Η οργή των νέων στην Γαλλία συνεχίζεται, με τους μαθητές να προχωρούν σε συνεχόμενες μαζικές διαδηλώσεις θέτοντας τις ανησυχίες τους, ενώ εστιάζουν στο αίτημα για διάθεση περισσότερων πόρων στη δευτεροβάθμια εκπαίδευση. Όπως τονίζουν ορισμένοι από τους νεαρούς που συμμετέχουν στις κινητοποιήσεις οι εγκαταστάσεις είναι χάλια και θα πρέπει να αλλάξουν και να αναπτυχθούν. Στο Σεβράν, ένα από τα φτωχότερα προάστια του Παρισιού, οι μαθητές σύμφωνα με τον Guardian περιγράφουν μια καθημερινότητα με ελλείψεις καθηγητών, κατεστραμμένες σχολικές εγκαταστάσεις και υπερπλήρεις αίθουσες, δηλώνοντας πως αισθάνονται εγκαταλελειμμένοι από το γαλλικό κράτος. «Δεν ζητάμε πολυτέλειες, μόνο τα βασικά», τονίζουν, την ώρα που οι κινητοποιήσεις συνοδεύονται από καταγγελίες για αστυνομική βία και συλλήψεις ανηλίκων.
Μια συνηθισμένη σχολική ημέρα για τον 17χρονο Μοχάμεντ ξεκινά στις 6 το πρωί. Φροντίζει τα μικρότερα αδέλφια του, βοηθώντας τη μητέρα του, η οποία μεγαλώνει μόνη της τα παιδιά της και εργάζεται ως φύλακας ασφαλείας. Στη συνέχεια, παίρνει δύο γεμάτα λεωφορεία και έναν τοπικό συρμό για να φτάσει στο λύκειό του στο Σεβράν, μια περιοχή χαμηλών εισοδημάτων στα βορειοανατολικά προάστια του Παρισιού.
«Δεν υπάρχουν αρκετές καρέκλες ή θρανία για όλους, οπότε ορισμένοι μαθητές αναγκάζονται να στέκονται όρθιοι», λέει ο Μοχάμεντ. «Οι τάξεις μπορεί να είναι τόσο γεμάτες που δεν μπορείς να επικοινωνήσεις με τον καθηγητή. Κατά τη διάρκεια των φετινών κυμάτων καύσωνα, η θερμοκρασία στις υπερπλήρεις αίθουσες, χωρίς σκιά ή κουρτίνες, έμοιαζε να φτάνει τους 40 βαθμούς. Έκανε τόση ζέστη που το μυαλό μου δεν μπορούσε να λειτουργήσει».
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ
Ο 17χρονος, ο οποίος βρίσκεται στην τελευταία τάξη του λυκείου, επιθυμεί να σπουδάσει διοίκηση επιχειρήσεων και ψηφιακή επικοινωνία σε πανεπιστήμιο του Παρισιού. Ωστόσο, όπως εξηγεί, οι συνθήκες στο σχολείο είναι τόσο κακές, ώστε αισθάνεται πως τόσο ο ίδιος όσο και οι συμμαθητές του έχουν εξαρχής ελάχιστες πιθανότητες να πετύχουν τους στόχους τους.
{https://www.youtube.com/watch?v=qbJOjsqJmgs}
«Ορισμένοι από εμάς περνάμε μήνες χωρίς καθηγητές, όταν οι εκπαιδευτικοί που απουσιάζουν δεν αντικαθίστανται. Μια τάξη έμεινε χωρίς καθηγητή Γαλλικών για αρκετούς μήνες, λίγο πριν από τις εξετάσεις για το γαλλικό απολυτήριο, με αποτέλεσμα οι μαθητές να μην μπορέσουν να μελετήσουν όλα τα προβλεπόμενα κείμενα. Πρόσφατα χρειαζόμασταν έναν καθηγητή για μάθημα που διδάσκεται στα αγγλικά, αλλά όταν τελικά ήρθε, δεν μιλούσε αγγλικά».
