Μετά τη Θεοδώρα Τζάκρη, άλλη μία αποχώρηση προστέθηκε χθες στη μακρά λίστα των στελεχών που έχουν εγκαταλείψει τον πολιτικό φορέα του Στέφανου Κασσελάκη. Ο λόγος για τον προερχόμενο από την Πλεύση Ελευθερίας, Μιχάλη Χουρδάκη, ο οποίος μέχρι πρότινος ασκούσε και καθήκοντα εκπροσώπου Τύπου των «Δημοκρατών – Προοδευτικό Κέντρο».
Σε αντίθεση, ωστόσο, με τη Θεοδώρα Τζάκρη, η οποία απέδωσε την αποχώρησή της στη «δεξιά απόκλιση» του Στέφανου Κασσελάκη, ο βουλευτής Α' Θεσσαλονίκης επέλεξε έναν εμφανώς πιο θεσμικό τόνο, αποφεύγοντας προσωπικές αιχμές και πολιτικές καταγγελίες.
«Πιστεύω ότι στην πολιτική υπάρχουν στιγμές όπου η συνέπεια επιβάλλει να αναγνωρίζεις με καθαρότητα ότι ένας κύκλος ολοκληρώθηκε. Χωρίς προσωπικές αντιπαραθέσεις, χωρίς χαρακτηρισμούς και χωρίς την ανάγκη να ακυρώνεις ανθρώπους με τους οποίους συμπορεύτηκες. Η πολιτική συνέπεια δεν χρειάζεται κατηγορίες για να είναι αληθινή. Η δική μου αντίληψη για την πολιτική ήταν και παραμένει σταθερή: με θεσμικότητα, σοβαρότητα, διάλογο και αίσθημα ευθύνης απέναντι στην κοινωνία», ανέφερε, μεταξύ άλλων, στην ανάρτησή του.
{https://www.facebook.com/chourdakismichail/posts/pfbid0Gm1T17caMvYTFS4e3ryaSEUKA4bmHVVja1AAmJ2CDpc4jHLH9wzAUEPjncLGSjxMl}
Η αποχώρηση του Μιχάλη Χουρδάκη διευρύνει ακόμη περισσότερο τον κατάλογο των στελεχών που έχουν απομακρυνθεί από το κόμμα του Στέφανου Κασσελάκη, με αποτέλεσμα το αρχικό – άτυπο αλλά ουσιαστικό – κοινοβουλευτικό σχήμα που παρουσιάστηκε με ιδιαίτερες φιλοδοξίες πριν από ενάμιση χρόνο να έχει πλέον αλλάξει σχεδόν ολοκληρωτικά.
Τίποτα πλέον δεν θυμίζει το κόμμα που ανακοινώθηκε τον Νοέμβριο του 2024, όταν έξι βουλευτές – ο Αλέξανδρος Αυλωνίτης, η Κυριακή Μάλαμα, η Θεοδώρα Τζάκρη, η Ραλλία Χρηστίδου, η Γιώτα Πούλου και ο Μιχάλης Χουρδάκης – συμπορεύτηκαν με τον Στέφανο Κασσελάκη. Σήμερα, από εκείνη την αρχική εξάδα έχουν απομείνει μόνο δύο: η Ραλλία Χρηστίδου και η Γιώτα Πούλου.
Η εικόνα που διαμορφώνεται είναι αυτή ενός πολιτικού φορέα που βρίσκεται σε διαρκή αποψίλωση. Οι αποχωρήσεις δεν περιορίζονται πλέον σε μεμονωμένα στελέχη, αλλά αφορούν πρόσωπα που είχαν πρωταγωνιστικό ρόλο στη συγκρότηση και τη δημόσια εκπροσώπησή του. Το γεγονός αυτό εντείνει το κλίμα εσωστρέφειας και δημιουργεί νέα ερωτήματα για τη συνοχή και την πορεία των «Δημοκρατών – Προοδευτικό Κέντρο» το επόμενο διάστημα, κυρίως μέχρι τη διεξαγωγή των εκλογών.
Το ηχηρό «διαζύγιο» με τον Καπνισάκη
Οι αποχωρήσεις στους «Δημοκράτες – Προοδευτικό Κέντρο» δεν περιορίζονται στους βουλευτές. Ήδη από την περίοδο που το κόμμα έφερε την ονομασία «Κίνημα Δημοκρατίας», καταγράφηκε ένα συνεχές κύμα αποχωρήσεων στελεχών που είχαν πρωταγωνιστικό ρόλο στη συγκρότηση και τη λειτουργία του, με αποτέλεσμα η αποψίλωση να επεκταθεί σχεδόν σε όλα τα επίπεδα του κομματικού μηχανισμού.
Εκτός του πολιτικού φορέα βρέθηκαν η Ευγενία Κουντούρη και ο Μπάμπης Παπαδάκης, δύο στελέχη με κομβικό ρόλο στο Γραφείο Τύπου. Η πιο ηχηρή, όμως, αποχώρηση ήταν εκείνη του Μανώλη Καπνισάκη, τον περασμένο Νοέμβριο. Ο δικηγόρος από την Κρήτη δεν ήταν απλώς ακόμη ένα στέλεχος, αλλά ο άνθρωπος που επί μακρόν θεωρούνταν ο στενότερος συνεργάτης του Στέφανου Κασσελάκη και, για πολλούς, το «δεξί χέρι» του. Η ρήξη των δύο προκάλεσε έντονο προβληματισμό στο εσωτερικό του κόμματος, καθώς αφορούσε ένα από τα πρόσωπα που είχαν ταυτιστεί περισσότερο με την πολιτική διαδρομή του προέδρου.
