Opinions
Ποιοι φοβούνται στο ΠΑΣΟΚ την Αλλαγή;
Η μόνη περίπτωση να επιβεβαιώσει το ΠΑΣΟΚ την αληθινή του πρόθεση για Αλλαγή με τη σημερινή ηγεσία είναι η συνεργασία των κομμάτων της προοδευτικής παράταξης.
Όταν το Διεθνές Δίκαιο γίνεται «όποτε μας βολεύει»
Όταν ο Έλληνας πρωθυπουργός δηλώνει ότι «δεν είναι η ώρα να μιλήσουμε για τη νομιμότητα», δεν κάνει ρεαλιστική πολιτική. Υποσκάπτει το θεμέλιο πάνω στο οποίο στηρίζεται η εξωτερική πολιτικής της χώρας.
Το νέο διεθνές περιβάλλον ταράζει τα νερά αλλά όχι την ελληνική κυβέρνηση
Από τη μια ο Τραμπ γράφει ότι δεν τον ενδιαφέρει το εσωτερικό καθεστώς των χωρών, δηλαδή αν αυτά είναι δημοκρατικά ή δικτατορικά αρκεί να συνεργάζονται με τις ΗΠΑ και από την άλλη ζητάει αλλαγές στην Ευρώπη και υποστήριξη των «πατριωτικών» κομμάτων για να μη γίνει σε είκοσι χρόνια αγνώριστη από την μετανάστευση.
Προκόπης Παυλόπουλος: Ο χαοτικός οικονομικός «Λαβύρινθος» και η κακοποίηση των κανόνων Δικαίου
Πρόκειται για το «γνήσιο τέκνο» της νεοφιλελεύθερης οικονομικής αντίληψης, ήτοι για τις βουλιμικές «αγορές», που γίνονται πολύ περισσότερο επικίνδυνες όταν δρουν υπό καθεστώς απειλής της υπόστασής τους.
Φύγε εσύ, έλα εσύ...
Η εκκολαπτόμενη, οιονεί-ειδολογική διαφοροποίηση μεταξύ άδολων αθώων κι εν γένει ενόχων, εντάσσεται σε ακρο-δεξιές αντιλήψεις, όσο κι αν ορισμένοι θέλουν να την παρουσιάσουν σαν «καθαρτήρια διαδικασία».
Ξενοφών Κοντιάδης: Αδυναμία του κ. Πρετεντέρη στην κατανόηση κειμένου ή δόλος;
Είναι προφανές ότι δεν επιδιώκω καμία συνεργασία με το κόμμα Καρυστιανού, αφού ρητά δηλώνω ότι δεν θα το ψηφίσω.
Γιώργος Σιακαντάρης για τα 10 χρόνια Μητσοτάκη: Πού ήσουν νιότη που έδειχνες…
Δυστυχώς η Σοσιαλδημοκρατία αλλά και η δημοκρατική ριζοσπαστική Αριστερά, σε διαφορετικές δόσεις, έχουν πέσει θύμα αυτής της αντίληψης. Όταν αποκτήσουν μια εναλλακτική αφήγηση –ιδέες υπάρχουν- θα μπορέσουν να απειλήσουν τη διαφαινόμενη συνεργασία της νεοδεξιάς με την Ακροδεξιά.
Το πιο «γυμνό» μέλος της ΕΕ και του ΝΑΤΟ
Ποια σχεδίαση προστασίας και ποια βελτίωση της ευπάθειας πολιτικών αερολιμένων να γίνει, όταν είμαστε ακόμα σε προηγούμενο στάδιο και δεν γνωρίζουμε πώς και γιατί νεκρώνουν οι επικοινωνίες τους;
Τι πρεσβεύει τελικά ως πολιτικός η Μαρία Καρυστιανού;
Αντιγράφει κατά λέξη τις ομάδες αλήθειας και δολοφονίας χαρακτήρα, που αποτελούν την αιχμή του δόρατος της Δεξιάς και της Ακρας Δεξιάς. Ανασύρει από τα αρχεία τους τις γνωστές χυδαιότητες κατά του Τσίπρα.
