Τα ευρωπαϊκά καλοκαίρια γίνονται όλο και πιο ζεστά αλλά και μακρύτερα σε διάρκεια, θυμίζοντας τις καιρικές συνθήκες που επικρατούσαν πριν από 6.000 χρόνια, σύμφωνα με νέα έρευνα.
Για τη μελέτη, η οποία δημοσιεύθηκε στο Nature Communications, η Δρ Celia Martin-Puertas –επικεφαλής ερευνήτρια από το Τμήμα Γεωγραφίας στο Royal Holloway– και η ομάδα της επικεντρώθηκαν σε ένα σημαντικό στοιχείο της κλιματικής ιστορίας: τη λάσπη. Τα ιζήματα που βρίσκονται στον πυθμένα των ευρωπαϊκών λιμνών δίνουν μια εικόνα για το πώς έχουν αλλάξει οι εποχές τα τελευταία 10.000 χρόνια.
Σύμφωνα με το Euronews, οι μελετητές αξιολόγησαν τη «διαβάθμιση της θερμοκρασίας ανά γεωγραφικό πλάτος», δηλαδή τη διαφορά θερμοκρασίας μεταξύ Αρκτικής και Ισημερινού. Αυτή η διαβάθμιση καθοδηγεί τον καιρό στην Ευρώπη, κατευθύνοντας τους ανέμους από τον Ατλαντικό Ωκεανό στην Ευρώπη.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ
Καθώς η Αρκτική θερμαίνεται, η διαφορά θερμοκρασίας μεταξύ Αρκτικής και Ισημερινού μειώνεται. Ως αποτέλεσμα, τα ατμοσφαιρικά ρεύματα επιβραδύνονται, εντείνοντας και παρατείνοντας φαινόμενα όπως οι καύσωνες, με το καλοκαίρι να διαρκεί περισσότερο.
Οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι για κάθε μείωση κατά 1°C στη θερμοκρασιακή διαβάθμιση ανά γεωγραφικό πλάτος, η καλοκαιρινή περίοδος επιμηκύνεται κατά περίπου έξι ημέρες.
Αυτό μπορεί να οδηγήσει σε 42 επιπλέον ημέρες καλοκαιριού μέχρι το 2100, αν η υπερθέρμανση συνεχιστεί με τον σημερινό ρυθμό.
6.000 χρόνια πίσω!
Ωστόσο, με την τρέχουσα τάση αύξησης της θερμοκρασίας της Αρκτικής, μέχρι το τέλος του αιώνα το καλοκαίρι στην Ευρώπη μπορεί να διαρκεί και οκτώ μήνες! Αυτό θυμίζει τις συνθήκες που επικρατούσαν στην Ευρώπη πριν από περίπου 6.000 χρόνια, όταν η ζεστή εποχή διαρκούσε σχεδόν 2.000 ημέρες.
«Τα ευρήματά μας δείχνουν ότι αυτό δεν είναι απλώς ένα σύγχρονο φαινόμενο. Είναι ένα επαναλαμβανόμενο χαρακτηριστικό του κλιματικού συστήματος της Γης», δήλωσε η Δρ Laura Boyall, συγγραφέας της μελέτης. «Αλλά αυτό που είναι διαφορετικό τώρα είναι η ταχύτητα, η αιτία και η ένταση της αλλαγής».
Οι συγγραφείς σημειώνουν επίσης ότι και άλλοι παράγοντες συμβάλλουν στην αλλαγή των καλοκαιρινών προτύπων, όπως οι θετικές και αρνητικές ανατροφοδοτικές συνδέσεις που προκαλούνται από τον άνθρωπο.
Η Ευρώπη είναι η ήπειρος που θερμαίνεται ταχύτερα στον κόσμο. Οι πόλεις πλήττονται ιδιαίτερα από την υπερθέρμανση του πλανήτη λόγω του φαινομένου της αστικής θερμικής νησίδας, όπου η θερμότητα παγιδεύεται από τα κτίρια και απορροφάται από την άσφαλτο και το τσιμέντο.
Ανάλυση που δημοσιεύθηκε το καλοκαίρι από το Climate Resilience for All εξέτασε δεδομένα θερμοκρασίας 85 πόλεων παγκοσμίως, την περίοδο 2019 - 2023. Διαπίστωσαν ότι οι «ζεστές εποχές» δεν εμφανίζονταν πλέον μόνο κατά τους καλοκαιρινούς μήνες.
Όπως αναφέρει το δημοσίευμα, η Αθήνα είχε μια ιδιαίτερα μεγάλη περίοδο θερμότητας. Οι υψηλές θερμοκρασίες διήρκεσαν από τα μέσα Μαΐου έως τις αρχές Οκτωβρίου. Τα Τίρανα της Αλβανίας είδαν επίσης 143 ημέρες ακραίας ζέστης. Η Λισαβόνα της Πορτογαλίας και η Μαδρίτη της Ισπανίας είχαν μεγάλες περιόδους θερμότητας, 136 ημερών και 119 ημερών, αντίστοιχα.
Προηγούμενη έρευνα έχει δείξει, επίσης, ότι πέρυσι η ανθρωπογενής κλιματική αλλαγή πρόσθεσε κατά μέσο όρο έναν μήνα ακραίας ζέστης σε περιοχές όπου συγκεντρώνεται το ήμισυ του παγκόσμιου πληθυσμού.
Με πληροφορίες από Euronews.com
