Ο Κώστας Ζαχαριάδης, με ανάρτησή του, ασκεί κριτική στη λογική των πολεοδομικών κινήτρων ως λύση για τη στεγαστική κρίση, υποστηρίζοντας ότι η αύξηση της δόμησης δεν σημαίνει αυτομάτως και δημιουργία προσιτής κατοικίας.
Η παρέμβασή του έρχεται στον απόηχο των αποφάσεων της Ολομέλειας του ΣτΕ με τις οποίες κρίθηκε αντισυνταγματική η οριζόντια εφαρμογή των πολεοδομικών κινήτρων του ΝΟΚ, καθώς τα σχετικά κίνητρα θα πρέπει να εντάσσονται στον πολεοδομικό σχεδιασμό κάθε περιοχής.
Όπως αναφέρει ο κ. Ζαχαριάδης, «η ίδια λογική επιστρέφει από το παράθυρο», αυτή τη φορά με επίκληση της αντιμετώπισης της στεγαστικής κρίσης. Όπως υποστηρίζει, η παροχή επιπλέον τετραγωνικών μέτρων στους κατασκευαστές δεν εξασφαλίζει από μόνη της προσιτή κατοικία για νέους, οικογένειες και εργαζομένους.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ
Παράλληλα, επισημαίνει το μεγάλο απόθεμα κλειστών κατοικιών στην Αθήνα, αλλά και την ύπαρξη δημόσιων κτιρίων που παραμένουν αναξιοποίητα, την ώρα που αρκετοί πολίτες δυσκολεύονται να ανταποκριθούν στο κόστος της στέγασης.
«Η απάντηση δεν μπορεί να είναι “δώστε στους εργολάβους δύο ορόφους ακόμη και βλέπουμε”», σημειώνει χαρακτηριστικά, θέτοντας στο επίκεντρο όχι την αύξηση της οικοδομικής δραστηριότητας, αλλά το κατά πόσο οι κάτοικοι της πόλης μπορούν να βρουν κατοικία σε κόστος που μπορούν να αντέξουν.
Ο Κώστας Ζαχαριάδης υπογραμμίζει ότι η Αθήνα χρειάζεται, μεταξύ άλλων, προστασία του χαρακτήρα της “γενικής κατοικίας”, αξιοποίηση κλειστών και εγκαταλελειμμένων κτιρίων, στήριξη ιδιοκτητών για την αναβάθμιση κατοικιών και ρυθμιστικό πλαίσιο για τη βραχυχρόνια μίσθωση.
Κλείνοντας, το μήνυμά του συνοψίζεται στη φράση: «Πρώτα οι κάτοικοι!»