Η οικονομία μας σε εύθραυστο περίβλημα
Ακόμη και όσα νοικοκυριά έχουν δει σημαντική βελτίωση της θέσης τους τα τελευταία χρόνια δυσκολεύονται να δουν πως θα βελτιωθούν οι προοπτικές τους στη συνέχεια.
Καρυστιανού - Επαναλαμβάνοντας μια φάρσα
Δεν ξέρω ποια απήχηση θα έχει αυτό το κόμμα και για πόσο διάστημα, αλλά πολύ φοβάμαι πως, όπως και με τον κύριο Κασσελάκη, στο τέλος η φάρσα του «πολιτική χωρίς πολιτικούς» και της αντιπολιτικής θα επαναληφθεί ως τραγωδία.
Συμφωνία ΕΕ-Mercosur: Μια στρατηγική αναγκαιότητα ή μια νέα εσωστρέφεια
Η συμφωνία Mercosur, δεν είναι απλώς μια εμπορική συμφωνία, αλλά πρέπει να αποτελέσει μια πολιτική, στρατηγικής συμμαχίας, διεθνούς κύρους. Η συμφωνία οφείλει να στείλει ένα ηχηρό μήνυμα κατά του προστατευτισμού αλλά υπέρ των συλλογικών κανόνων, διαπεριφερειακών συμμαχιών, που προωθούν την ανάπτυξη και ασφάλεια, ενώ ενδυναμώνουν το κύρος της ΕΕ στην προσπάθεια αυτή.
Σε δεινή θέση η Ευρωπαϊκή Ένωση
Είναι οι ΗΠΑ (μέλος του ΝΑΤΟ και όχι η Ρωσία) που απειλούν να καταλάβουν στρατιωτικά κυρίαρχο έδαφος της Ένωσης και του ΝΑΤΟ, τη Γροιλανδία. Το δηλώνουν και το απεικονίζουν σε χάρτες.
Η επιστροφή της ισχύος και το κόστος της σιωπής
Η επαναφορά από τον Ντόναλντ Τραμπ της ρητορικής διεκδίκησης της Γροιλανδίας, οι απειλές προς την Κολομβία και την Κούβα, η ανοχή σε τετελεσμένα σε διαφορετικά σημεία του κόσμου, συγκροτούν μια νέα πραγματικότητα: την επιστροφή της ωμής ισχύος ως μοναδικού κριτηρίου διεθνούς πολιτικής.
Το κενό πολιτικής
Με νεοφιλελεύθερες ιδεοληψίες, που αποσύρονται σε όλο τον κόσµο, καθ’ ηµάς οι σηµαντικές αποφάσεις εκχωρούνται στις αγορές.
Στην εποχή των μεγάλων αλλαγών
O Τραμπ μοιάζει περισσότερο με αλλαγή καθεστώτος και λιγότερο με μια ακόμη εναλλαγή στην εξουσία σε δημοκρατική χώρα)
Το τέλος της εποχής της «αθωότητας» του αμερικανικού ιμπεριαλισμού
Η στυγνή αμερικανική επέμβαση σε ένα ξένο κυρίαρχο κράτος της Λατινικής Αμερικής με στόχο τη ληστρική αρπαγή κάθε φυσικού και ορυκτού του πλούτου δεν συνιστά ασφαλώς καινοφανή πρακτική, αλλά αποτελεί πάγια και κατεστημένη πρακτική της εκάστοτε αμερικανικής κυβέρνησης.
Η επιστροφή των κανονιοφόρων
Η Ελλάδα, ειδικά, δεν έχει το περιθώριο να εμφανίζεται πως αντιμετωπίζει την διεθνή νομιμότητα- ή ότι έχει απομείνει από αυτήν- ως παρανυχίδα.
