Στο μικροσκόπιο της φορολογικής διοίκησης βρέθηκαν τραπεζικές καταθέσεις φορολογούμενου, ο οποίος επιχείρησε να δικαιολογήσει την προέλευση των χρημάτων επικαλούμενος μετρητά που, όπως υποστήριξε, είχε φυλάξει σε τραπεζική θυρίδα, χρήματα από τον πατέρα του, αλλά και ένα παλαιό δάνειο σε φίλο.
Οι εξηγήσεις του, ωστόσο, δεν κρίθηκαν επαρκώς τεκμηριωμένες, με αποτέλεσμα η υπόθεση να φτάσει στη Διεύθυνση Επίλυσης Διαφορών (ΔΕΔ), η οποία κλήθηκε να εξετάσει την προσφυγή του κατά του πρόσθετου φορολογικού καταλογισμού.
Ο έλεγχος των τραπεζικών κινήσεων
Στο πλαίσιο της έρευνας εξετάστηκαν οι κινήσεις των τραπεζικών λογαριασμών του φορολογούμενου, ενώ ο έλεγχος προχώρησε και στον υπολογισμό του κεφαλαίου προηγούμενων ετών που θα μπορούσε να επικαλεστεί για να δικαιολογήσει την περιουσιακή του κατάσταση.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ
Μετά την υποβολή πρόσθετων στοιχείων, σχηματίστηκε νέος πίνακας ανάλωσης κεφαλαίου, με το δυνητικά σχηματισθέν κεφάλαιο για τον ίδιο να υπολογίζεται σε 386.062 ευρώ και για τη σύζυγό του σε 62.026 ευρώ.
Οι δύο καταθέσεις που βρέθηκαν στο επίκεντρο
Στο επίκεντρο της διαφοράς βρέθηκαν δύο καταθέσεις, ύψους 145.000 ευρώ και 7.000 ευρώ. Στην περίπτωση των 145.000 ευρώ, πάντως, ολόκληρο το ποσό δεν θεωρήθηκε αδικαιολόγητη προσαύξηση περιουσίας.
Ο φορολογικός έλεγχος, αφού συνυπολόγισε το διαθέσιμο κεφάλαιο προηγούμενων ετών, δέχθηκε ότι μπορούσαν να δικαιολογηθούν 111.358,36 ευρώ και περιόρισε το αδικαιολόγητο ποσό στα 33.641,64 ευρώ.
Ο ισχυρισμός για τα χρήματα από τη θυρίδα
Ο φορολογούμενος έδωσε τη δική του εκδοχή για την προέλευση των χρημάτων. Υποστήριξε ότι την ίδια ημέρα κατά την οποία πραγματοποιήθηκε η κατάθεση των 145.000 ευρώ είχε πάρει το συγκεκριμένο ποσό από τραπεζική θυρίδα και στη συνέχεια το είχε καταθέσει στον λογαριασμό του.
Σύμφωνα με τους ισχυρισμούς του, τα 100.000 ευρώ προέρχονταν από προθεσμιακή κατάθεση του πατέρα του και είχαν περιέλθει στον ίδιο μετά τον θάνατό του.
Γιατί απορρίφθηκαν οι εξηγήσεις
Το βασικό πρόβλημα για τον φορολογούμενο ήταν η έλλειψη αποδεικτικών στοιχείων. Η ΔΕΔ έκρινε ότι δεν είχε προσκομίσει έγγραφο που να αποδεικνύει την ανάληψη των χρημάτων από τον λογαριασμό του πατέρα του.
Παράλληλα, δεν υπήρχε σχετική δήλωση φόρου κληρονομιάς ούτε στοιχείο που να τεκμηριώνει ότι τα χρήματα είχαν πράγματι τοποθετηθεί σε τραπεζική θυρίδα πριν επανεμφανιστούν ως κατάθεση. Έτσι, ο συγκεκριμένος ισχυρισμός απορρίφθηκε ως αναπόδεικτος.
Η εξήγηση για τα 7.000 ευρώ δεν έγινε δεκτή
Ανάλογη τύχη είχε και η εξήγηση για τη δεύτερη επίμαχη κατάθεση των 7.000 ευρώ. Ο φορολογούμενος υποστήριξε ότι τα χρήματα αποτελούσαν επιστροφή δανείου που είχε χορηγήσει σε φίλο του αρκετά χρόνια νωρίτερα. Ο ισχυρισμός αυτός δεν κατάφερε τελικά να ανατρέψει τα ευρήματα του φορολογικού ελέγχου.
Ο τελικός φόρος των 23.780 ευρώ
Ο τελικός «λογαριασμός» για τον φορολογούμενο διαμορφώθηκε στα 23.780 ευρώ. Από το ποσό αυτό, τα 10.566 ευρώ αντιστοιχούσαν σε διαφορά φόρου εισοδήματος, τα 10.837 ευρώ σε πρόσθετο φόρο λόγω ανακρίβειας και τα 2.376 ευρώ σε διαφορά εισφοράς αλληλεγγύης.
