Αρκετές μελέτες έχουν αποδείξει πως η διαλειμματική νηστεία μπορεί να οδηγήσει σε κάποια απώλεια βάρους.
Όταν ωστόσο οι επιστήμονες την συνέκριναν με την απλή κατανάλωση λιγότερων θερμίδων κατά τη διάρκεια της ημέρας, διαπίστωσαν ότι η διαλειμματική νηστεία δεν ήταν πιο αποτελεσματική στο να βοηθήσει τους ανθρώπους να χάσουν κιλά.
Η συμβατική δίαιτα εστιάζει στο τι τρώμε, ενώ η διαλειμματική εστιάζει στον χρόνο που το τρώτε - για παράθυρα μέσα σε ένα διάστημα οκτώ ωρών. Επειδή η διαλειμματική νηστεία δεν απαιτεί συνήθως την παρακολούθηση των θερμίδων ή να αλλάξουμε ουσιωδώς το τι τρώμε, μπορεί να φανεί πιο εύκολο σε ορισμένους να την ακολουθήσουν.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ
Το ενδιαφέρον για την πρακτική αυτή απογειώθηκε την τελευταία δεκαετία, αφότου πειράματα σε ζώα έδειξαν ότι το φαγητό που περιορίζεται σε συγκεκριμένες ώρες είχε βαθιά επίδραση στη μεταβολική υγεία και στο μικροβίωμα. Αλλά στους ανθρώπους τα οφέλη στην απώλεια βάρους που συνδέονται με τη διαλειμματική νηστεία μπορεί να οφείλονται στο γεγονός ότι προσλαμβάνουν γενικά λιγότερη τροφή - έως και 550 θερμίδες λιγότερες την ημέρα.
Τόσο η διαλειμματική νηστεία όσο και οι προσεγγίσεις συνολικού περιορισμού των θερμίδων μπορούν να οδηγήσουν σε απώλεια βάρους για μερικούς μήνες, αλλά είναι πολύ δύσκολο να διατηρηθούν- μελέτες έχουν δείξει ότι ένα μέρος του βάρους αυτού επανέρχεται μετά από ένα χρόνο, ανεξάρτητα από την προσέγγιση.
Πώς λειτουργεί η διαλειμματική νηστεία
Δύο από τις πιο γνωστές μεθόδους διαλειμματικής νηστείας είναι η προσέγγιση 5:2 και ο χρονικός περιορισμός της κατανάλωσης τροφής μέσα στη μέρα.
Η προσέγγιση 5:2 περιλαμβάνει πέντε ημέρες την εβδομάδα όπου κάποιος τρέφεται κανονικά, και δύο μη συνεχόμενες ημέρες κατά τις οποίες η πρόσληψη θερμίδων περιορίζεται σημαντικά, συνήθως γύρω στις 500-600 θερμίδες. Είναι μια μορφή περιοδικού περιορισμού θερμίδων που προσφέρει αρκετή ευελιξία, χωρίς την ανάγκη καθημερινού πλάνου νηστείας, και συχνά προτιμάται από όσους δεν θέλουν να αλλάξουν ριζικά την καθημερινή τους διατροφή.
Ο χρονικός περιορισμός στη διατροφή, όπως το δημοφιλές μοντέλο 16:8, βασίζεται στον περιορισμό της κατανάλωσης φαγητού σε ένα συγκεκριμένο χρονικό παράθυρο μέσα στη μέρα – για παράδειγμα, κάποιος μπορεί να τρώει μόνο από τις 12 το μεσημέρι έως τις 8 το βράδυ και να απέχει από την κατανάλωση τροφής τις υπόλοιπες 16 ώρες. Αυτή η προσέγγιση είναι απλή και πρακτική, καθώς συχνά προσαρμόζεται εύκολα στον τρόπο ζωής χωρίς να απαιτεί δραστικές αλλαγές στα είδη των τροφών που καταναλώνονται.
Υπάρχουν και άλλες, πιο έντονες ή περιοριστικές μέθοδοι, όπως η εναλλασσόμενη νηστεία (νηστεία κάθε δεύτερη μέρα), η OMAD (ένα γεύμα την ημέρα), ή η νηστεία 24 ωρών μία ή δύο φορές την εβδομάδα. Καθεμία έχει τα δικά της πλεονεκτήματα και βαθμό δυσκολίας.
Υπάρχουν μειονεκτήματα στη διαλειμματική νηστεία;
Πολλοί από όσους δοκιμάζουν διαλειμματική νηστεία υποφέρουν από κράμπες - όπως συμβαίνει με κάθε δίαιτα - και μπορεί επίσης να εμφανίσουν πονοκεφάλους ή κόπωση, τουλάχιστον στην αρχή.
Είναι επίσης σημαντικό να γνωρίζετε πώς αυτή η προσέγγιση μπορεί να επηρεάσει την κοινωνική σας ζωή. Τα γεύματα είναι συχνά αυτό που μας φέρνει κοντά, και η διαλειμματική νηστεία μπορεί να το επηρεάσει αυτό.
Η συμβουλή του γιατρού
Η διαλειμματική νηστεία έχει γίνει δημοφιλής ως επιλογή τρόπου ζωής ακόμη και μεταξύ των μη διαιτολόγων: Περιορισμένες μελέτες σε ανθρώπους έχουν διαπιστώσει ότι αυτός ο τρόπος διατροφής μπορεί να βελτιώσει την ευαισθησία στην ινσουλίνη και την αρτηριακή πίεση ανεξάρτητα από τις αλλαγές στο βάρος.
Αλλά θα πρέπει πάντα να συζητάτε κάθε μεγάλη αλλαγή στη διατροφή σας με τον γιατρό σας.
Για παράδειγμα, Dr. Trisha Pasricha της Washington Post δεν θα συμβούλευε τη διαλειμματική νηστεία για άτομα με ορισμένες ιατρικές παθήσεις - όπως ο διαβήτης, ο οποίος κάνει τους ανθρώπους πιο επιρρεπείς σε διακυμάνσεις του σακχάρου στο αίμα όταν παραλείπουν γεύματα.
