Σφοδρή κριτική προς τους ιδιοκτήτες ιδιωτικών σχολείων ασκεί η Ομοσπονδία Ιδιωτικών Εκπαιδευτικών Λειτουργών Ελλάδας (ΟΙΕΛΕ), καταγγέλλοντας ότι και το φετινό καλοκαίρι καταγράφονται δεκάδες απολύσεις εκπαιδευτικών, τις οποίες αποδίδει κυρίως στην προσπάθεια μείωσης του εργασιακού κόστους.
Σε ανακοίνωσή της, η ΟΙΕΛΕ υποστηρίζει ότι αρκετά ιδιωτικά σχολεία είτε απολύουν νέους εκπαιδευτικούς πριν συμπληρώσουν έναν χρόνο υπηρεσίας, ώστε να μην απαιτείται η καταβολή αποζημίωσης, είτε αντικαθιστούν έμπειρους εκπαιδευτικούς με νεότερους εργαζόμενους που αμείβονται με χαμηλότερους μισθούς.
Όπως καταγγέλλεται «χάνεται η συνοχή και η ποιότητα των σχολείων και αυξάνεται η εργασιακή ανασφάλεια και το άγχος των εκπαιδευτικών, με αποτέλεσμα η ιδιωτική εκπαίδευση να μην είναι πλέον ελκυστικός προορισμός εργασίας. Αντιλαμβάνεται ο καθένας πως αυτό το «παζάρι», αυτή η «ανακύκλωση» εκπαιδευτικών, ελάχιστη σχέση έχει με την εκπαιδευτική διαδικασία και υποτάσσεται αποκλειστικά σε οικονομικές στοχεύσεις. Σε μια περίοδο, μάλιστα, ισχυρής οικονομικής ανάπτυξης της ιδιωτικής εκπαίδευσης (ξεπερνούν το ένα δις οι επενδύσεις της τελευταίας διετίας), τέτοιες ενέργειες προκαλούν.»
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ
Η Ομοσπονδία εκτιμά ότι η πρακτική αυτή υπονομεύει τη συνοχή των σχολικών μονάδων, επιβαρύνει το εργασιακό κλίμα και επηρεάζει αρνητικά την ποιότητα της παρεχόμενης εκπαίδευσης. Όπως χαρακτηριστικά αναφέρει, με τέτοιες επιλογές οι ιδιοκτήτες των ιδιωτικών σχολείων «πυροβολούν τα πόδια τους», προειδοποιώντας ότι η διαρκής ανακύκλωση προσωπικού ενδέχεται να οδηγήσει σε σοβαρές ελλείψεις εκπαιδευτικών τα επόμενα χρόνια.
«Μετατρέπουν τα ιδιωτικά σχολεία σε κέντρα διερχομένων εκπαιδευτικών»
Σύμφωνα με την ΟΙΕΛΕ, από την εφαρμογή του νόμου 4713/2020 έχουν απολυθεί τουλάχιστον 3.000 ιδιωτικοί εκπαιδευτικοί, ενώ άλλοι τόσοι φέρεται να έχουν αποχωρήσει οικειοθελώς λόγω των συνθηκών εργασίας και των χαμηλών αποδοχών. «Σχεδόν άλλοι τόσοι έχουν παραιτηθεί, απηυδισμένοι από τις κακές συνθήκες εργασίας και τις χαμηλές αμοιβές. Στο σύνολο σχεδόν του κλάδου υπάρχει κόπωση και απογοήτευση, διότι εξακολουθεί στην Ελλάδα να ισχύει ένα πρωτόγνωρο για τα ευρωπαϊκά δεδομένα καθεστώς απολύτως ελεύθερων, χωρίς καμιά αξιολογική διαδικασία, απολύσεων στα ιδιωτικά σχολεία, με αποτέλεσμα να υπάρχει μεγάλη εκμετάλλευση και ραγδαία επιδείνωση των εργασιακών σχέσεων» τονίζεται.
«Με το εκπαιδευτικό επάγγελμα να γνωρίζει μια πρωτόγνωρη κρίση (όπως μαρτυρούν οι 20.000 λιγότερες αιτήσεις στον ΑΣΕΠ και η καταβαράθρωση των βάσεων σε παιδαγωγικά τμήματα και καθηγητικές σχολές που αποδεικνύουν ότι οι νέοι δεν ενδιαφέρονται για την εκπαίδευση) και με χιλιάδες ιδιωτικούς εκπαιδευτικούς να εξετάζουν τη φυγή από την εργασία τους, δεν αντιλαμβάνονται, άραγε, κάποιοι εκ των ιδιοκτητών ότι με τέτοιες πρακτικές πυροβολούν τα πόδια τους; Ότι σε λίγα χρόνια δεν θα βρίσκουν εκπαιδευτικούς σε κρίσιμες ειδικότητες; Ότι τα σχολεία θα χάσουν την ποιότητά τους; Ότι αυτοί που τελικά πλήττονται από τη μετατροπή του ιδιωτικού σχολείου σε κέντρο διερχομένων είναι τα παιδιά μας;»
Κλείνοντας, η ΟΙΕΛΕ καλεί την Πολιτεία και τους εκπροσώπους των ιδιωτικών σχολείων να προχωρήσουν σε ουσιαστικό διάλογο για τη βελτίωση των εργασιακών συνθηκών και των αμοιβών, προειδοποιώντας ότι η συνέχιση των σημερινών πρακτικών ενδέχεται να επηρεάσει τόσο την ποιότητα της ιδιωτικής εκπαίδευσης όσο και τη στελέχωση των σχολείων τα επόμενα χρόνια.
