Ο Σι Τζινπίνγκ επιβιβάστηκε με τη σύζυγό του στο προεδρικό Boeing 747-8 για την 15ώρη πτήση της επιστροφής από την Ουάσινγκτον, το απόγευμα της Παρασκευής (ώρα Ελλάδας) μετά από μία τριήμερη επίσκεψη με συνάντηση σχεδόν αποκλειστικά με τον Ντόναλντ Τραμπ και την Πρώτη του Κυρία.
Επί τρεις ημέρες, το προεδρικό ζεύγος από την Κίνα πέρασε απεριόριστες ώρες στον Λευκό Οίκο, καθώς Μελάνια και Ντόναλντ Τραμπ είχαν βαλθεί να τους εντυπωσιάσουν.
Πριν την άφιξη Σι, ο Τραμπ είχε μιλήσει στην 81η Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ. Η διπλωματική αυτή εβδομάδα ήταν μία προσπάθεια του Τραμπ να επαναεπιβεβαιώσει τον εαυτό του ως παγκόσμιο ηγέτη, σχολιάζει το πρακτορείο Reuters.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ
Αλλά ο διπλωματικός οργασμός του Τραμπ ελάχιστα συνέβαλε στο να διαμορφώσει υπέρ του την άποψη πολλών αναλυτών, ότι δηλαδή πρόκειται για έναν πρόεδρο που ταλανίζεται από προβλήματα, τόσο στο εσωτερικό όσο και στο εξωτερικό.
{https://x.com/WhiteHouse/status/2103185540262826055}
Μεταξύ αυτών περιλαμβάνονται η κλιμάκωση της κρίσης με το Ιράν, η οποία οδήγησε σε αύξηση των τιμών της βενζίνης στις ΗΠΑ και σε κατακόρυφη πτώση των ποσοστών δημοφιλίας του, καθώς και η επιδείνωση των σχέσεων με τους συμμάχους και η εντεινόμενη πρόκληση που συνιστά η Κίνα στον τομέα της τεχνητής νοημοσύνης.
Τα όρια της εξουσίας του Τραμπ εκτέθηκαν και ο ίδιος ο Αμερικανός πρόεδρος έχει αρχίσει να αντιμετωπίζει αντιδράσεις από ηγέτες κρατών για ζητήματα που κυμαίνονται από την κρίση στη Μέση Ανατολή έως τον πόλεμο της Ρωσίας στην Ουκρανία, δημιουργώντας την εντύπωση μιας ατζέντας εξωτερικής πολιτικής που έχει βαλτώσει.
{https://x.com/atrupar/status/2103514652189573439}
Η εξέλιξη αυτή σημειώνεται τη στιγμή που το Ρεπουμπλικανικό κόμμα του Τραμπ προετοιμάζεται για τις ενδιάμεσες εκλογές του Νοεμβρίου, οι οποίες ενδέχεται να περιορίσουν περαιτέρω τα πολιτικά του περιθώρια.
Παρόλα αυτά ωστόσο, η ομιλία του Τραμπ στα Ηνωμένα Έθνη ήταν μία έντονη υπενθύμιση του πώς, από την επιστροφή του στον Λευκό Οίκο για τη δεύτερη θητεία του, ο Τραμπ έχει κλονίσει την παγκόσμια τάξη - που βασίζεται σε κανόνες-, την οποία η Ουάσιγκτον βοήθησε να δημιουργηθεί μέσα από τις στάχτες του Β' Παγκοσμίου Πολέμου.
{https://x.com/MarioNawfal/status/2103522416131805597}
Από το βήμα ενός παγκόσμιου οργανισμού που θεμελιώδη στόχο έχει την ειρήνη, απηύθυνε νέα απειλή για [εξαφάνιση» το Ιράν αν δεν υπογράψει συμφωνία, υπερασπίστηκε την εφαρμογή καταναγκαστικής προσέγγισης έναντι της Βενεζουέλας, μέλος του ΟΠΕΚ, υποστηρίζοντας ότι «τα λάφυρα ανήκουν στον νικητή», και έδωσε σήμα ότι ενδέχεται να μην έχει ολοκληρώσει με την ανάπτυξη του αμερικανικού στρατού στους διεθνείς του στόχους.
Παρά αυτή την εξόφθαλμα επιθετική στάση, οι συνομιλίες του Τραμπ με τον Σι Τζινοίνγκ την Πέμπτη έφεραν τον Αμερικανό πρόεδρο αντιμέτωπο με έναν Κινέζο ομόλογό του, ο οποίος φαινόταν να να κατέχει ισχυρότερη θέση, δεδομένου ότι η χώρα του καταγράφει κατακόρυφη άνοδο του εμπορίου της. Στον αντίποδα οι ΗΠΑ, είναι αντιμέτωπες με τις σοβαρές οικονομικές επιπτώσεις της σύγκρουσης του Τραμπ με το Ιράν.