Η Διεθνής Νομιμότητα μας αφορά όλους σε κάθε γωνία του πλανήτη
Όσοι, όπως η Νέα Δημοκρατία, χαϊδεύουν το Τραμπ και στηρίζουν ή σχετικοποιούν την εισβολή στη Βενεζουέλα, δεν είναι μόνο πολιτικά κυνικοί. Διότι το δίκαιο του ισχυρού, όταν επιβάλλεται κόντρα στο διεθνές δίκαιο, δεν μένει ποτέ χωρίς συνέπειες.
Βενεζουέλα: Παράλυση ή προδοσία;
Ακόμη και αν δεχτούμε τον αμερικανικό ισχυρισμό ότι η όλη επιχείρηση διήρκεσε 30 λεπτά είναι απορίας άξιο γιατί δεν ξύπνησαν τον αρχηγό της χώρας που κοιμόταν σε αεροπορική βάση.
Από το άρθρο 16 στο άρθρο 86
Συνεχίζει να εμποδίζει το άρθρο 86 του Συντάγματος, το οποίο αναθέτει αποκλειστικά στη βουλή την προανάκριση, ανάκριση και άσκηση δίωξης Υπουργών για αναγόμενα στο ενωσιακό δίκαιο εγκλήματα που τους αποδίδεται ότι διέπραξαν κατά την άσκηση των καθηκόντων τους;
Ο νόμος της ζούγκλας σε πλήρη κυριαρχία
Όποιος έχει καταδικάσει [και ορθότατα] την ρωσική εισβολή στην Ουκρανία, λογικά θα πρέπει, αν θέλει να είναι συνεπής, να καταδικάσει και την σημερινή ωμή παραβίαση της ανεξαρτησίας της Βενεζουέλας.
Η Διεθνής Τρομοκρατία σε δράση
«Οι εν Ελλάδι υποστηρικτές του Τραμπ δεν είναι μόνο αμοραλιστές, αλλά και άφρονες».
Αλέξανδρος Παπαδιαμάντης: Ο «ιδανικός» αναχωρητής των Γραμμάτων μας
Ο «αναχωρητισμός» του Παπαδιαμάντη είναι άρρηκτα συνδεδεμένος με την βαθύτερη φιλοσοφική διάσταση του Ορθόδοξου Μοναχισμού, αν μη τι άλλο σε ό,τι αφορά την καθημερινή τύρβη του και τον τρόπο σκέψης και γραφής του.
Η Κύπρος ανέλαβε την προεδρία σε μια από τις δυσκολότερες στιγμές...
...στην ιστορία της ευρωπαϊκής ενοποίησης.
Γιατί η Ευρώπη δεν μιλάει με τον Πούτιν;
Η Ευρώπη δεν βρίσκεται σε κατάρρευση. Βρίσκεται όμως σε μακροχρόνια στασιμότητα. Πριν από δύο δεκαετίες παρήγαγε σχεδόν το 25% του παγκόσμιου ΑΕΠ. Σήμερα το μερίδιό της έχει υποχωρήσει κοντά στο 14% Η απώλεια δεν είναι στιγμιαία· είναι διαρθρωτική.
Καποδίστριας
Ο Καποδίστριας ήταν ακριβώς το αντίθετο από αυτά που παρουσιάζει ο Σμαραγδής, δηλαδή έναν άνθρωπο συντηρητικό, αντιδιαφωτιστή, κληρικαλιστή και ως ένα βαθμό αιθεροβάμονα. Αυτή η προσέγγιση, που γοητεύει άλλωστε ένα συγκεκριμένο κοινό, μπορεί να φέρνει ρεκόρ εισιτηρίων όμως διαστρεβλώνει την πραγματικότητα.
2026: Η παγκόσμια αναδιανομή συνεχίζεται με πολέμους
Οι πόλεμοι που έρχονται μαζί με τους ανταγωνισμούς για το μοίρασμα του κόσμου, των «σφαιρών επιρροής», των πλουτοπαραγωγικών πηγών, της παραγωγής βιομηχανικών και αγροτικών προϊόντων και του χρηματιστικού κεφαλαίου, είναι δείγματα της κατάστασης των κυρίαρχων τάξεων στις κυρίαρχες χώρες.
