Την ανάγκη η Ευρωπαϊκή Ένωση να περάσει από τη λογική της καθυστερημένης αντίδρασης στη λογική της πρόληψης και της έγκαιρης παρέμβασης, τόσο στον αγροτικό τομέα όσο και στην αντιμετώπιση των δασικών πυρκαγιών, ανέδειξε με τρεις παρεμβάσεις του αυτή την εβδομάδα στην Επιτροπή Γεωργίας και Αγροτικής Ανάπτυξης του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου ο ευρωβουλευτής του ΠΑΣΟΚ, Σάκης Αρναούτογλου.
Στις συνεδριάσεις της 2ας και 3ης Σεπτεμβρίου, ο κ. Αρναούτογλου έθεσε τρία συγκεκριμένα ζητήματα: την αυτόματη ευρωπαϊκή αξιολόγηση όταν το κόστος παραγωγής πιέζει σοβαρά έναν αγροτικό κλάδο, την καθιέρωση της διατήρησης των ενεργών αγροτικών εκμεταλλεύσεων ως πραγματικού δείκτη επιτυχίας της νέας ΚΑΠ και τη δημιουργία ενός νέου ευρωπαϊκού οικοσυστήματος πρόληψης των δασικών πυρκαγιών.
«Όταν ο παραγωγός φτάσει στα όριά του, είναι ήδη αργά»
Κατά τη συζήτηση για την τροποποίηση της Κοινής Οργάνωσης Αγορών (ΚΟΑ), ο Σάκης Αρναούτογλου επισήμανε ότι η Ευρώπη διαθέτει ήδη μηχανισμούς παρακολούθησης και εργαλεία αντιμετώπισης των αγροτικών κρίσεων, όμως το κρίσιμο πρόβλημα παραμένει ο χρόνος ενεργοποίησής τους. Όπως τόνισε, στην Ελλάδα αλλά και σε ολόκληρη την Ευρώπη παραγωγοί φτάνουν πολλές φορές στα οικονομικά τους όρια πριν κινητοποιηθούν οι μηχανισμοί στήριξης. Για τον λόγο αυτό πρότεινε, όταν βασικοί δείκτες, όπως το κόστος της ενέργειας, των ζωοτροφών ή των λιπασμάτων, καταγράφουν σοβαρή και παρατεταμένη πίεση σε έναν κλάδο, να ενεργοποιείται αυτομάτως ευρωπαϊκή διαδικασία αξιολόγησης, βάσει σαφών και προκαθορισμένων κριτηρίων, ώστε τα κατάλληλα μέτρα να μπορούν να αποφασίζονται εγκαίρως.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ
«Έχουμε τα δεδομένα και έχουμε τα εργαλεία. Αυτό που δεν πρέπει να χάνουμε είναι χρόνο. Για έναν παραγωγό, ο χρόνος μπορεί να είναι η διαφορά ανάμεσα στο να συνεχίσει και στο να εγκαταλείψει», υπογράμμισε.
{https://youtu.be/5NvMPUQbf38}
Νέα ΚΑΠ: «Το 2034 πόσοι αγρότες θα εξακολουθούν πραγματικά να παράγουν;»
Στη συζήτηση για την Κοινή Αγροτική Πολιτική 2028–2034, ο ευρωβουλευτής έθεσε ένα διαφορετικό κριτήριο για την αξιολόγηση της αποτελεσματικότητάς της: όχι μόνο πόσα χρήματα απορροφήθηκαν, αλλά πόσοι αγρότες και πόσες εκμεταλλεύσεις κατάφεραν να παραμείνουν στην παραγωγή. «Μπορούμε να έχουμε απορροφήσει όλα τα διαθέσιμα κονδύλια και παρ’ όλα αυτά να έχουμε αποτύχει, αν στο μεταξύ συνεχίζουν να κλείνουν εκμεταλλεύσεις», σημείωσε. Πρότεινε, επομένως, η νέα ΚΑΠ να παρακολουθεί συστηματικά σε επίπεδο κάθε ευρωπαϊκής περιφέρειας πόσες ενεργές γεωργικές εκμεταλλεύσεις διατηρούνται, πόσες νέες δημιουργούνται και πόσες χάνονται.
Το ζήτημα, όπως επισήμανε, είναι ιδιαίτερα έντονο στην Ελλάδα, στα νησιά, στις ορεινές και στις απομακρυσμένες περιοχές, αποτελεί όμως πλέον ευρωπαϊκή πρόκληση. «Επιτυχία της ΚΑΠ δεν είναι μόνο η απορρόφηση των χρημάτων. Επιτυχία είναι να υπάρχουν ακόμη άνθρωποι που παράγουν ευρωπαϊκά τρόφιμα το 2034», τόνισε.
Στην ανταλλαγή απόψεων με την Ευρωπαϊκή Οικονομική και Κοινωνική Επιτροπή για την ολοκληρωμένη διαχείριση του κινδύνου δασικών πυρκαγιών, ο Σάκης Αρναούτογλου υπογράμμισε ότι η ενίσχυση του rescEU, των εναέριων μέσων και του προσωπικού είναι απαραίτητη, αλλά δεν μπορεί να αποτελεί τη μοναδική απάντηση της Ευρώπης. Σε συνθήκες ακραίων ανέμων, όταν η φωτιά κινείται ταχύτερα από τις δυνάμεις καταστολής ή όταν τα εναέρια μέσα αδυνατούν να επιχειρήσουν, η μάχη, όπως σημείωσε, έχει σε μεγάλο βαθμό κριθεί πολύ νωρίτερα.
Ιδιαίτερη αναφορά έκανε στις δυνατότητες που προσφέρουν πλέον η Τεχνητή Νοημοσύνη, οι δορυφόροι, τα drones, οι θερμικές κάμερες, οι επίγειοι αισθητήρες και τα ψηφιακά μοντέλα πρόβλεψης, για τον έγκαιρο εντοπισμό πυρκαγιών, την πρόβλεψη της εξάπλωσής τους και την αποτελεσματικότερη ανάπτυξη των δυνάμεων και εκκένωση οικισμών. Ξεκαθάρισε, ωστόσο, ότι η τεχνολογία δεν αρκεί χωρίς διαχείριση της καύσιμης ύλης, ενεργά και ανθεκτικά δάση, εκπαιδευμένες τοπικές δυνάμεις, ισχυρούς Δήμους και ανθρώπους που εξακολουθούν να ζουν και να εργάζονται στην ύπαιθρο.
«Βλέπω τα δάση της χώρας μου, της Ελλάδας, να παραμένουν χωρίς διαχείριση και απορώ πότε θα αναλάβουμε δράση», ανέφερε χαρακτηριστικά.
Ο Σάκης Αρναούτογλου κατέθεσε παράλληλα την πρόταση για τη δημιουργία ευρωπαϊκών περιοχών επίδειξης υψηλού κινδύνου, όπου νέες τεχνολογίες και πρακτικές πρόληψης θα εφαρμόζονται συνδυαστικά σε πραγματικές συνθήκες, ώστε οι αποτελεσματικότερες λύσεις να μπορούν στη συνέχεια να μεταφέρονται σε ολόκληρη την Ευρώπη. «Οι καλές πρακτικές από κάθε κράτος-μέλος πρέπει επιτέλους να εφαρμοστούν στο σύνολο της Ευρώπης. Η Ευρώπη χρειάζεται όχι απλώς περισσότερα μέσα πυρόσβεσης, αλλά ένα νέο οικοσύστημα πρόληψης και διαχείρισης του κινδύνου πυρκαγιάς», κατέληξε.
