Αμέσως μετά την ανακοίνωση του εκλογικού αποτελέσματος, ο μακροβιότερος Τούρκος Πρόεδρος χαρακτήρισε την Ανατολία «αιώνια τουρκική πατρίδα», ενώ στο στρατόπεδο του Κιλιτσντάρογλου επικρατεί προβληματισμός και πικρία για την αλλαγή που δεν ήρθε.
Σχεδιάζει τη νέα κυβέρνηση ο Ερντογάν
Την Παρασκευή η ορκωμοσία Ερντογάν και της νέας κυβέρνησης – Ποιοι θα κρατήσουν τα κρίσιμα χαρτοφυλάκια
Την Παρασκευή (2/6) αναμένεται η ορκωμοσία του Ερντογάν και την ίδια ημέρα η ανακοίνωση της σύνθεσης του νέου υπουργικού του Συμβουλίου, όπως δήλωσε σήμερα ο σύμβουλος του Προέδρου Ιμπραχίμ Καλίν.
Ο νόμος δεν επιτρέπει στους βουλευτές να είναι και υπουργοί και επομένως όσοι είναι να υπουργοποιηθούν θα πρέπει να παραιτηθούν από την έδρα τους κα άρα δεν θα ορκιστούν. Ο πρόεδρος Ερντογάν έχει ήδη αφήσει να εννοηθεί ότι το νέο υπουργικό συμβούλιο θα είναι πολύ ανανεωμένο.
Ήδη πριν από τις εκλογές έχουν κυκλοφορήσει διάγφορα ονόματα νέων υπουργών, όπως του εξ απορρήτων προεδρικού συμβούλου του Ερντογάν, του Ιμπραχίμ Καλίν, για το Υπουργείο Εξωτερικών όπως και του επίκεφαλής της ΜΙΤ Χακάν Φιντάν για το υπουργείο Άμυνας αλλά άλλες πληροφορίες έφεραν τον Μεβλούτ Τσαβούσογλου, και τον Χουλουσί Ακάρ επίσης να παραμένουν στην νέα κυβέρνηση. Πάντως λέγεται, ότι ο υπουργός Εξωτερικών Σουλεϊμάν Σοϋλού θα παραμένει στη θέση του, ενώ έντονο είναι το ενδιαφέρον για το αν χρησιμοποιηθεί στην νέα κυβέρνηση ο Σινάν Ογάν, ο τρίτος προεδρικός υποψήφιος ο οποίος προσχώρησε στο στρατόπεδο του Ταιπ Ερντογάν.
Την ίδια στιγμή ομιλία έδωσε απόψε ο δήμαρχος της Κωνσταντινούπολης, Εκρέμ Ιμάμογλου, ο οποίος ήταν μέλος της συμμαχίας της αντιπολίτευσης, με αφορμή την επέτειο της άλωσης.
Τι μπορεί να αλλάξει μετά τη νέα επικράτηση Ερντογάν
Σύμφωνα με την ΕΡΤ, η Τουρκία επί Ερντογάν έχει επιδιώξει τη στρατηγική της αυτονομία από μεγαλοϊδεατισμό του ιδίου. Και έχει εξελιχθεί σε χώρα που υπερβαίνει τα όρια της περιφερειακής δύναμης. Η επιρροή της εκτείνεται από την Β. Αφρική, ως τον Καύκασο, τη Μέση Ανατολή και τη νοτιοανατολική Ασία.
Με το ξέσπασμα, λοιπόν, του πολέμου στην Ουκρανία, επήλθαν διεθνώς γεωπολιτικές αναταράξεις. Διαταράχθηκαν συμμαχίες και ισορροπίες. Εξου και ανανεώθηκε το αμερικανικό ενδιαφέρον για την περιοχή της ανατολικής Μεσογείου.
Επιπλέον καταλυτική ήταν και η διείσδυση της Κίνας στην Μέση Ανατολή, όπου έκανε αισθητή την παρουσία της μεσολαβώντας για να τα ξαναβρούν Ιράν και Σαουδική Αραβία.
Μέσα σε αυτό το ρευστό σκηνικό η Τουρκία βρίσκεται δέσμια της γεωπολιτικής φιλοδοξίας του Ερντογάν για στρατηγική αυτονομία και η Δύση δέσμια του κινδύνου να σπρώξει πιο βαθιά στην αγκαλιά του Πούτιν και της Κίνας τον Τούρκο Πρόεδρο.
Επιπλέον, η Ουάσιγκτον δεν θέλει να ρισκάρει τη στρατηγικής σημασίας σχέση με την Τουρκία, οπότε το πού θα καταλήξει όλη αυτή η ζύμωση είναι πολύ πρόωρο να λεχθεί.
