Οι πρώτες δημοσκοπήσεις που διενεργήθηκαν μετά την έναρξη του πολέμου εναντίον του Ιράν, έφεραν χαμόγελα στο Μαξίμου. Η Νέα Δημοκρατία φαίνεται να ενισχύεται, αποκομίζοντας κέρδη από τα δεξιά της. Στην έρευνα της Alco για τον Apha, η Νέα Δημοκρατία παίρνει 25,1%, με άνοδο 1,6% από τον Γενάρη. Το ΠΑΣΟΚ «τσιμπάει» 0,3% και πηγαίνει στο 10,8%. Η Ελληνική Λύση πέφτει στο 8,7% (από 9,4%) και η Πλεύση Ελευθερίας 7,2% (7,9%). Ακολουθούν το ΚΚΕ με 7,4% (7,1% τον Γενάρη), ο ΣΥΡΙΖΑ με 4,2% (3,7%) και το ΜέΡΑ25 3,1% (2,6%). Έχει επίσης ενδιαφέρον η πτώσης της θετικής αποτίμησης του κόμματος Καρυστιανού, από το 26% στο 22%. Μικρή πτώση καταγράφουν και οι θετικές αποτιμήσεις για το κόμμα Τσίπρα, από το 17% στο 16%.
Η κυβερνητική πολιτική
Η πολιτική της κυβέρνησης αναφορικά με τον πόλεμο φαίνεται να αξιολογείται θετικά από τα ακροατήρια της Δεξιάς. Η κυβέρνηση δεν καταδίκασε την επίθεση που εξαπέλυσαν ΗΠΑ και Ισραήλ, δεν απαγόρευε τη χρήση των αμερικανικών βάσεων στο πόλεμο, δήλωσε ότι η Ελλάδα δεν εμπλέκεται στον πόλεμο και έστειλε τη φρεγάτα Κίμων και δύο F-16 για να αναχαιτιστούν ενδεχόμενες ιρανικές επιθέσεις. Στην αποστολή του Κίμωνα και των F-16 ο κυβερνητικός επικοινωνιακός μηχανισμός έδωσε έντονο «εθνικό» χρώμα, με αναφορές τόσο στην αρχαιότητα όσο και στο ενιαίο αμυντικό δόγμα.
Στήριξη σε ΗΠΑ και Ισραήλ, προσπάθεια αποφυγής κινδύνων και επικοινωνιακή εθνική πλειοδοσία συνιστούν το τρίπτυχο της κυβερνητικής πολιτικής.
Συσπείρωση γύρω από τη σημαία;
Το πολιτικό στερεότυπο είναι ότι οι πολίτες τείνουν να συσπειρώνονται γύρω από τη σημαία σε περιόδους εθνικής κρίσης -συσπείρωση γύρω από τη σημαία. Αυτό μπορεί να ισχύει σε ένα βαθμό, αρκεί να με σημειωθεί κάποια σοβαρή εθνική ήττα και να μην αισθανθούν οι πολίτες ότι μένουν απροστάτευτοι. Πέρα από το ότι οι επαναστάσεις συνήθως συμβαίνουν μετά από πολεμικές ήττες, δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι η κρίση τον ομήρων στον Ιράν κατέστρεψε πολιτικά τον Τζίμυ Κάρτερ και η βόμβα στο σιδηροδρομικό σταθμό της Μαδρίτης οδήγησε στην εκλογική ήττα τον Χοσέ Μαρία Αθνάρ. Επομένως, η «συσπείρωση γύρω από τη σημαία» από μόνης της δεν μπορεί να εξηγήσει τη διαφαινόμενη ενίσχυση της Νέας Δημοκρατίας.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ
Οι αιτίες:
Θα μπορούσαμε να αποδώσουμε τη διαφαινόμενη ενίσχυση της ΝΔ σε πέντε αιτίες:
1. Η ελληνική κοινωνία μέχρι στιγμής δεν έχει αισθανθεί τις συνέπειες του πολέμου. Τώρα αρχίζουμε να βλέπουμε την αύξηση των τιμών της ενέργειας.
