Όσο περνούν οι μέρες τόσο φουντώνει η δημόσια συζήτηση για το πότε θα γίνουν εκλογές. Με κανέναν στην κυβέρνηση να μην βάζει το χέρι του στη ..φωτιά. Ούτε για τον Σεπτέμβριο ούτε για τον Μάρτιο. Διότι κανείς- ούτε οι ίδιοι οι συνεργάτες του πρωθυπουργού- δεν έχουν σαφείς ενδείξεις για το που το πάει.. Παρότι μιλούν καθημερινά μαζί του. Τα προγνωστικά έχουν πάρει στοιχηματική μορφή. Σαν να πρόκειται για ποδοσφαιρικό αγώνα.
Τα προγνωστικά των εκλογών
Με τα πιο συγκρατημένα προγνωστικά να δίνουν 20% υπέρ των πρόωρων εκλογών και 80% υπέρ των εκλογών το ΄27.
Και τα πιο αισιόδοξα προγνωστικά - εξαρτάται με ποιον κυβερνητικό παράγοντα μιλάς- να δίνουν 30% ή και 40% υπέρ των πρόωρων εκλογών και 70% ή 60% υπέρ του να γίνουν οι εκλογές τον Μάρτιο του ΄27.
Αντιφατικά μηνύματα
Και τους ίδιους τους συνεργάτες του πρωθυπουργού να στέλνουν αντιφατικά μηνύματα. Χρωματισμένα με το «θέλω» τους. «Τώρα είναι πιο κοντά στο σενάριο του Σεπτεμβρίου» λένε οι μεν. «Μην ακούτε τι λένε. Ο Μητσοτάκης έχει την λογική του μαραθωνοδρόμου. Ξεκινάει δυνατά τώρα για να δείξει ότι δεν υπάρχει κυβερνητική κόπωση και θα πάει μέχρι τέλους ώστε να τους εξαντλήσει όλους» λένε οι δε.
Και την ίδια ώρα , τα υπο-σενάρια βρίθουν… «Θα τις κάνει τώρα γιατί ο συνεχιζόμενος πόλεμος στο Ιράν φέρνει νέο τσουνάμι ακρίβειας τον χειμώνα ». «Τον συμφέρει το ΄27 γιατί μέχρι τότε το ΠΑΣΟΚ μπορεί να έχει διαλυθεί» Κάθε επιχείρημα έχει και ένα αντεπιχείρημα και πάει λέγοντας.
Τα «σημάδια» για πρόωρες σκοντάφτουν στα ποσοστά της Ν.Δ.
Όλα τα σημάδια δείχνουν ότι ο πρωθυπουργός ετοιμάζεται για εκλογές τώρα. Αμέσως μετά το καλοκαίρι. Με τον ίδιο τον Κ. Μητσοτάκη να επαναλαμβάνει μονότονα ότι θα τις προκηρύξει το ΄27. Θα μπορούσε να πει κανείς ότι οι πρόωρες εκλογές δεν προαναγγέλλονται. Και θα ήταν λογικό. Όμως το πρωθυπουργικό περιβάλλον δίνει την εικόνα ότι ο Κ. Μητσοτάκης πρεσβεύει μία άλλη πολιτική σχολή. Θέλει τα πράγματα να γίνονται στην ώρα τους. Άποψη από την οποία δύσκολα θα αποκλίνει. Πολύ περισσότερο που κανείς δεν του εγγυάται ότι αν σπάσει το «πρωτόκολλο» θα κερδίσει μια ακόμη τετραετία.
Και τους εισηγητές των πρόωρων να αντιτείνουν ότι τώρα μπορεί ο Κ. Μητσοτάκης να διασφαλίσει ότι σε κάθε περίπτωση θα παραμείνει ο βασικός ρυθμιστής της επόμενης κυβέρνησης. Ενώ το μακρινό ΄27 κανείς δεν ξέρει αν η Ν.Δ. θα εξακολουθεί να κινείται στο φάσμα του 27-30% και δεν θα έχει κατρακυλήσει παρακάτω.
Με τον πρωθυπουργό να ετοιμάζεται για όλα αλλά να μην μοιάζει να είναι έτοιμος για όλα...
Η ιδιοσυγκρασία του Κ. Μητσοτάκη θα βαρύνει στην ζυγαριά
Η πιο σωστή προσέγγιση είναι αυτή που επιβάλλει να λάβει κανείς υπόψην την ιδιοσυγκρασία του εκάστοτε πρωθυπουργού.
