Ο Βασίλης Παπακωνσταντίνου μέσα από την πολυετή πορεία του στην ελληνική μουσική σκηνή, έχει συνδέσει άρρηκτα το όνομά του με αυτό του Μάνου Λοΐζου, με τη συνεργασία τους να μετατρέπεται πολύ γρήγορα σε μία ουσιαστική φιλία.
Η γνωριμία τους πραγματοποιήθηκε το καλοκαίρι του 1974, όταν ο ερμηνευτής σε νεαρή ηλικία έκανε τα πρώτα του βήματα στη μουσική και συνεργαζόταν με τον Μίκη Θεοδωράκη. Εκείνη την περίοδο θέλησε να έρθει σε επικοινωνία με τον σπουδαίο συνθέτη.
Ο Λοΐζος, άκουσε τη χροιά της φωνής του, εκτίμησε το ταλέντο του και πολύ γρήγορα ξεκίνησε μία συνεργασία που έμελε να γράψει τη δική της ιστορία.
Ο Παπακωνσταντίνου έχει μιλήσει επανειλημμένως για την αγάπη και το σεβασμό που τρέφει προς το πρόσωπο του αείμνηστου συνθέτη, ενώ κατά τη διάρκεια των εμφανίσεών του κάνει συχνά αναφορές σε εκείνον τιμώντας τον.
Τα πρώτα τραγούδια που ερμήνευσε ο Παπακωνσταντίνου και έφεραν την υπογραφή του Λοΐζου ήταν «Ο τρίτος Παγκόσμιος» και ο «Στρατιώτης».
Ο Βασίλης Παπακωνσταντίνου θυμάται την πρώτη του συνάντηση με τον Μάνο Λοΐζο
Με αφορμή τη μεγάλη συναυλία – αφιέρωμα στον Μάνο Λοΐζο του «Όλοι Μαζί Μπορούμε» στο Καλλιμάρμαρο που θα πραγματοποιηθεί το Σεπτέμβριο, η Χριστίνα Βίδου ακολουθεί τα βήματα του μεγάλου συνθέτη και αντλεί πληροφορίες από ανθρώπους που βρέθηκαν στο πλευρό του, συνεργάστηκαν και συνδέθηκαν μαζί τους.
Ο Βασίλης Παπακωνσταντίνου είναι ένα από αυτά τα πρόσωπα και μιλώντας στην κάμερα του ΣΚΑΙ, θυμάται την πρώτη τους συνάντηση.
Η φιγούρα της ελληνικής ροκ μουσικής, αναφέρεται με αγάπη προς το πρόσωπο του Λοΐζου σημειώνοντας ότι από την πρώτη τους συνάντηση θυμάται τα μάτια του που ήταν «γεμάτα καλοσύνη».
«Ήταν το 1974, καλοκαίρι που γύρισα από την Γερμανία με τον Μίκη Θεοδωράκη και λέω στον Μίνο Μάτσα ‘Θέλω να μου γνωρίσεις τον Λοΐζο’ μου λέει ‘Εσύ ήρθες με το Θεοδωράκη και θέλεις να γνωρίσεις το Λοΐζο;’, του λέω ‘Θέλω και τους δύο’. Με έστειλε στην Columbia, τότε ο Μάνος έγραφε τα ‘τραγούδια του δρόμου’. Μπαίνω μέσα και βλέπω μόνο δύο τεράστια μάτια γεμάτα καλοσύνη μέσα στο στούντιο, τίποτα άλλο. ‘Καλώς το φιλαράκο’ μου λέει, είχα μείνει από τα μάτια του. Τέτοια καλοσύνη δεν έβλεπες αλλού, με ρώτησε τι θα του πω και του απάντησα ‘Θα πω το εμβατήριο, τον Στρατιώτη’. Δεν είχε κυκλοφορήσει σε δίσκο… Ήθελα πολύ να τον εντυπωσιάσω».
«Ακούγεται μία φωνή πίσω μου να λέει: ‘Μάνο, τα δικά μου ξέχνα τα, το παλικάρι θα τα πει’. Ήταν ο Μανώλης Ρασούλης. Ήταν να πει τα δικά μου τραγούδια. Λεβεντιά εκείνες τις εποχής. Έτσι μπήκαμε στο στούντιο».
{https://exchange.glomex.com/video/v-djyln2ptzurd?integrationId=40599y14juihe6ly}
Βασίλης Παπακωνσταντίνου - Μάνος Λοΐζος: Η συνεργασία που έγινε φιλία
Στη συνέχεια, ο Παπακωνσταντίνου θέλησε να περιγράψει τα συναισθήματά του ύστερα από την πρώτη του συνάντηση με το Λοΐζο. Όπως εξήγησε, η χαρά του τον είχε κατακλύσει με αποτέλεσμα να φτάσει τρέχοντας μέχρι το σπίτι του στη Νέα Ιωνία.
«Έφυγα και πήγα τρέχοντας με τα πόδια στο σπίτι. Έμενα λίγο πιο πάνω, στη Νέα Ιωνία. Ήμουν τόσο γεμάτος από το Μάνο Λοΐζο. Δεν μπορώ να σου πω».
Μιλώντας για τη συνεργασία τους στάθηκε στην υποστήριξη που του χάρισε ο συνθέτης, τονίζοντας ότι στη συνέχεια έγιναν οι καλύτεροι φίλο: «Γίναμε οι καλύτεροι φίλοι στη συνέχεια… Ανεβήκαμε και παίξαμε μαζί στην Καισαριανή. Από τότε ήμασταν αχώριστοι, μου έλεγε τα προσωπικά του, τα μυστικά του, το ίδιο και εγώ».
Περιγράφοντας την αγάπη του προς τον Λοΐζο, ο Παπακωνσταντίνου αναφέρθηκε σε ορισμένες από τις εμπειρίες που αποκόμισε στο πλευρό του λέγοντας:
«Με κάτι τέτοια όλο και τον αγαπούσα περισσότερο. Αν δεν ήμουν παιδί του πατέρα μου θα ήθελα να ήμουν γιος του Μάνου Λοΐζου, αλλά ήταν αργά, δεν το άκουσε αυτό. Είχε φύγει».
{https://exchange.glomex.com/video/v-djylfby47txl?integrationId=40599y14juihe6ly}






























