί»;
«Η δική μου ηθική, το δικό μου μυαλό είναι το μόνο που μπορεί να με σταματήσει. Δεν χρειάζομαι το διεθνές δίκαιο», ιδού το ανατριχιαστικό δόγμα του.
Mercosur - Γροιλανδία: Mπρος γκρεμός και πίσω ρέμα
Η Ευρώπη είτε θα λειτουργήσει ως πολιτική ένωση με στρατηγική πυξίδα, ίσους όρους ανταγωνισμού και καθαρή γεωπολιτική παρουσία, είτε θα περιοριστεί στον ρόλο μιας αγοράς που αντιδρά καθυστερημένα στις εξελίξεις.
Γιατί η δήλωση Καρυστιανού είναι προβληματική
Δημόσια διαβούλευση μπορεί να υπάρξει για πολλά θέματα, αλλά όχι για θεμελιώδη δικαιώματα. Τα θεμελιώδη δικαιώματα δεν είναι ζήτημα πλειοψηφίας - μειοψηφίας.
Εσείς συνεχίστε να πυροβολείτε τον Τσίπρα
Τον μόνο που μπορεί μέσα σε αυτή την ρευστή κατάσταση να δώσει ελπίδα για μετρήσιμη, εναλλακτική κυβερνητική λύση απέναντι στην Δεξιά - Ακροδεξιά.
Η Ιθάκη δεν είναι απλώς ένας προορισμός
Είναι το ερώτημα προς τα πού πάμε και με ποιους. Και αν κάτι μας θυμίζει αυτό το βιβλίο, είναι ότι το ταξίδι έχει νόημα μόνο όταν δεν αφήνουμε τους πιο αδύναμους στην άκρη του δρόμου. Αυτό είναι βαθιά πολιτικό. Και απολύτως επίκαιρο.
Ίμια: Μια κομβική Στιγμή στις Ελληνοτουρκικές Σχέσεις
Προκλήθηκε από άστοχες ενέργειες εξωθεσμικών στοιχείων της Ελλάδας και προκλητικών κινήσεων παραγόντων της Τουρκίας και από την απουσία θεσμικών διαύλων επικοινωνίας μεταξύ των δύο χωρών.
Το καθεστώς της Τεχεράνης αντέχει - Αλλά για πόσο;
Οι εξεγερμένοι Ιρανοί βρίσκονται μεταξύ της άγριας καταστολής και των απειλών του Τραμπ για βομβαρδισμούς. Κινδυνεύει ο Χαμενεΐ να έχει την τύχη του Ασαντ;
Έχουμε πρόσβαση σε ποιοτική, επαρκή και προσιτή διατροφή;
Χωρίς ισχυρή δημόσια παρέμβαση, η Ελλάδα κινδυνεύει να παγιωθεί ως χώρα με ευρωπαϊκές τιμές και χαμηλά εισοδήματα, με επισιτιστική ανασφάλεια για μεγάλα τμήματα της κοινωνίας. Αυτό δεν είναι «αναγκαίο κακό». Είναι πολιτική επιλογή.