Στενός συνεργάτης του Κ. Μητσοτάκη εξηγεί στο Dnews ότι ο πρωθυπουργός δεν έχει εμμονές. «Δεν θεωρεί ότι οι εκλογές στην λήξη της τετραετίας είναι νόμος γραμμένος στην πέτρα. Όμως επουδενί δεν θέλει να ρισκάρει να βάλει την χώρα σε μία περίοδο κυβερνητικής αστάθειας σε ένα τόσο ρευστό διεθνές περιβάλλον. Όχι με δική του ευθύνη και χωρίς σοβαρό επιχείρημα. Όλοι θα τον κατηγορήσουν ότι έβαλε την χώρα σε περιπέτεια» εξηγεί. Ο ίδιος κίνδυνος φυσικά θα υπάρχει και τον Μάρτιο του ΄27. Όμως τότε δεν θα είναι ο ίδιος υπεύθυνος αφού θα είναι αναγκασμένος να προκηρύξει εκλογές.
Βλέπει ρίσκο
Τι καταλαβαίνουμε από αυτήν την παρατήρηση του κυβερνητικού στελέχους; Ότι αν ο Κ. Μητσοτάκης δεν σιγουρευτεί ότι μπορεί να βγει στο τέλος της εκλογικής περιπέτειας κερδισμένος, δεν θα πάρει το ρίσκο. Ή ανάποδα. Ότι δεν πιστεύει ότι θα καταφέρει να γυρίσει το παιχνίδι και βγει κερδισμένος στο τέλος.
Η αβεβαιότητα προκαλεί αναστάτωση
Παρότι ο χρόνος από εδώ και πέρα είναι εκλογικός η διαφορά των οκτώ μηνών μετράει. Και για τα κόμματα και για τις επιχειρήσεις και για τα νοικοκυριά. Που κάνουν τον προγραμματισμό τους. Διότι οι εκλογές βγάζουν κυβέρνηση και η κάθε κυβέρνηση επηρεάζει τις ζωές όλων. Σε μικρότερο ή μεγαλύτερο βαθμό.
Επιχειρηματίες τραβούν χειρόφρενο.. Επενδυτές περιμένουν να ξεκαθαρίσει το τοπίο. Επαγγελματίες αναβάλλουν το επόμενο βήμα. Και τα νοικοκυριά μαζεύονται γιατί δεν ξέρουν τι θα τους ξημερώσει.
Ραντεβού ..στα τυφλά για τη Ν.Δ.
Πολύ περισσότερο τώρα που το αποτέλεσμα των εκλογών μοιάζει με ..ραντεβού στα τυφλά.
Η Ν.Δ. είναι πρώτη αλλά αγκομαχά να πιάσει το 30% .. Ατενίζοντας την αυτοδυναμία με τα κιάλια. Αφού με τα σημερινά δεδομένα θέλει 38,5%. Προσδοκώντας ότι στις δεύτερες κάλπες θα εκβιάσει την ψήφο των πολιτών – στο όνομα της σταθερότητας. Και ελπίζοντας ότι το αδιάθετο ποσοστό των κομμάτων -που δεν θα καταφέρουν να μπουν στη βουλή- θα είναι μεγάλο ώστε να πέσει ο πήχης της αυτοδυναμίας. Και ταυτόχρονα εύχεται το ΠΑΣΟΚ να σπάσει στα δύο υπό την πίεση του Αλέξη Τσίπρα. Και προσεύχεται η ΕΛΑΣ να μην ανέβει τόσο πολύ στις δημοσκοπήσεις ώστε να απειλήσει τη Ν.Δ. στις β΄κάλπες. Και την ίδια ώρα προσεύχεται ο θεός της κεντροδεξιάς να αποτρέψει την κάθοδο του Αντώνη Σαμαρά στις εκλογές. Ή αν δεν την αποτρέψει να αποτρέψει τους ψηφοφόρους της Ν.Δ. να ψηφίσουν Σαμαρά.
Το δίλημμα της εκλογικής ζαριάς ..
Και μόνο όλα αυτά τα «αν» δείχνουν το κυβερνητικό «ρίσκο» όποτε και αν στηθούν οι κάλπες.
Με τον πρωθυπουργό να πρέπει να αποφασίσει τι θα βαρύνει περισσότερο στην επιλογή του.
Η πρόωρη ζαριά για να αποφύγει απρόοπτες αρνητικές εξελίξεις στο μέλλον;
Ή η σίγουρη ζαριά του να εξαντλήσει την τετραετία και να παλέψει τα όποια εμπόδια;