Απολύσεις μέσα στο καλοκαίρι: Η θλιβερή πραγματικότητα των ιδιωτικών εκπαιδευτικών
Στο ίδιο μήκος κύματος κινείται και το σχόλιο του εκπαιδευτικού και προέδρου της Τεχνόπολης του Δήμου Αθηναίων Κωστή Παπαϊωάννου που εύστοχα τονίζει ότι «Κάθε πράγμα στον καιρό του. Το καλοκαίρι είναι εποχή για μπάνια, παγωτά και απολύσεις ιδιωτικών εκπαιδευτικών. Μια προσωπική νότα: έχω ζήσει κοινοποίηση απόλυσης Ιούλιο μήνα με θυροκόλληση από δικαστικό κλητήρα. Ακόμα κι όταν έρχεται σαν χρονικό προαναγγελθέντος θανάτου "διότι δεν συνεμορφώθη προς τας υποδείξεις", η στιγμή έχει βάρος που δύσκολα περιγράφεται. Το ίδιο και η φοβισμένη εκκωφαντική σιγή των συναδέλφων και ο φόβος για το μελλον. Κι ας ήταν τότε, πριν πολλά χρόνια, εποχές πιο εύκολες με περισσότερες εναλλακτικές. Κι ας υπήρχε μέσα μου και ανακούφιση που έφευγα από το συγκεκριμένο "ίδρυμα". Η απόλυση είναι απόλυση. Νιώθω λοιπόν τι σημαίνει η απόλυση μιας καθηγήτριας ή ενός δασκάλου μετά από πολλά χρόνια δουλειάς, ακόμα και 20 ή 25.
Σε σχολεία της Αθήνας οι απολύσεις φέτος υπολογίζονται 100. Το Κολλέγιο Αθηνών μόνο πέρσι και φέτος απέλυσε πάνω απο 20. Έτσι κάνουν τα ιδρύματα της αριστείας: εκκαθαρίσεις καi εκποίηση φθαρμένων υλικών. "Το αφεντικό τρελάθηκε". Φεύγουν από τα σχολεία άνθρωποι συχνότατα έμπειροι και ακαδημαϊκά άρτιοι για να προσληφθούν νέοι, φτηνοί, πιο "εύκαμπτοι εργασιακά". Έβγαλε βρώμα η ιστορία ότι ξοφλήσαμε, είμαστε λέει το παρατράγουδο στα ωραία άσματα. Όλα αναμενόμενα. Εκεί στόχευε ο Ν. 4713/2020 της Κεραμέως εν μέσω πανδημίας. Τα σχολεία δεν υποχρεώνονται πια να αιτιολογούν την απόλυση, οι Διευθύνσεις Εκπαίδευσης δεν εκφέρουν άποψη αν συντρέχει σπουδαίος λόγος απόλυσης. Ένα κράτος που αποσύρεται και αφήνει όλο το γήπεδο ελεύθερο στα funds και σε νεόκοπους -συχνά αγράμματους και λιμασμένους- σχολάρχες. Εξάλλου, περιμέναμε το σημερινό "επιτελικό" κράτος να διαφυλάξει τον δημόσιο χαρακτήρα της εκπαιδευτικής λειτουργίας;
Όλα αναμενόμενα. Και δυστυχώς και η σιωπή των περισσότερων γονέων που στέλνουν τα παιδιά τους σε αυτά τα σχολεία. Μαθαίνουν ότι καλοκαιριάτικα διώχνουν τους καθηγητές που έκαναν μάθημα στο παιδί τους κι απλώς αλλάζουν πλευρό. Γνησίως αφελείς, ανυποψίαστοι οπαδοί της αριστείας και του κοινωνικού αυτοματισμού. Νομίζουν πως ο CEO και η φίρμα του ιδρύματος θα κάνουν μάθημα στον γόνο τους. Νομίζουν οι χαζοί αυτοί γονείς πως είναι καλύτεροι δάσκαλοι οι φοβισμένοι και οι πειθαρχημένοι. Οι λάτρεις της εκπαιδευτικής οσφυοκαμψίας. Ανίκητη η ανθρώπινη βλακεία. Πάτερ, άφες αυτοίς, ου γάρ οίδασι τί ποιούσι.»
{https://www.facebook.com/antiphono.kostispapaioannou/posts/pfbid029hbVNGAGDUFKtbTfy3y4bsabXUD5XYzdzk4dwD7486nKsvARY7iex3YYxDtXves6l}
