Η συναισθηματική ασφάλεια, ο τρόπος με τον οποίο δημιουργούμε δεσμούς και η εικόνα που έχουμε για τον εαυτό μας διαμορφώνονται σε μεγάλο βαθμό από τη στοργή και τη ζεστασιά που έχουμε εισπράξει ως παιδιά από τους γονείς μας.
Ακόμη και μια αγκαλιά ή η επιβράβευση για μια μικρή επιτυχία μπορεί να κάνουν ένα παιδί να αισθανθεί ασφάλεια και αποδοχή. Αντίθετα, όταν μεγαλώνει με γονείς συναισθηματικά απόμακρους, μπορεί να αναπτύξει συμπεριφορές και ανασφάλειες που το ακολουθούν και στην ενήλικη ζωή.
1. Αποφεύγουν τις αγκαλιές, ακόμη και με τους ανθρώπους που αγαπούν
Έρευνα που επικαλείται η Αμερικανική Ψυχολογική Εταιρεία (APA) συνδέει τη στοργική γονεϊκή συμπεριφορά, ιδιαίτερα από τη μητέρα, με θετικά χαρακτηριστικά προσωπικότητας, όπως η ευσυνειδησία και η δεκτικότητα σε νέες εμπειρίες.
Αντίθετα, τα παιδιά που μεγαλώνουν σε ένα συναισθηματικά ψυχρό περιβάλλον μπορεί να εμφανίσουν άγχος και χαμηλή αυτοεκτίμηση. Καθώς δεν έχουν μάθει να εκφράζουν και να δέχονται την τρυφερότητα, οι αγκαλιές και τα κομπλιμέντα μπορεί να τους προκαλούν αμηχανία αντί για χαρά.
2. Προσπαθούν διαρκώς να ικανοποιούν τους άλλους, ακόμη κι όταν δεν τους κάνουν καλό
Η ανάγκη για αγάπη και αποδοχή - που έλειψαν στην παιδική ηλικία - δεν εξαφανίζεται όταν κάποιος μεγαλώσει. Συχνά εκδηλώνεται μέσα από αγχώδεις μορφές συναισθηματικής προσκόλλησης.
Έτσι, ένας άνθρωπος μπορεί να δυσκολεύεται να θέσει όρια στις σχέσεις του, επειδή φοβάται ότι αν πει «όχι» θα χάσει την αγάπη του άλλου. Μαθαίνει να βάζει τις ανάγκες των γύρω του πάνω από τις δικές του, προσπαθώντας διαρκώς να τους ευχαριστεί.
3. Φοβούνται ότι οι άλλοι μπορεί ξαφνικά να πάψουν να τους αγαπούν
Η συναισθηματική παραμέληση στην παιδική ηλικία μπορεί να ενισχύσει το άγχος και την υπερ-επαγρύπνηση. Όταν ένα παιδί δεν αισθάνεται ασφάλεια και άνευ όρων αποδοχή στο σπίτι, μαθαίνει να παρατηρεί διαρκώς τη συμπεριφορά των άλλων, αναζητώντας σημάδια πιθανής απόρριψης.
Ως ενήλικας, μπορεί να ερμηνεύει υπερβολικά ακόμη και τη σιωπή ή μια μικρή αλλαγή στη συμπεριφορά του συντρόφου του, θεωρώντας ότι η αγάπη είναι προσωρινή και μπορεί να χαθεί ανά πάσα στιγμή.
4. Απομακρύνονται όταν μια σχέση αρχίζει να πηγαίνει καλά
Όταν η τρυφερότητα δεν ήταν δεδομένη στην παιδική ηλικία, η οικειότητα μπορεί να προκαλεί ανασφάλεια. Έτσι, ακόμη και μέσα σε μια υγιή σχέση, ορισμένοι άνθρωποι εμφανίζουν αντιφατική συμπεριφορά: πλησιάζουν τον άλλον και στη συνέχεια απομακρύνονται.