Μαζικές αποχωρήσεις μελών
Η αποψίλωση, ωστόσο, δεν περιορίστηκε στα προβεβλημένα στελέχη. Αμέσως μετά το Συνέδριο του κόμματος, τα περασμένα Χριστούγεννα, εκατοντάδες μέλη ανακοίνωσαν την αποχώρησή τους με κοινή επιστολή, κατηγορώντας τον Στέφανο Κασσελάκη ότι «μετατοπίζεται διαρκώς, αλλάζοντας το πολιτικό ακροατήριο στο οποίο απευθύνεται». «Ξεκίνησε ως διάδοχος στο κόμμα της ριζοσπαστικής Αριστεράς, στη συνέχεια μίλησε για Κεντροαριστερά, τώρα διατρανώνει τον όρο "προοδευτικό Κέντρο", φλερτάροντας παράλληλα πολιτικά με την "καλή" Δεξιά και υιοθετώντας ρητορικές και πρακτικές που θυμίζουν επικίνδυνα τον Trumpισμό», ανέφεραν χαρακτηριστικά.
Το κύμα φυγής συνεχίστηκε και στις 14 Μαρτίου 2026, όταν άλλα 363 μέλη γνωστοποίησαν, επίσης με κοινή επιστολή, την αποχώρησή τους, κάνοντας λόγο για ένα εγχείρημα που ξεκίνησε ως «αμεσοδημοκρατικό στοίχημα», αλλά, όπως υποστήριξαν, εξελίχθηκε σε «προσωπικό κομματικό μηχανισμό του Στέφανου Κασσελάκη».
Οι δύο αυτές ομαδικές αποχωρήσεις προστέθηκαν στις δεκάδες μεμονωμένες παραιτήσεις που είχαν προηγηθεί και ακολούθησαν, συνθέτοντας την εικόνα ενός κόμματος που, από την ίδρυσή του μέχρι σήμερα, βρίσκεται σε διαρκή διαδικασία αποψίλωσης του στελεχιακού και οργανωτικού του δυναμικού.
Από το 4,16% στο 1,2%
Η φθορά αποτυπώνεται πλέον με σαφήνεια και στις μετρήσεις της κοινής γνώμης. Τον Δεκέμβριο του 2024, λίγες μόλις ημέρες μετά την ανακοίνωση της ίδρυσης του κόμματος, ο μέσος όρος των δημοσκοπήσεων στην πρόθεση ψήφου διαμορφωνόταν, σύμφωνα με το dimoskopiseis.gr, στο 4,16%, ποσοστό που το έφερνε εντός Βουλής.
Δεκαοκτώ μήνες αργότερα, η εικόνα είναι εντελώς διαφορετική. Τον Μάιο του 2026 ο μέσος όρος των δημοσκοπήσεων υποχώρησε στο 1,34%, ενώ τον Ιούνιο έφτασε μόλις στο 1,2%, δηλαδή σχεδόν δύο μονάδες κάτω από το όριο του 3% που απαιτείται για την κοινοβουλευτική εκπροσώπηση.
Μάλιστα, η υποχώρηση είναι πλέον τόσο έντονη ώστε αρκετές εταιρείες δημοσκοπήσεων δεν παρουσιάζουν καν το κόμμα ως ξεχωριστή επιλογή στους σχετικούς πίνακες. Αντίθετα, το εντάσσουν στην κατηγορία των «λοιπών» κομμάτων, εξέλιξη που αποτυπώνει τη συρρίκνωση της εκλογικής του επιρροής, αλλά και τη δυσκολία καταγραφής του ως αυτόνομου πολιτικού πόλου.
Το στοιχείο αποκτά ακόμη μεγαλύτερη σημασία αν αναλογιστεί κανείς ότι το κόμμα δημιουργήθηκε έχοντας εξαρχής κοινοβουλευτική παρουσία έξι βουλευτών, ενώ σήμερα διαθέτει μόλις δύο και δημοσκοπικά κινείται πολύ μακριά από το όριο εισόδου στη Βουλή.
Οι αριθμοί, βέβαια, δεν εξηγούν από μόνοι τους τη συρρίκνωση του κόμματος. Συμπίπτουν, όμως, χρονικά με μια διαρκή αναζήτηση πολιτικής ταυτότητας, η οποία κορυφώθηκε τις τελευταίες ημέρες, όταν ο Στέφανος Κασσελάκης τοποθέτησε δημοσίως το κόμμα του στο «φιλελεύθερο κέντρο» – μια περιγραφή που απέχει αισθητά από τη «σύγχρονη Αριστερά» που περιγράφεται στην ιδρυτική διακήρυξη του κόμματος.





























