Με αιχμηρό του σχόλιο ο γραμματέας της Ελληνικής Αριστερής Συμπαράταξης (ΕΛΑΣ) Μίλτος Χατζηγιαννάκης ασκεί κριτική στην κυβέρνηση για τη συζήτηση γύρω από το επίδομα ανεργία, σχολιάζοντας τις δηλώσεις του κυβερνητικού εκπροσώπου Παύλου Μαρινάκη.
Ο κ. Χατζηγιαννάκης θέτει αρχικά ζήτημα για τον ρόλο του κυβερνητικού εκπροσώπου, υποστηρίζοντας ότι όταν ένας κυβερνητικός εκπρόσωπος τοποθετείται δημόσια, εκφράζει τη θέση της κυβέρνησης και όχι μια προσωπική άποψη. «Ένας κυβερνητικός εκπρόσωπος δεν μιλάει ποτέ “προσωπικά”. Δουλειά του είναι να λέει τι σκέφτεται η κυβέρνηση, όχι τι σκέφτεται ο ίδιος», αναφέρει χαρακτηριστικά.
Ο Μίλτος Χατζηγιαννάκης υπογραμμίζει παράλληλα ότι κανείς δεν επιλέγει να είναι άνεργος. «Το επίδομα ανεργίας δεν είναι φιλοδώρημα», σημειώνει, υπενθυμίζοντας ότι ο εργαζόμενος έχει καταβάλει εισφορές κατά τη διάρκεια της εργασίας του και ότι το επίδομα αποτελεί στήριξη την περίοδο που βρίσκεται εκτός αγοράς εργασίας. «Άλλος βρίσκει σε μια εβδομάδα, άλλος σε έξι μήνες», αναφέρει χαρακτηριστικά, υποστηρίζοντας ότι ένα ενιαίο όριο δύο μηνών για όλους αγνοεί τις πραγματικές συνθήκες που επικρατούν στην αγορά εργασίας.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ
«Μια κυβέρνηση που χρειάζεται τρεις διαφορετικές διευκρινίσεις για να πείσει τον κόσμο ότι δεν σκέφτεται να του κόψει το εισόδημα, δεν έχει πρόβλημα επικοινωνίας. Έχει πρόβλημα με το αν κατανοεί πόσοι και πόσες το έχουν ανάγκη», καταλήγει στην ανάρτησή του.
H ανάρτηση του Μίλτου Χατζηγιαννάκη
Ένας κυβερνητικός εκπρόσωπος δεν μιλάει ποτέ «προσωπικά». Δουλειά του είναι να λέει τι σκέφτεται η κυβέρνηση, όχι τι σκέφτεται ο ίδιος. Άρα λοιπόν είτε η κυβέρνηση σκέφτεται να εφαρμόσει το μέτρο αυτό είτε ο κ. Μαρινάκης μιλάει εκ μέρους της κυβέρνησης χωρίς σοβαρότητα, αυτοσχεδιάζοντας πάνω σε ζητήματα που αφορούν την καθημερινότητα του πολίτη για παράδειγμα αν θα μπορεί να πληρώσει το νοίκι του ή όχι. Είναι γεγονός πως κανείς δεν ξυπνάει το πρωί με χαρά επειδή είναι άνεργος. Ωστόσο να υπενθυμίσω πως το επίδομα ανεργίας δεν είναι φιλοδώρημα. Είναι εισφορά που ο ίδιος ο εργαζόμενος έχει ήδη πληρώσει, μήνα με τον μήνα, όσο δούλευε. Είναι δικά του χρήματα, που τα παίρνει πίσω τη στιγμή που τα χρειάζεται περισσότερο. Η αναζήτηση δουλειάς δεν έχει σταθερό χρονόμετρο. Άλλος βρίσκει σε μια εβδομάδα, άλλος σε έξι μήνες ανάλογα με την ηλικία του, τον κλάδο, την περιοχή που μένει και τις επιλογές που του δίνονται. Να βάζεις ένα ενιαίο όριο δύο μηνών σε όλους σημαίνει ότι είσαι εκτός πραγματικότητας.
Μια κυβέρνηση που χρειάζεται τρεις διαφορετικές διευκρινίσεις για να πείσει τον κόσμο ότι δεν σκέφτεται να του κόψει το εισόδημα, δεν έχει πρόβλημα επικοινωνίας. Έχει πρόβλημα με το αν κατανοεί πόσοι και πόσες το έχουν ανάγκη.
{https://www.facebook.com/share/p/1Griktww7B/?mibextid=wwXIfr}
