Σε μια χώρα της Ευρώπης να πληρώνουν τα υπερχρεωμένα κόμματα το 80% της επιχορήγησης στα χρέη τους θα ακούγονταν αν μη τι άλλο κάτι φυσιολογικό. Μια λογική πρόταση που θα ικανοποιούσε το κοινό περί δικαίου αίσθημα.
Εδώ μοιάζει σαν κάτι «εξωπραγματικό» όχι για κανένα άλλο λόγο εκτός από τον απλούστατο ότι όλα αυτά τα χρόνια έχουν καταφέρει να θεωρείται ως δεδομένο ότι μπορούν να οφείλουν αυτά τα γιγαντώδη ποσά τη στιγμή που κανένας πολίτης δεν θα τολμούσε ούτε καν να φανταστεί να πράξει κάτι αντίστοιχο. Ειδικά όταν άνθρωποι χάνουν καθημερινά τις περιουσίες τους και κόπους μιας ζωής για πολύ λιγότερα…
Γιατί όμως συμβαίνει αυτό;
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ
Πώς γίνεται τα κόμματα που υπερχρέωσαν τη χώρα με την εναλλάξ διακυβέρνησή τους να συνεχίζουν επί δεκαετίες να δανείζονται και να οφείλουν στο τέλος τεράστια ποσά χωρίς να τα γίνονται ποτέ απαιτητά;
Πώς γίνεται οι Τράπεζες, όταν παίρνουν σπίτια για χρέη 20.000, να σφυρίζουν αδιάφορα όταν τα χρέη των δυο κομμάτων Ν.Δ. και ΠΑΣΟΚ ξεπερνούν το 1,1 δις;
Και οι υπουργοί, βουλευτές, εκπρόσωποι των δύο κομμάτων, όταν τίθεται αυτό το σκανδαλώδες θέμα διαφάνειας στο δημόσιο διάλογο να απαντούν: «είναι ρυθμισμένα» και ότι «δεν δανείστηκαν ούτε ένα ευρώ» τα τελευταία χρόνια! Και όλα καλά;
Το χρέος των δύο κομμάτων, Ν.Δ. και ΠΑΣΟΚ συνεχίζει να μεγαλώνει και δυστυχώς συνεχίζουν να λαμβάνουν ολόκληρη την κρατική χρηματοδότηση σαν να μη συμβαίνει και τίποτα φοβερό.
Πολλές φορές μάλιστα έχουν προσπαθήσει να πείσουν τον κόσμο που πληρώνει κανονικότατα τις οφειλές του και ματώνει για να τα βγάλει πέρα με τα δάνεια και τις κάρτες του, ότι τα χρέη αυτά δεν πρόκειται ποτέ να εξοφληθούν.
Όμως έτσι για ποια ισονομία μπορούμε να μιλάμε; Ποια αξιοπιστία μπορούν να επικαλούνται και εν τέλει, για ποια Δημοκρατία, όταν τα δύο κόμματα συνεχίζουν να είναι οι «καθ’έξιν» κακοπληρωτές και τζαμπατζήδες που επιβαρύνουν κάθε χρόνο τον ελληνικό λαό με νέες οφειλές;
Η ΕΛ.Α.Σ. κατέθεσε μια πρόταση:
-Το 80% της τακτικής κρατικής χρηματοδότησης των υπερχρεωμένων κομμάτων καθώς θα κατευθύνεται υποχρεωτικά στην αποπληρωμή των τραπεζικών τους δανείων.
-Το 50% των βουλευτικών αποζημιώσεων όσων εκλέγονται με αυτά θα πηγαίνει για την αποπληρωμή κομματικών χρεών.
Κανένα από τα δύο κόμματα δεν αντέδρασε σε αυτή την πρόταση. Και φυσικά δεν περίμενε κανείς να αντιδράσουν θετικά. Θα μπορούσαν όμως να καταθέσουνε αντιπρόταση.
Γιατί αυτο που εμφανίζεται ως ισχύουσα ρύθμιση δεν λειτουργεί. Τα χρέη συνεχώς αυξάνονται.
Πρέπει να υπάρξει λύση . Είναι απολύτως αναγκαία μια λύση. Μια λογική λύση. Αν θέλει το υπάρχον πολιτικό σύστημα να διεκδικεί ίχνος αξιοπιστίας. Είναι απολύτως αναγκαία για να λειτουργήσει η Δημοκρατία στη χώρα. Οι ίδιοι νόμοι και κανόνες να ισχύουν για όλους, αντί κάποιοι να «ξοδεύουν» με τα λεφτά των άλλων…
Ενώ, την ίδια ώρα αφήνουν εντελώς απροστάτευτους τους πολίτες στις υπερχρεώσεις σε υπηρεσίες και προϊόντα, στην ακρίβεια, τους επώδυνους φόρους.
Ποιο κράτος μπορεί να ορθοποδήσει, ποιο πολιτικό σύστημα να λειτουργήσει, όταν τα δύο κόμματα Ν.Δ. και ΠΑΣΟΚ οφείλουν αυτό το γιγαντώδες ποσό και με βάση τις δηλώσεις τους δεν έχουν σκοπό ποτέ να αποπληρώσουν;
Γιατί πρέπει αυτή η ανομία να συνεχίζεται και εν τέλει να κληθεί και πάλι ο ελληνικός λαός να στηρίξει ξανά τις Τράπεζες και να επωμιστεί το ασήκωτο βάρος της σωτηρίας τους, θυσιάζοντας την Δημόσια Υγεία, τη Δημόσια Παιδεία, το ασφαλιστικό σύστημα και τα δημόσια αγαθά;
Για πρώτη φορά μετά από τόσα χρόνια ακούστηκε μια πρόταση που μπορεί να δώσει μια λύση στο χρόνιο πρόβλημα. Γιατί να μη πληρώσουν οι συστηματικοί κακοπληρωτές τα χρέη τους, για αλλαγή αυτή τη φορά; Θα ήταν μια νέα συνθήκη, μια αρχή για ένα δικαιότερο πολιτικό σύστημα.
Γιατί όχι;
Α.Μ.
