Ιδανικά για υποψήφιους ΑΣΕΠ που θέλουν να εξασκηθούν στην κριτική ανάγνωση διοικητικών κειμένων, εκεί ακριβώς όπου κρίνεται η επιτυχία στις εξετάσεις.
Ερώτηση: Ποιο από τα παρακάτω συνάγεται με ασφάλεια από το κείμενο;
Α. Όλα τα κράτη μέλη διαθέτουν πλέον πλήρως διαλειτουργικά μητρώα.
Β. Η καθυστέρηση στη διαλειτουργικότητα οφείλεται κυρίως σε τεχνολογικά κενά υποδομής.
Γ. Η σύγκλιση στην ψηφιοποίηση προωθείται εν μέρει μέσω δεσμευτικών κανονισμών.
Δ. Η Επιτροπή έχει εγκαταλείψει την προσπάθεια επιβολής κοινών προτύπων.
Ε. Οι νομικές παραδόσεις των κρατών μελών έχουν πλέον πλήρως εναρμονιστεί.
Ερώτηση: Σύμφωνα με το κείμενο, ποια από τις παρακάτω προτάσεις είναι ακριβής;
Α. Η μεταρρύθμιση κρίνεται εξ ολοκλήρου ακατάλληλη για τον δημόσιο τομέα.
Β. Η ποσοτικοποίηση δεικτών είναι εξίσου αποτελεσματική σε όλες τις υπηρεσίες.
Γ. Ο νομικός έλεγχος πράξεων δεν επηρεάζεται από ποσοτικά κριτήρια απόδοσης.
Δ. Οι συμβουλευτικές υπηρεσίες δυσκολεύονται περισσότερο στη μέτρηση αποτελεσμάτων.
Ε. Η διαφοροποίηση κριτηρίων ανά υπηρεσία θεωρείται περιττή επιβάρυνση.
Ερώτηση: Ποιο συμπέρασμα δεν μπορεί να στηριχθεί στο κείμενο;
Α. Η απουσία προθεσμιών δεν συνεπάγεται αυτομάτως καλύτερη ποιότητα αποφάσεων.
Β. Οι ενδεικτικές προθεσμίες αποτελούν συνηθισμένη μέση λύση στο ζήτημα.
Γ. Αυστηρές προθεσμίες εγγυώνται πάντοτε ταχύτερη και ποιοτικότερη δικαιοσύνη.
Δ. Η πολυπλοκότητα μιας υπόθεσης μπορεί να συγκρούεται με στενά χρονικά όρια.
Ε. Οι μηχανισμοί λογοδοσίας συνοδεύουν συχνά τις ενδεικτικές προθεσμίες.
Ερώτηση: Ποια πρόταση αποδίδει ορθότερα το περιεχόμενο του κειμένου;
Α. Ο χαρακτηρισμός της ενεργειακής μετάβασης ως υπέρτερου συμφέροντος νομιμοποιεί άνευ όρων κάθε χωροθέτηση.
Β. Η έλλειψη χωροταξικού πλαισίου καθιστά τη διοικητική κρίση λιγότερο ασφαλή, όχι όμως ανέφικτη.
Γ. Η προστασία του τοπίου έχει πλέον υπερισχύσει πλήρως των στόχων απανθρακοποίησης.
Δ. Η νομολογία απορρίπτει κατηγορηματικά τον χαρακτηρισμό της ενέργειας ως υπέρτερου συμφέροντος.
Ε. Η σταθμισμένη εκτίμηση επιπτώσεων καταργήθηκε λόγω του υπέρτερου συμφέροντος.
Ερώτηση: Ποια από τις παρακάτω προτάσεις έρχεται σε αντίθεση με το κείμενο;
Α. Η συνταγματική κατοχύρωση της ανεξαρτησίας δεν εξασφαλίζει πάντοτε πραγματική αυτοτέλεια.
Β. Η διάρκεια και ανανεωσιμότητα της θητείας επηρεάζουν την ανθεκτικότητα μιας αρχής.
Γ. Κάθε αρχή που ονομάζεται «ανεξάρτητη» λειτουργεί εκ των πραγμάτων χωρίς πολιτικές πιέσεις.
Δ. Η ετήσια εξάρτηση από κρατική χρηματοδότηση μπορεί να υπονομεύσει την ανεξαρτησία.
Ε. Ο τρόπος επιλογής μελών αποτελεί έναν από τους παράγοντες ανεξαρτησίας.
Απαντήσεις:
1Γ: Το κείμενο αναφέρει ρητά ότι «η νομοθετική πίεση μέσω κανονισμών άμεσης εφαρμογής περιορίζει σταδιακά το περιθώριο αποκλίσεων», άρα η σύγκλιση προωθείται εν μέρει μέσω δεσμευτικών κανονισμών. Οι υπόλοιπες επιλογές αντιστρέφουν ή υπερβαίνουν όσα δηλώνονται.
2Δ: Το κείμενο αναφέρει ρητά ότι η ποσοτικοποίηση «παραμένει προβληματική» σε υπηρεσίες συμβουλευτικού ή εποπτικού χαρακτήρα. Η επιλογή Γ αντιστρέφει το νόημα, αφού ο νομικός έλεγχος αναφέρεται ως παράδειγμα λειτουργίας που κινδυνεύει να υποβαθμιστεί.
3Γ:Το κείμενο δεν υποστηρίζει ότι οι αυστηρές προθεσμίες «εγγυώνται πάντοτε» ταχύτητα και ποιότητα, αντίθετα, επισημαίνει τον κίνδυνο επιφανειακής αιτιολόγησης. Όλες οι άλλες προτάσεις στηρίζονται ρητά στο κείμενο.
4Β:Το κείμενο αναφέρει ότι η απουσία πλαισίου «καθιστά την κρίση περισσότερο επισφαλή», όχι αδύνατη, ενώ διατηρείται η υποχρέωση σταθμισμένης εκτίμησης. Η Α αντιστρέφει ρητή διαφοροποίηση του κειμένου («χωρίς ωστόσο αυτό να καθιστά αυτόματα νόμιμη»).
5Γ: Το κείμενο δηλώνει ρητά ότι η ανεξαρτησία «δεν είναι… αυτονόητη συνέπεια της θεσμικής ονομασίας», άρα η πρόταση Γ αντιστρέφει το νόημα του κειμένου.

