Το μεγαλύτερο κίνημα μαθητικών διαμαρτυριών που έχει γνωρίσει η Γαλλία εδώ και δεκαετίες έβγαλε αυτή την εβδομάδα εκατοντάδες χιλιάδες ανθρώπους στους δρόμους ολόκληρης της χώρας. Οι διαδηλωτές διαμαρτύρονται για τις ανισότητες στο γαλλικό εκπαιδευτικό σύστημα, την κακή κατάσταση των σχολικών εγκαταστάσεων, την έλλειψη εκπαιδευτικών και τον υπερβολικά μεγάλο αριθμό μαθητών ανά τάξη.
Εκατοντάδες σχολεία αποκλείστηκαν, χιλιάδες έφηβοι συνελήφθησαν, ενώ οργανώσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων προειδοποίησαν για καταγγελίες αστυνομικής βίας. Ένα παιδί έχασε την όραση από το ένα μάτι και ένα άλλο έχασε το χέρι του.
Ο Μοχάμεντ και οι συμμαθητές του, συχνά με την υποστήριξη γονέων και καθηγητών, βρίσκονται στην πρώτη γραμμή των κινητοποιήσεων, αποκλείοντας το λύκειό τους, Blaise-Cendrars, το οποίο βρίσκεται στο Σεν-Σεν-Ντενί, μία από τις φτωχότερες διοικητικές περιοχές της ηπειρωτικής Γαλλίας. Οι μαθητές ψήφισαν να συνεχίσουν τις διαμαρτυρίες τους και την επόμενη εβδομάδα, μεταφέροντας τα αιτήματά τους στον δήμαρχο, σε αιρετούς αξιωματούχους και σε εκπροσώπους της εκπαίδευσης. Πολλοί τοπικοί πολιτικοί έχουν υποστηρίξει τις διεκδικήσεις τους, ενώ ακόμη και ο Γάλλος πρωθυπουργός, Σεμπαστιάν Λεκορνί, παραδέχθηκε ότι οι ανησυχίες των εφήβων είναι «δικαιολογημένες».
{https://www.youtube.com/watch?v=6kpX9qsly-Q&pp=ygUGRlJBTkNF}
Φωτογραφίες που είχαν αποθηκευμένες στα κινητά τους οι μαθητές του Σεβράν έδειχναν σπασμένες καρέκλες στις αίθουσες, τρύπες στους τοίχους και στις οροφές, μούχλα, κουβάδες που χρησιμοποιούνται για τη συλλογή νερού από διαρροές και προβληματικό φωτισμό. Όπως καταγγέλλουν, δεν καλύπτονται ούτε οι βασικές ανάγκες. Ορισμένες τουαλέτες είναι χαλασμένες, άλλες δεν έχουν πόρτες, ενώ συχνά δεν υπάρχει χαρτί υγείας ή σαπούνι. Παράλληλα, παρατηρούνται ελλείψεις σε βιντεοπροβολείς και επιστημονικό εξοπλισμό. «Δεν ζητάμε πολυτέλειες, μόνο τα βασικά για να μπορούμε να μαθαίνουμε σε αξιοπρεπείς συνθήκες», τονίζει ο Μοχάμεντ.
«Κι όμως, έφιπποι αστυνομικοί όρμησαν εναντίον μας όταν συγκεντρωθήκαμε για να διαμαρτυρηθούμε έξω από το σχολείο μας, χρησιμοποιώντας δακρυγόνα και πραγματοποιώντας συλλήψεις. Είναι εξαιρετικά επικίνδυνο να σου επιτίθεται ένα άλογο. Μπορεί να σε σκοτώσει. Εγώ απλώς έτρεξα, προσπαθώντας να βοηθήσω τους συμμαθητές μου».
