Η ιδιοκατοίκηση εξακολουθεί να αποτελεί την κυρίαρχη μορφή στέγασης στην Ευρωπαϊκή Ένωση, ωστόσο τα τελευταία χρόνια καταγράφεται σταδιακή υποχώρησή της, καθώς ολοένα και περισσότερα νοικοκυριά στρέφονται στην ενοικίαση εξαιτίας της αύξησης του κόστους αγοράς κατοικίας και της δυσκολότερης πρόσβασης στη στεγαστική πίστη.
Σύμφωνα με τα στοιχεία της Eurostat, το ποσοστό ιδιοκατοίκησης στην Ε.Ε.-27 διαμορφώθηκε στο 70,1% το 2016 και παρέμεινε σχεδόν αμετάβλητο έως το 2021. Από το 2022, όμως, άρχισε να υποχωρεί, φτάνοντας στο 69,1% το 2022 και το 2023, στο 68,4% το 2024, ενώ για το 2025 διαμορφώνεται στο 68,5%, γεγονός που επιβεβαιώνει τη σταδιακή ενίσχυση της ενοικίασης ως μορφής κατοικίας. Στην Ελλάδα η μεταβολή είναι εντονότερη. Το ποσοστό ιδιοκατοίκησης ανερχόταν σε 73,9% το 2016, υποχώρησε στο 73,3% το 2017, αυξήθηκε προσωρινά στο 75,4% το 2019 και στη συνέχεια ακολούθησε σταθερά πτωτική πορεία. Από 73,9% το 2020 διαμορφώθηκε στο 73,3% το 2021, στο 72,8% το 2022 και υποχώρησε αισθητά στο 69,6% το 2023. Το 2024 καταγράφηκε οριακή ανάκαμψη στο 69,7%, ενώ το 2025 το ποσοστό διαμορφώνεται στο 69,4%.
Η εξέλιξη αυτή σημαίνει ότι μέσα σε μία δεκαετία η Ελλάδα έχασε περίπου 4,5 ποσοστιαίες μονάδες ιδιοκατοίκησης, έναντι πτώσης περίπου 1,5 μονάδας στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Η μεγαλύτερη υποχώρηση σημειώθηκε μετά το 2022, περίοδο κατά την οποία οι αυξήσεις στις τιμές πώλησης κατοικιών, στα ενοίκια και στο κόστος δανεισμού περιόρισαν σημαντικά τη δυνατότητα των νέων νοικοκυριών να αποκτήσουν πρώτη κατοικία.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ
Παρά την πτώση, η Ελλάδα εξακολουθεί να βρίσκεται πάνω από τον ευρωπαϊκό μέσο όρο ως προς την ιδιοκατοίκηση, με ποσοστό 69,7% το 2024 έναντι 68,4% στην Ε.Ε.-27. Ωστόσο, η διαφορά έχει περιοριστεί σημαντικά σε σχέση με τα προηγούμενα χρόνια, γεγονός που αποτυπώνει τη σταδιακή μετατόπιση προς την ενοικίαση και την αλλαγή του παραδοσιακού μοντέλου κατοικίας στη χώρα.