Τα περιορισμένα αποτελέσματα της συνάντησης Σι – Τραμπ
Το σκηνικό της επίσημης επίσκεψης του Σι, μετά από μία σχεδόν δεκαετία στις ΗΠΑ, χαρακτηρίστηκε από μεγαλοπρέπεια και τελετουργικά αλλά υστερούσε σε ουσία.
Παρά την ύπαρξη σειράς ακανθωδών ζητημάτων όπως η AI, το εμπόριο, η Ταϊβάν και το Ιράν, ο Τραμπ πέτυχε ελάχιστα από την πολυδιαφημισμένη συνάντηση. Το πιο απτό αποτέλεσμα φάνηκε να περιορίζεται σε μια δίμηνη παράταση της εμπορικής εκεχειρίας, η οποία επρόκειτο αρχικά να λήξει τον Νοέμβριο, μεταξύ των δύο μεγαλύτερων οικονομιών του κόσμου.
Και παρά το γεγονός ότι ο Τραμπ έδειξε ελάχιστον ενδιαφέρον να κοινοποιήσει δημοσίως τις όποιες διαφορές μεταξύ των δύο χωρών, τα κινεζικά Μέσα είχαν άλλη άποψη.
Μετέδωσαν πως πίσω από κλειστές πόρτες ο Σι Τζινπίνγκ πίεσε τον Τραμπ να να παραμείνει σταθερός στην αντίθεσή του για την ανεξαρτησία της Ταΐβάν. Η Ταϊβάν παραμένει για την Κίνα αγκάθι στις σχέσεις Ουάσινγκτον – Πεκίνου.
Η στάση του Τραμπ, που όπως φαίνεται δεν θέλει να μπει σε καμία αντιπαράθεση γαι το θέμα, απείχε μακράν από την προηγούμενη σκληρή στάση του, η οποία βασιζόταν στην επιβολή δασμών και μετριάστηκε λόγω του ελέγχου που ασκεί το Πεκίνο στα μέταλλα σπανίων γαιών, μια κρίσιμη πρώτη ύλη για την τεχνολογία και την αυτοκινητοβιομηχανία, την οποία το Πεκίνο έχει αποδείξει ότι μπορεί να παρακρατήσει ως αντίποινα. Ο Τραμπ ωστόσο έκανε και σχετικό σχόλιο για την «αγάπη του Σι Τζινπίνγκ για τον γρανίτη». Το αστείο του δεν «πολυέπεισε» και επιχείρησε να το μετριάσει.
{https://x.com/Mollyploofkins/status/2103514034062397586}
«Ο Τραμπ θεωρεί ότι μας επαναφέρει σε έναν κόσμο όπου το δίκαιο το επιβάλλει η ισχύς», δήλωσε ο Μπρετ Μπρούεν, ο οποίος έχει διατελέσει σύμβουλος εξωτερικής πολιτικής στην κυβέρνηση Ομπάμα και σήμερα ηγείται της εταιρείας στρατηγικών συμβούλων Global Situation Room. «Αλλά είναι αξιοσησημείωτο το πως ταλαντεύεται όταν το θέμα φτάνει στον Σι Τζινπόινγκ και την αυξανόμενη ισχύ της Κίνας».
Ο Λευκός Οίκος σε σχόλιό του απέρριψε τον ισχυρισμό ότι η εξωτερική πολιτική του Τραμπ έχει πέσει πάνω σε τοίχο και τόνισε ότι τα σχόλιά του στα Ηνωμένα Έθνη «υπογράμμισαν τις πολλαπλές του νίκες στα αυξανόμενα αμερικανικά συμφέροντα σε όλον τον κόσμο». Ανάμεσα σε αυτά – φυσικά- η παρεμπόδιση του Ιράν να αποκτήσει πυρηνικό όπλο. Η Τεχεράνη από την άλλη επιμένει- και με την ομιλία του προέδρου της Μασούντ Πεζεσκιάν στα Ηνωμένα Έθνη - ότι το πυρηνικό πρόγραμμα του Ιράν έχει αποκλειστικά και μόνο ειρηνικούς σκοπούς.
Το αδιέξοδο του Ιράν
«Πάνω από το γεμάτο διπλωματικό πρόγραμμα της εβδομάδας του Τραμπ πλανιόταν η σκιά του πολέμου με το Ιράν, τον οποίο ο ίδιος ξεκίνησε από κοινού με το Ισραήλ στις 28 Φεβρουαρίου» σχολιάζει το πρακτορείο Reuters. Επτά μήνες μετά, αφού έχει διαταράξει τον παγκόσμιο ενεργειακό εφοδιασμό και αφού ενισχύει την επεκτεινόμενη σύγκρουση και πέρα από τα όριο του Ιράν, στην ευρύτερη Μέση Ανατολή, ο Τραμπ δεν έχει καταφέρει τίποτα σημαντικό.