Τα λύκεια του Σεν-Σεν-Ντενί, μιας προαστιακής περιοχής που συνορεύει με το βόρειο Παρίσι, αποτελούν κινητήρια δύναμη των διαδηλώσεων. Η περιοχή διαθέτει τον νεότερο πληθυσμό στην ηπειρωτική Γαλλία, ένα από τα υψηλότερα ποσοστά γεννήσεων και συγκαταλέγεται στις περιοχές με τα χαμηλότερα μέσα εισοδήματα. Στα τοπικά λύκεια παρατηρείται επίσης μεγάλη εναλλαγή νεαρών εκπαιδευτικών. Παρά το γεγονός ότι η περιοχή φιλοξένησε μέρος των Ολυμπιακών Αγώνων του Παρισιού το 2024 και παρά τα πολυάριθμα κυβερνητικά σχέδια για την αντιμετώπιση των χρόνιων προβλημάτων ανισότητας και φτώχειας, τα βορειοανατολικά προάστια εξακολουθούν να βρίσκονται σε μειονεκτική θέση σε σύγκριση με τη γαλλική πρωτεύουσα.
{https://www.youtube.com/watch?v=TpZp04bmTVs&pp=ygUGRlJBTkNF0gcJCTcMAYcqIYzv}
Το 2005, το Σεν-Σεν-Ντενί αποτέλεσε την αφετηρία πολυήμερων ταραχών σε συγκροτήματα κοινωνικών κατοικιών σε ολόκληρη τη Γαλλία, οι οποίες οδήγησαν στην κήρυξη κατάστασης έκτακτης ανάγκης σε εθνικό επίπεδο. Αφορμή ήταν ο θάνατος δύο νεαρών αγοριών, τα οποία είχαν κρυφτεί από την αστυνομία σε ηλεκτρικό υποσταθμό.
Οι διαδηλώσεις αυτής της εβδομάδας ανέδειξαν ότι οι ανισότητες και οι διακρίσεις στα προάστια του Παρισιού δεν έχουν αντιμετωπιστεί αποτελεσματικά, ενώ η δυσπιστία ανάμεσα στους νέους και την αστυνομία παραμένει.
Το λύκειο Blaise-Cendrars του Σεβράν, στο οποίο φοιτούν περισσότεροι από 1.000 μαθητές, έχει βρεθεί και στο παρελθόν στο επίκεντρο διαμαρτυριών για τις σχολικές συνθήκες. Το 2024, μαθητές και καθηγητές δημιούργησαν ένα βίντεο που έγινε viral, παρουσιάζοντας την κατάσταση των αιθουσών, των τουαλετών και του εξοπλισμού. Η περιφερειακή διοίκηση της Ιλ-ντε-Φρανς ανακοίνωσε τότε ότι είχε δρομολογήσει ένα μεγάλο πρόγραμμα ανακαίνισης των σχολικών κτιρίων. Ωστόσο, οι έφηβοι υποστηρίζουν ότι βασικά προβλήματα δεν έχουν αντιμετωπιστεί.
«Δεν μπορούμε να σταματήσουμε μέχρι η κυβέρνηση να υποσχεθεί ότι θα αναλάβει δράση»
«Ξεκινάμε από μειονεκτική θέση, επειδή οι γονείς μας δεν είναι τόσο πλούσιοι όσο άλλοι. Δεν μπορούν να μας αγοράζουν βιβλία ή να μας πηγαίνουν στον κινηματογράφο», λέει ο 17χρονος Ιλιάν, η οικογένεια του οποίου έχει καταγωγή από το Μαρόκο και ο πατέρας του εργάζεται ως δημοτικός υπάλληλος ελέγχου στάθμευσης.
«Χάνουμε μαθήματα εξαιτίας αυτών των διαδηλώσεων και κινδυνεύουμε να μείνουμε πίσω σε μια χρονιά εξετάσεων. Θέλουμε απεγνωσμένα να επιστρέψουμε στις τάξεις μας για να διαβάσουμε, αλλά οι συνθήκες που αντιμετωπίζουμε είναι τόσο κακές, ώστε δεν μπορούμε να σταματήσουμε μέχρι η κυβέρνηση να υποσχεθεί ότι θα αναλάβει δράση».