Φοβούμενοι ότι θα εγκαταλειφθούν, αποφεύγουν τη βαθύτερη συναισθηματική σύνδεση και ενίοτε υπονομεύουν οι ίδιοι τη σχέση τους, πριν προλάβει να τους απορρίψει ο άλλος.
5. Ασχολούνται περισσότερο με τις ανάγκες των άλλων παρά με τις δικές τους
Η υπερπροσπάθεια στις σχέσεις μπορεί να αποτελεί έναν τρόπο να αποδείξει κάποιος ότι αξίζει να αγαπηθεί. Προσπαθεί να προσφέρει διαρκώς περισσότερα, πιστεύοντας ότι έτσι θα εξασφαλίσει την αγάπη και τη στήριξη του συντρόφου του.
Ωστόσο, όπως επισημαίνει η κλινική ψυχολόγος Roxy Zarrabi, αυτή η συμπεριφορά μπορεί με τον καιρό να οδηγήσει σε απογοήτευση και συσσωρευμένη δυσαρέσκεια.
6. Απομακρύνονται όταν οι άλλοι προσπαθούν να τους πλησιάσουν
Η χαμηλή αυτοεκτίμηση αποτελεί μία από τις πιθανές συνέπειες της συναισθηματικής παραμέλησης. Οι άνθρωποι που μεγάλωσαν χωρίς αρκετή στοργή μπορεί να έχουν εσωτερικεύσει την πεποίθηση ότι δεν αξίζουν την αγάπη και την αποδοχή.
Η σύμβουλος ψυχικής υγείας Georgina Sturmer εξηγεί ότι η αυτοϋπονόμευση μπορεί να εκδηλωθεί με διάφορους τρόπους: μέσα από την αρνητική σκέψη για τον εαυτό μας, έντονα συναισθήματα ή ακόμη και σωματικές αντιδράσεις. Όλα αυτά μπορούν να επηρεάσουν τον τρόπο που σκεφτόμαστε και παίρνουμε αποφάσεις, ενισχύοντας τις ανασφάλειες και μειώνοντας την αυτοπεποίθησή μας.
7. Αμφισβητούν συνεχώς τις προθέσεις των άλλων
Όσοι μεγάλωσαν χωρίς αρκετή αγάπη και στοργή δυσκολεύονται συχνά να πιστέψουν ότι κάποιος μπορεί να τους αγαπά πραγματικά και να είναι δίπλα τους απλώς επειδή το θέλει, χωρίς να περιμένει κάτι από εκείνους.
Οι εμπειρίες της παιδικής ηλικίας έχουν ενισχύσει την πεποίθηση ότι δεν αξίζει την αγάπη. Ακόμη κι όταν ένας σύντροφος τού προσφέρει σταθερότητα και τρυφερότητα, μπορεί να αναζητά κρυφές προθέσεις ή να αμφισβητεί την ειλικρίνειά του.
8. Δυσκολεύονται να αναγνωρίσουν και να διαχειριστούν τα συναισθήματά τους
«Η συναισθηματική παραμέληση είναι το κενό στη φωτογραφία μιας οικογένειας: βρίσκεται στο φόντο και όχι στο προσκήνιο», εξηγεί η ψυχολόγος δρ Jonice Webb.
Όπως επισημαίνει, η συναισθηματική παραμέληση συχνά περνά απαρατήρητη, ακριβώς επειδή αφορά κυρίως όσα οι γονείς δεν έκαναν και όχι απαραίτητα κάποια εμφανή κακοποιητική συμπεριφορά.
Τα παιδιά που δεν είχαν συναισθηματική ανταπόκριση μπορεί να έμαθαν να καταπιέζουν ή να αγνοούν τα συναισθήματά τους, προκειμένου να προστατευτούν από την απογοήτευση και τον πόνο. Μεγαλώνοντας, αυτή η στάση μπορεί να γίνει τόσο οικεία, ώστε να δυσκολεύονται ακόμη και να αναγνωρίσουν τι αισθάνονται.
Με πληροφορίες από yourtango.com
