2. Πέρα από τα όσα λέγονται δημοσίως, η λογική «να πάμε με τα νερά του Τραμπ για να μη βρούμε μπελάδες» έχει απήχηση όχι μόνο στην Ελλάδα αλλά και διεθνώς.
3. Με τον Κίμωνα, η κυβέρνηση έκανε μια επικοινωνιακή εκστρατεία η οποία στόχευσε στους ψηφοφόρους της που έχουν «διαρρεύσει» προς τα ακροδεξιά κόμματα. Σε αυτές τις περιπτώσεις οι «λεπτομέρειες»(όπως το ότι έστειλε και η Τουρκία F-16 στα Κατεχόμενα) παραλείπονται.
4. Η Κεντροαριστερά δεν έχει κάνει σαφές τι διαφορετικό θα έκανε αν ήταν κυβέρνηση. Πέρα από την (ορθή) κριτική στον Τραμπ και τον Νετανιάχου, δεν έχει γίνει καθαρό ποια θα μπορούσε να είναι μια εναλλακτική ελληνική εξωτερική πολιτική. Την στιγμή, ο Σάντσεθ διαμορφώνει το ευρωπαϊκό αντιπαράδειγμα απέναντι στον Τραμπ.
5. Μέχρι στιγμής δεν έχουμε δει ένα ρωμαλέο αντιπολεμικό κίνημα. Το 2003 οι κυβερνήσεις είχαν στριμωχτεί από τα εκατομμύρια διαδηλωτές που είχαν βγει στο δρόμο ενάντια στον πόλεμο στο Ιράκ. Αυτό δεν συμβαίνει σήμερα -προς το παρόν τουλάχιστον.
Οι πρόωρες εκλογές
Ο πόλεμος σε συνδυασμός με τη διαφαινόμενη δημοσκοπική ενίσχυση της Νέας Δημοκρατίας φέρνουν πιο κοντά το ενδεχόμενο των πρόωρων εκλογών. Ο Μητσοτάκης έχει επανειλημμένα δηλώσει ότι θα εξαντλήσει την τετραετία. Ωστόσο, ο πόλεμος και η γεωπολιτική αποσταθεροποίηση που φέρνει, αποτελεί μια τόσο δραματική μεταβολή του σκηνικού που θα μπορούσε να δικαιολογήσει την αλλαγή γραμμής του πρωθυπουργού. Επιπλέον, ο πόλεμος αποτελεί το κατεξοχήν «εθνικό θέμα εξαιρετικής σημασίας» που απαιτεί ανανέωση της λαϊκής εντολής, όπως ορίζει το άρθρο 41 του συντάγματος. Ο Μητσοτάκης θα μπορούσε να ισχυριστεί ότι ζητάει νέα ισχυρή λαϊκή εντολή για να μπορέσει να οδηγήσει τη χώρα στο νέο ασταθές κι επικίνδυνο περιβάλλον, εμφανιζόμενος ως εκπρόσωπος της «σταθερότητας».
Με την πρόωρη προσφυγή στις κάλπες, ο Μητσοτάκης:
1. Μπορεί να εκμεταλλευτεί την υφιστάμενη δημοσκοπική ενίσχυση της ΝΔ η οποία είναι αμφίβολο αν θα διατηρηθεί.
2. Πάει σε εκλογές με ατζέντα «πολέμου» και όχι ατζέντα ακρίβειας, διαφθοράς και Τεμπών.
3. Προλαβαίνει το νέο κύμα ακρίβειας που μπορεί να πυροδοτήσει η αύξηση της τιμής του πετρελαίου.
Ειδικά η τελευταία παράμετρος είναι η πιο σημαντική. Η κυβέρνηση δεν μπορεί να διαχειριστεί πολιτικά μια νέα πτώση της αγοραστικής δύναμης των εργαζομένων.