Το υπουργείο Παιδείας υποσχέθηκε αυτή την εβδομάδα την άμεση διάθεση 3.000 εκπαιδευτικών για την κάλυψη των ελλείψεων. Ωστόσο, τα συνδικάτα των εκπαιδευτικών εξέφρασαν αμφιβολίες, επισημαίνοντας ότι απαιτούνται μακροπρόθεσμα σχέδια και περισσότερη χρηματοδότηση, ακόμη κι αν η κυβέρνηση υποστηρίζει ότι τα διαθέσιμα οικονομικά περιθώρια είναι περιορισμένα.
Η ψυχική υγεία των παιδιών αποτελεί επίσης σημαντικό ζήτημα στο Σεν-Σεν-Ντενί. Ο Ιλιάν περιμένει εδώ και μήνες να εξεταστεί από παιδοψυχίατρο. Όπως αναφέρει, στο λύκειό του δεν υπάρχει σχολικός νοσηλευτής, ενώ παρατηρείται έλλειψη προσωπικού υποστήριξης για παιδιά με αναπηρίες.
«Οι αστυνομικοί μάς αντιμετωπίζουν σαν να είμαστε ζώα», λέει ο Ιλιάν. «Μας μιλούν με απίστευτη σκληρότητα». Ο ίδιος ανέφερε σε τοπικούς πολιτικούς ότι ορισμένοι έφηβοι κατήγγειλαν πως αστυνομικοί τούς απηύθυναν ρατσιστικές προσβολές κατά τη διάρκεια των διαδηλώσεων.
Ο Στεφάν Τρουσέλ, ο σοσιαλιστής επικεφαλής του συμβουλίου του Σεν-Σεν-Ντενί, ο οποίος συναντήθηκε με τους μαθητές αυτή την εβδομάδα, δήλωσε: «Είναι απαράδεκτο ο τρόπος αστυνόμευσης να αποτελεί μέρος των προβλημάτων».
Ζήτησε επίσης από την αστυνομία να σταματήσει να χρησιμοποιεί συγκεκριμένο τύπο εκτοξευτήρα πλαστικών βλημάτων, μετά την αναστολή της χρήσης χειροβομβίδων κρότου-λάμψης λόγω τραυματισμών. Ο Γάλλος υπουργός Εσωτερικών, Λοράν Νουνιές, έχει υπερασπιστεί τις αστυνομικές τακτικές.
Ο Στεφάν Μπλανσέ, δήμαρχος του Σεβράν, δήλωσε ότι υποστηρίζει τα αιτήματα των μαθητών. Όπως είπε, πολλοί κάτοικοι της πόλης των 52.000 κατοίκων, όπου το ποσοστό φτώχειας είναι υψηλότερο από τον εθνικό μέσο όρο, αισθάνονται περιθωριοποιημένοι και ξεχασμένοι από το κράτος.
Η 17χρονη Σάρα, η οποία επιθυμεί να σπουδάσει σε μία από τις κορυφαίες σχολές μηχανικών του Παρισιού, δήλωσε ότι οι έφηβοι των προαστίων «αισθάνονται πραγματικά εγκαταλελειμμένοι». Ο πατέρας της, που εργάζεται σε αποθήκη, είναι περήφανος για τη συμμετοχή της στις κινητοποιήσεις και για τη συνάντησή της με τον δήμαρχο.
«Μας εξέπληξε και μας συγκίνησε το γεγονός ότι έφηβοι από πιο εύπορες περιοχές της Γαλλίας βγήκαν αυτή την εβδομάδα στους δρόμους για να μας υποστηρίξουν», είπε. «Γνωρίζουμε ότι βρισκόμαστε σε μειονεκτική θέση και ότι πρέπει να δουλέψουμε δέκα φορές περισσότερο από άλλους για να ξεπεράσουμε τις διακρίσεις που αντιμετωπίζουμε εξαιτίας της περιοχής στην οποία ζούμε. Όμως δεν μπορούμε να μάθουμε σωστά κάτω από αυτές τις συνθήκες, όταν δεν είναι καν εξασφαλισμένο ότι θα έχουμε μια καρέκλα για να καθίσουμε στο σχολείο».
