Η υψηλή ταχύτητα χαρακτήρισε τη διαδικασία για τα Τέμπη, από την περαίωση της ανάκρισης και την παράδοση της δικογραφίας στον προϊστάμενο της Εισαγγελίας Εφετών μέχρι την εισαγγελική πρόταση και τη σύμφωνη γνώμη της Προέδρου Εφετών. Είναι χαρακτηριστικό πως χρειάστηκε μόλις έξι ημέρες ο Προϊστάμενος της Εισαγγελίας Εφετών για να μελετήσει την υπόθεση και να αποστείλει την πρότασή του στην Πρόεδρο Εφετών. Χρειάστηκαν μόλις δεκατέσσερις ημέρες από την παράδοση της εισαγγελικής πρότασης για να απορριφθούν συλλήβδην όλα τα υπομνήματα των διαδίκων της υπόθεσης και να δοθεί η σύμφωνη γνώμη από την Πρόεδρο. Σε αυτό τον χρόνο συνυπολογίζεται και η δεκαήμερη προθεσμία που δίνει ο ΚΠΔ στους διαδίκους προκειμένου να ασκήσουν ένδικα μέσα.
Τώρα όμως τα πράγματα δείχνουν κάπως διαφορετικά. Οι διαρροές που υπήρξαν πως ο προσδιορισμός της δίκης θα ανακοινωθεί ενδεχομένως την τελευταία μέρα του Σεπτέμβρη, δεν επαληθεύτηκαν. Έτσι, το πότε θα ξεκινήσει η δίκη για το πολύνεκρο σιδηροδρομικό δυστύχημα στα Τέμπη μοιάζει με την ερώτηση του ενός εκατομμυρίου.
Σύμφωνα με νομικούς κύκλους, οι λόγοι σχετίζονται με τη στάση των συγγενών των θυμάτων και των νομικών παραστατών τους, την υφιστάμενη κοινωνική αναταραχή γύρω από το ζήτημα και την προσπάθεια της πολιτικής εξουσίας να κατευνάσει την ένταση και τις αντιδράσεις που πυροδοτούνται λόγω και της συνεχιζόμενης απεργίας πείνας του Πάνου Ρούτσι. Μοιάζει, δηλαδή, με σταυρόλεξο για δυνατούς λύτες το πότε μπορεί να ξεκινήσει αυτή η δίκη.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ
Ο πατέρας απεργός πείνας
Καθοριστικός παράγοντας στην όλη διαδικασία, η απεργία πείνας του Πάνου Ρούτσι, που ζητά εκταφή της σορού του παιδιού του και τη διενέργεια βιοχημικών, τοξικολογικών, ανθρωπολογικών εξετάσεων για να μάθει την αιτία θανάτου. Η Πρόεδρος Εφετών απέρριψε, με τη διάταξή της, το αίτημα του Πάνου Ρούτσι, όπως και τα υπόλοιπα τρία αιτήματα εκταφής που κατατέθηκαν στη δεκαήμερη προθεσμία που δικονομικά προβλέπεται, μετά την εισαγγελική πρόταση. Η κ. Μαρία Λιάνου απέρριψε τα αιτήματα με το σκεπτικό ότι δεν απαιτείται νέα ανακριτική πράξη, διότι προέκυψε με σαφήνεια από την ανάκριση ότι δεν υπήρξε παράνομο φορτίο (και σε αυτή την περίπτωση έγινε επίκληση στα βίντεο Καπερνάρου). Σε κανένα, ωστόσο, από τα 4 συνολικά υπομνήματα δεν αναφερόταν παράνομο φορτίο.
Η Πρόεδρος Εφετών απεφάνθη μόνο για το αίτημα του απεργού πείνας, που σημαίνει μεταξύ άλλων ότι η Δικαιοσύνη ενίοτε «βλέπει» το κύμα συμπαράστασης στον απεργό πείνας και την κοινωνική αναταραχή. Το παρέπεμψε στην Εισαγγελέα Πρωτοδικών, η οποία με τη σειρά της παρήγγειλε προκαταρκτική εξέταση για παράβαση καθήκοντος, διατάσσοντας παράλληλα την εκταφή του 22χρονου Ντένι Ρούτσι, μόνο όμως για ταυτοποίηση μέσω DNA. Επομένως, πάμε σε μια διαφορετική διαδικασία. Η παραγγελία δεν απαντά στο αίτημα του Πάνου Ρούτσι, ο οποίος ρισκάρει τη ζωή του ζητώντας να μάθει τι ήταν αυτό που σκότωσε το παιδί του. Το αίτημα Ρούτσι, που προβάλλεται μέσω της απεργίας πείνας στο Σύνταγμα, κινητοποίησε μεγάλη μερίδα της κοινωνίας. Άλλωστε, δεκάδες πολίτες κάθε ηλικίας συρρέουν καθημερινά στο Σύνταγμα για να συμπαρασταθούν στον απεργό πατέρα.
