Σύμφωνα με τον Αμερικανό καρδιοχειρουργό και συγγραφέα του βιβλίου «The Paradox Plant», Δρ Stephen Gundry, υπάρχει και μια ομάδα πρωτεϊνών που πρέπει να αποφεύγουμε.
Οι επιπτώσεις από την κατανάλωση των λεκτίνων γίνονται εμφανείς μόνο έπειτα από μακροχρόνια έκθεση και περιλαμβάνουν αλλεργικές αντιδράσεις, χρόνια κόπωση, σύνδρομο ευερέθιστου εντέρου και αυτοάνοσες παθήσεις, όπως η ρευματοειδής αρθρίτιδα.
Σύμφωνα με τον Δρ Gundry, οι λεκτίνες διεισδύουν στις αρθρώσεις, στις συνάψεις των νεύρων, στα αιμοφόρα αγγεία και στον εγκέφαλο, προκαλώντας φλεγμονές και πιθανώς συμβάλλοντας στην ανάπτυξη αυτοάνοσων νοσημάτων. Ο ίδιος πιστεύει πως παθήσεις όπως η αρθρίτιδα, η στεφανιαία νόσος, η ακμή και το έκζεμα σχετίζονται άμεσα με την κατανάλωση λεκτινών, ενώ τις χαρακτηρίζει ως έναν από τους σημαντικότερους διατροφικούς κινδύνους στη δυτική διατροφή.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ
{https://www.tiktok.com/@drstevengundry/video/7421233296354463006?is_from_webapp=1&sender_device=pc&web_id=7356171587915384352}
Οι λεκτίνες ανακαλύφθηκαν τη δεκαετία του 1880 από τον Γερμανό μικροβιολόγο Peter Hermann Stillmark, ο οποίος απομόνωσε τις πρωτεΐνες της ρικίνης – μιας εξαιρετικά τοξικής λεκτίνης που εντοπίζεται στους σπόρους του φυτού ρετσινολαδιά (Ricinus communis). Τα τελευταία χρόνια, το ενδιαφέρον για τις λεκτίνες έχει αυξηθεί σημαντικά, με πολλούς επιστήμονες και διασημότητες να τις αποφεύγουν, καθώς θεωρούν πως προάγουν τη φλεγμονή στον οργανισμό.
Παρόλο που όλα τα τρόφιμα περιέχουν λεκτίνες, μόνο το 30% αυτών τις έχουν σε σημαντικές ποσότητες.
Κυριότερες πηγές είναι τα όσπρια, η σόγια, τα φιστίκια, καθώς και οι σπόροι της ντομάτας, του αγγουριού, της κόκκινης πιπεριάς και της μελιτζάνας. Επιπλέον, τα γαλακτοκομικά, τα θαλασσινά και ορισμένα λαχανικά περιέχουν λεκτίνες.
Ο Δρ Gundry επισημαίνει επίσης ότι τα δημητριακά ολικής αλέσεως περιέχουν λεκτίνες όπως η συγκολλητίνη, που βρίσκεται στους σπόρους του σιταριού. Γι' αυτό προτείνει την αντικατάσταση των προϊόντων ολικής άλεσης με... λευκό ψωμί.
Ωστόσο, η διατροφολόγος Δρ Megan Rossi, ερευνήτρια στο Βασιλικό Κολλέγιο του Λονδίνου, υποστηρίζει ότι οι περισσότερες λεκτίνες είναι ανεκτές από το ανθρώπινο σώμα. Τονίζει, επίσης, πως η αφαίρεση της φλούδας και των σπόρων από τα φρούτα και τα λαχανικά - για τη μείωση της πρόσληψης λεκτινών - μπορεί να στερήσει από τον οργανισμό πολύτιμα αντιοξειδωτικά και φυτικές ίνες, οι οποίες είναι απαραίτητες για την υγεία των κυττάρων.
Ορισμένοι ειδικοί θεωρούν ότι οι επιδράσεις των λεκτινών χρειάζονται περαιτέρω διερεύνηση.
Ο καθηγητής ιατρικής και γαστρεντερολογίας Peter Whorwell από το Πανεπιστήμιο του South Manchester επισημαίνει ότι οι έρευνες δείχνουν ότι οι λεκτίνες είναι πιθανότερο να βλάπτουν παρά να ωφελούν τον οργανισμό. Ο ίδιος αναφέρει ότι οι ασθενείς με σύνδρομο ευερέθιστου εντέρου παρουσιάζουν σημαντική βελτίωση όταν μειώνουν τις φυτικές ίνες στη διατροφή τους, γεγονός που υποδηλώνει ότι οι λεκτίνες που βρίσκονται στον φλοιό των δημητριακών μπορεί να ευθύνονται για τον ερεθισμό του εντέρου.
Πηγή: Daily Mail
