Μια ελβετική εταιρεία παρουσιάζει μια νέα μέθοδο παραγωγής συνθετικής βενζίνης απευθείας από διοξείδιο του άνθρακα, νερό και ηλιακή ενέργεια.
Σκοπός της συγκεκριμένης επιχείρησης είναι η φιλοδοξία να μειώσει δραστικά τις εκπομπές των συμβατικών κινητήρων χωρίς να απαιτούνται μετατροπές στα οχήματα. Καλό ακούγεται, πόσο εφικτό όμως είναι;
Η αναζήτηση εναλλακτικών λύσεων για την απανθρακοποίηση των μεταφορών δεν περιορίζεται πλέον αποκλειστικά στην ηλεκτροκίνηση. Παράλληλα με την εξέλιξη των μπαταριών και του υδρογόνου, οι συνθετικές καύσιμες ύλες ή e-fuels συνεχίζουν να κερδίζουν έδαφος, καθώς υπόσχονται να αξιοποιήσουν το υφιστάμενο παγκόσμιο στόλο οχημάτων με κινητήρες εσωτερικής καύσης. Σε αυτό το πλαίσιο, μια νέα τεχνολογία από την Ελβετία φιλοδοξεί να κάνει τη συνθετική βενζίνη πιο βιώσιμη και οικονομικά ανταγωνιστική.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ
Πως ακριβώς επιτυγχάνεται;
Η καινοτομία βασίζεται στην παραγωγή καυσίμου από τρεις βασικές πρώτες ύλες: διοξείδιο του άνθρακα που δεσμεύεται από την ατμόσφαιρα, νερό και ανανεώσιμη ηλεκτρική ενέργεια, κυρίως από φωτοβολταϊκά συστήματα. Μέσω μιας σειράς χημικών διεργασιών παράγονται υδρογονάνθρακες με χαρακτηριστικά αντίστοιχα της συμβατικής βενζίνης, επιτρέποντας τη χρήση τους σε υπάρχοντες κινητήρες χωρίς καμία μηχανική τροποποίηση.
Το σημαντικότερο πλεονέκτημα αυτής της προσέγγισης είναι ότι το διοξείδιο του άνθρακα που εκπέμπεται κατά την καύση του καυσίμου αντιστοιχεί σε ποσότητα που έχει προηγουμένως αφαιρεθεί από την ατμόσφαιρα κατά την παραγωγή του. Έτσι δημιουργείται ένας σχεδόν κλειστός κύκλος άνθρακα, ο οποίος μπορεί να μειώσει σημαντικά το συνολικό περιβαλλοντικό αποτύπωμα, υπό την προϋπόθεση ότι η απαιτούμενη ενέργεια προέρχεται αποκλειστικά από ανανεώσιμες πηγές.
Σε αντίθεση με τα βιοκαύσιμα, τα οποία εξαρτώνται από γεωργικές καλλιέργειες και συχνά εγείρουν ζητήματα χρήσης γης και κατανάλωσης υδάτινων πόρων, τα συνθετικά καύσιμα δεν απαιτούν καλλιεργήσιμες εκτάσεις. Επιπλέον, μπορούν να αξιοποιήσουν το υπάρχον δίκτυο διύλισης, μεταφοράς και ανεφοδιασμού καυσίμων, περιορίζοντας τις ανάγκες για νέες υποδομές.
Οι... τρικλοποδιές
Το μεγάλο εμπόδιο εξακολουθεί να είναι το κόστος παραγωγής. Τα e-fuels παραμένουν σημαντικά ακριβότερα από τα συμβατικά ορυκτά καύσιμα, κυρίως λόγω της υψηλής ενεργειακής απαίτησης της διαδικασίας και του εξοπλισμού που απαιτείται για τη δέσμευση του διοξειδίου του άνθρακα από τον αέρα.
Ωστόσο, οι υποστηρικτές της τεχνολογίας εκτιμούν ότι η βελτίωση της απόδοσης των μονάδων παραγωγής και η συνεχής πτώση του κόστους της ηλιακής ενέργειας μπορούν να περιορίσουν σημαντικά το οικονομικό μειονέκτημα μέσα στα επόμενα χρόνια.
Οι συνθετικές βενζίνες θεωρούνται ιδιαίτερα ελκυστική λύση για εφαρμογές όπου η πλήρης ηλεκτροκίνηση παραμένει δύσκολη, όπως στα ιστορικά αυτοκίνητα, στα σπορ μοντέλα υψηλών επιδόσεων, αλλά και σε ορισμένες κατηγορίες επαγγελματικών οχημάτων. Παράλληλα, αποτελούν έναν πιθανό τρόπο μείωσης των εκπομπών του ήδη κυκλοφορούντος στόλου εκατοντάδων εκατομμυρίων αυτοκινήτων, χωρίς να απαιτηθεί η άμεση αντικατάστασή τους.
Εν τέλει
Η τεχνολογία βρίσκεται ακόμη σε φάση εξέλιξης και απέχει από τη μαζική εμπορική εφαρμογή. Παρ' όλα αυτά, η ελβετική πρόταση ενισχύει την άποψη ότι η μετάβαση στις μεταφορές μηδενικού ή χαμηλού ανθρακικού αποτυπώματος δεν θα βασιστεί αποκλειστικά σε μία τεχνολογία.
Αντίθετα, ηλεκτροκίνηση, υδρογόνο και συνθετικά καύσιμα είναι πιθανό να συνυπάρξουν στο προσεχές μέλλον, καλύπτοντας μάλιστα διαφορετικές ανάγκες και χρήσεις, ανάλογα με το όχημα και τις απαιτήσεις του οδηγού.