Η γρήγορη δίκη
Από την άλλη πλευρά, το κεντρικό επιχείρημα της Δικαιοσύνης, της ηγεσίας της για να είμαστε ακριβείς, είναι ότι δεν γίνεται να ικανοποιηθούν σε αυτή τη φάση αιτήματα, διότι αυτό θα καθυστερήσει την έναρξη της δίκης. Έτσι, τα αιτήματα που κατατέθηκαν στο δικονομικό στάδιο από την ολοκλήρωση της εισαγγελικής πρότασης μέχρι τη σύμφωνη γνώμη της Προέδρου Εφετών είτε απορρίφθηκαν, είτε δεν απαντήθηκαν καν. Απορρίφθηκαν τα αιτήματα εκταφής, απορρίφθηκε το αίτημα να ελεγχθεί η πυρασφάλεια των τρένων, απορρίφθηκε η αναβάθμιση των κατηγοριών των στελεχών της Hellenic Train, απορρίφθηκε η εξέταση των ευρημάτων του Γενικού Χημείου του Κράτους για το ξυλόλιο, απορρίφθηκε το αίτημα κατηγορούμενου της υπόθεσης να μην υπογραφεί η παραπομπή του στην υπόθεση με το σκεπτικό ότι δεν υπάρχει αιτιώδης συνάφεια μεταξύ της 717 και του διορισμού σταθμάρχη με κατάλληλα προσόντα.
Δεν απαντήθηκαν ποτέ από την Πρόεδρο Εφετών (τουλάχιστον δεν αναφέρονται στη σχετική διάταξη) τα αιτήματα για την πραγματογνωμοσύνη στους μετασχηματιστές και τους εναλλάκτες, την κλήση σε κατάθεση του καθηγητή Αθανάσιου Κωνσταντόπουλου που ερεύνησε την πυρόσφαιρα για λογαριασμό του ΕΟΔΑΣΑΑΜ, την άσκηση διώξεων σε διευθυντές υποδομών του υπουργείου μεταφορών, την άσκηση διώξεων στους επτά γενικούς γραμματείς και την κατάσχεση του καταγραφικού του σταθμού των εμπορικών αμαξοστοιχιών Θεσσαλονίκης.
Όλα αυτά και ίσως και άλλα τόσα φαίνεται ότι παραπέμπονται στο ακροατήριο… Εάν η δίκη όμως προσδιοριστεί για τον Φεβρουάριο ή τον Μάρτιο, τότε γιατί δεν υπήρχε χρόνος να ικανοποιηθούν τα αιτήματα; Για την ακρίβεια, η ερώτηση είναι γιατί δεν υπήρχε χρόνος περαιτέρω έρευνας σε αυτή τη μεγάλη και πολύπλοκη υπόθεση, για την οποία η ανακριτική έρευνα, σύμφωνα με νομικούς κύκλους, είναι ημιτελής και ελλειμματική. Η επέτειος των 3 χρόνων είναι άλλη μια παράμετρος που συνυπολογίζεται στην όποια απόφαση.
Από την άλλη πλευρά, εάν η δίκη προσδιοριστεί εντός του 2025, τότε απλώς η ταχύτητα στις διαδικασίες παραμένει κυρίαρχη. Τότε, όμως, γεννιέται το ερώτημα: εάν στη διάρκεια της δίκης αποφασιστεί να γίνουν εκταφές ή να γίνει πραγματογνωμοσύνη στους εναλλάκτες και τους μετασχηματιστές δεν θα «χαθεί χρόνος»;
Πολιτική εξουσία και Δικαιοσύνη μοιάζει στην παρούσα φάση να βρίσκονται σε δίλημμα με φόντο την απεργία πείνας και τις κοινωνικές αντιδράσεις.