Η ανυποχώρητη στάση του Ιράν, παρά τα σοβαρά οικονομικά και στρατιωτικά πλήγματα που έχει υποστεί, έχει αναδειχθεί στη δυσκολότερη πρόκληση εξωτερικής πολιτικής της δεύτερης θητείας του Τραμπ. Παρά τις εμμονικές του απειλές και αδιάκοπες προσπάθειες να πείσει για το αντίθετο.
Ο Τραμπ χρησιμοποίησε την ομιλία του στον ΟΗΕ για να υπερασπιστεί την επίθεση στο Ιράν και να διακηρύξει ότι η «Αμερική επέστρεψε πιο δυνατή από ποτέ». Δήλωση κυρίως για εσωτερική κατανάλωση. Αλλά μετά από μία σειρά από πρώιμα κατορθώματα της εξωτερικής πολιτικής του, ανάμεσά τους η κατάπαυση του πυρός στη Γάζα και η σύλληψη του Νικολάς Μαδούρο, με όποιους όρους και όποιες συνθήκες ο ίδιος θεωρεί ως επιτυχία, τα ρεκόρ του Τραμπ στη δεύτερη θητεία του ορίζονται κυρίως από αδιέξοδα.
{https://x.com/atrupar/status/2102407783807094948}
Ο πόλεμος στο Ιράν, βαθιά αντιδημοφιλές ζήτημα και διχαστικό τους κόλπους της πολιτικής βάσης του Τραμπ, μάλλον οδηγούν στο συμπέρασμα πως ο Τραμπ θα πληρώσει το τίμημα στις ενδιάμεσες εκλογές του Νοεμβρίου καθώς το ρεπουμπλικανικό κόμμα κινδυνεύει να χάσει τον έλεγχο του Κογκρέσου.
Οι παγκόσμιοι ηγέτες φαίνεται πως ετοιμάζονται για μία εποχή όπου η επιρροή του Αμερικανού προέδρου θα μπορούσε να αρχίσει να φθίνει μετά τις ενδιάμεσες εκλογές. Και αυτό ενώ του απομένουν ακόμα 2,5 χρόνια στην ηγεσία του Λευκού Οίκου.
{https://x.com/SkyNews/status/2102408746357895607}
Οι περισσότεροι Ευρωπαίοι και Ασιάτες σύμμαχοι ήδη απορρίψει τις απαιτήσεις Τραμπ να το βοηθήσουν στον πόλεμο κατά του Ιράν. Έναν πόλεμο που ξεκίνησε χωρίς να τους συμβουλευτεί πρώτα. Στη Γενική Συνέλευση φέτος, ορισμένοι εταίροι των ΗΠΑ άσκησαν κριτική στον Τραμπ, αν και τις περισσότερες φορές χωρίς να τον κατονομάσουν.
Ο Γάλλος πρόεδρος, Εμανουέλ Μακρόν, σε μία από τις πιο ένθερμες ομιλίες που ακούστηκαν στην αίθουσα, προειδοποίησε κατά μια παγκόσμιας «επιστροφής στους νόμους της ζούγκλας» Είπε πως οι χώρες είναι αντιμέτωπες με μία επιλογή ανάμεσα σε έναν κόσμο που κυβερνάται από «την ισχύ και τον καταναγκασμό», και μια «διεθνώς πολιτισμένη κοινωνία».
{https://x.com/MarioNawfal/status/2102481306437517684}
Σε μία επίθεση στον Τραμπ, ο Βραζιλιάνος πρόεδρος, που άνοιξε τις ομιλίες της Συνέλευσης και μόλις πριν την ομιλία Τραμπ, ο Λούλα Ντα Σίλβα καταδίκασε την ξένη παρέμβαση στις εκλογές του Οκτωβρίου στη χώρα του. Τόνισε πως «δεν χρειαζόμαστε αεροπλανοφόρα να περιπολούν στα ύδατά μας, χρειαζόμαστε συνεργασία για να ανακόψουμε τη ροή όπλων και χρημάτων που τροφοδοτούν το έγκλημα».
{https://x.com/clashreport/status/2102398787092467910}
Αξιωματούχοι του Λευκού Οίκου, μιλώντας υπό τον όρο της ανωνυμίας, δήλωσαν πως τον Τραμπ «δεν τον ενδιαφέρουν οι εντυπωσιασμοί αλλά τα αποτελέσματα». Πρόσθεσαν πως τα δημόσια σχόλια ορισμένων ηγετών δεν συνάδουν με αυτά που έκαναν κατ΄ιδίαν στον πρόεδρο Τραμπ. Αυτόν τον ισχυρισμό τον επικαλείται συχνά και ο ίδιο ο Τραμπ.
Αντίσταση στον Τραμπ
Μία άλλη ένδειξη μειωμένης επιρροής του Τραμπ αφορά στο ζήτημα του πολέμου Ρωσίας – Ουκρανίας. Η προσπάθεια του Τραμπ να πείσει έστω να συμφωνήσουν σε μία περιορισμένη ενεργειακή εκεχειρία απέτυχε να κερδίσει έστω και τη δέουσα προσοχή. Και την ώρα που ο Τραμπ υπέγραφε τη συμφωνία του με τη Δανία και τη Γροιλανδία, για την επέκταση της αμερικανικής στρατιωτικής παρουσίας στο νησί της Αρκτικής, και εκεί μείωσε στο ελάχιστον τις απαιτήσεις του για «ιδιοκτησία/ απόκτηση/ αγορά» της Γροιλανδίας, εναλλακτικές με τις οποίες απειλούσε πριν μήνες. Τότε είχε απειλήσει ακόμα και εισβολή στη Γροιλανδία, που ανήκει στην Δανία, μέλος του ΝΑΤΟ. Τίποτα από αυτά δεν έκανε.
«Πριν από έναν χρόνο, λίγες χώρες τολμούσαν να έρθουν σε ρήξη με τον Τραμπ», έγραψε στο X ο Ίαν Μπρέμερ, πρόεδρος του Eurasia Group. «Τώρα, ο Καναδάς, η Ευρώπη, η Κίνα, το Ιράν, η Ρωσία και άλλες χώρες είναι όλοι πιο πρόθυμοι να πουν όχι». Κάποια στιγμή, ο ίδιος ο Τραμπ φάνηκε να αναρωτιέται πόση διεθνή επιρροή διέθετε πραγματικά.
{https://x.com/M_Simonyan/status/2103146330197528734}
Στην ομιλία του, είπε πως οι παγκόσμιοι ηγέτες ήθελαν να επαναλανσάρουν την Τεχνητή Νοημοσύνη/ AI (artificial Intellgence) ως «super intelligence».
«Ας δούμε αν έχω κάποια ισχύ. Ίσως να έχω ίσως πάλι όχι, θα το μάθουμε πολύ σύντομα» είπε στην ομιλία του, χωρίς ωστόσο να αντιλαμβάνεται πως ίσως δεν του βγει τελικά.
Παρόλα αυτά στον δικό του (μικρό) κόσμο – επιμένει σε μία σπουδαία συνάντηση με τον Σι και επιμένει να το διαφημίζει με αναρτήσεις του στο Truth Social.
«Μια πολύ παραγωγική συνάντηση με τον Πρόεδρο Σι, τόσο για τις ΗΠΑ όσο και για την Κίνα. Θα συμβούν σπουδαία πράγματα. Όπως σχεδόν όλοι οι άλλοι, έτσι και εκείνος φάνηκε να προτιμά να αποκαλεί την «Τεχνητή Νοημοσύνη» - ένας όρος ατυχής και ανακριβής - με ένα όνομα πολύ πιο ακριβές και σημαντικό: «Super - Intelligence». Θα ήταν όντως «super»! Όλοι συμφώνησαν σε αυτό χθες το βράδυ, έγραψε σε ανάρτησή του.
Σε άλλη ανάρτησή ενημέρωσε για την αναχώρηση του ζεύγους και επιβεβαίωσε τις φήμες ότι θα συναντηθούν ξανά τον Νοέμβριο, αποδεχόμενος πρόσκληση που του είχε απευθύνει νωρίτερα ο Σι Τζινπίνγκ.
Επέμεινε ότι « Η συνάντηση χαρακτηρίστηκε από φιλία, ισχύ και επιτυχία, τόσο για την Κίνα όσο και για τις ΗΠΑ. Θα συναντηθούμε ξανά τον Νοέμβριο στην Κίνα και, στη συνέχεια, στη σύνοδο της G20 τον Δεκέμβριο, στο Μαϊάμι της Φλόριντα. Έχουν επιτευχθεί πολλά και θα επιτευχθούν ακόμη περισσότερα. Προσβλέπω στην επόμενη συνάντησή μας». Όπως είπαν και αξιωματούχοι του Λευκού Οίκου πιο πάνω τον Τραμπ «δεν τον ενδιαφέρουν οι εντυπωσιασμοί αλλά τα αποτελέσματα». Αλλά δεν πείθουν.
