Πιο συγκεκριμένα, ο Δημήτρης Παπαδημούλης στην ερώτησή του αφού μνημονεύει την πρόσφατη έκθεση του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου για την Παγκόσμια Οικονομία (World Economic Outlook) και συγκεκριμένα την έρευνα σχετικά με τις «Επιπτώσεις των Διαρθρωτικών Αλλαγών στη Συνολική Παραγωγικότητα», σημειώνει ότι «το ΔΝΤ, με τον πιο επίσημο τρόπο, διαπιστώνει ότι δεν υπάρχει καμία επιστημονική και στατιστική απόδειξη ότι οι πολιτικές που σχεδιάζει και επιβάλλει, τόσο το ίδιο, όσο και οι θεσμοί της Ευρωπαϊκής Ένωσης, για την απορρύθμιση της αγοράς εργασίας, την ελαστικοποίηση των εργασιακών σχέσεων, ακόμα και την κατάργηση 'παρωχημένων' εργασιακών δικαιωμάτων, οδηγούν σε αύξηση της οικονομικής αποτελεσματικότητας και της συνολικής παραγωγικότητας».
Στη συνέχεια της ερώτησής του ο έλληνας ευρωβουλευτής αφού τονίζει ότι «εδώ και 5 χρόνια, επιβάλλονται στην Ελλάδα και σε άλλες χώρες, πολιτικές που βασίζονται στην 'τυφλή πίστη' των θεσμών στις 'ευεργετικές' επιπτώσεις της απορρύθμισης της εργασίας», ρωτά την Ευρωπαϊκή Επιτροπή τα εξής:
• «Είχαν εξεταστεί οι επιπτώσεις των πολιτικών που σχεδιάστηκαν, προτάθηκαν και, τελικά, επιβλήθηκαν στην Ελλάδα και σε άλλες χώρες για την απορρύθμιση της αγοράς εργασίας»,
• «Εμμένουν οι θεσμοί της ΕΕ στη διατήρηση του θεσμικού καθεστώτος της αγοράς εργασίας στην Ελλάδα, μετά την 'έμμεση' αναγνώριση, ενός ακόμα, 'λάθους' από το ΔΝΤ», και,
• «Σκοπεύει η ΕΕ να αναθεωρήσει τις 'ιδεοληψίες' της σχετικά με τα 'ευεγερτήματα' της απορρύθμισης της εργασίας και να ακολουθήσει πολιτικές που προστατεύουν και στηρίζουν τα εργασιακά δικαιώματα».
Ακολουθεί η πλήρης ερώτηση:
Στην πρόσφατη έκθεση του ΔΝΤ για την παγκόσμια διαπιστώνεται ότι η σχέση μεταξύ της «απελευθέρωσης» της αγοράς εργασίας και της συνολικής παραγωγικότητας της οικονομίας, δεν είναι «στατιστικά σημαντική».
Πιο συγκεκριμένα, το ΔΝΤ, με τον πιο επίσημο τρόπο, διαπιστώνει ότι δεν υπάρχει καμία επιστημονική και στατιστική απόδειξη ότι οι πολιτικές που σχεδιάζει και επιβάλλει, τόσο το ίδιο, όσο και οι θεσμοί της Ευρωπαϊκής Ένωσης, για την απορρύθμιση της αγοράς εργασίας, την ελαστικοποίηση των εργασιακών σχέσεων, ακόμα και την κατάργηση «παρωχημένων» εργασιακών δικαιωμάτων, οδηγούν σε αύξηση της οικονομικής αποτελεσματικότητας και της συνολικής παραγωγικότητας.
Με δεδομένο ότι εδώ και 5 χρόνια, επιβάλλονται στην Ελλάδα και σε άλλες χώρες, πολιτικές που βασίζονται στην «τυφλή πίστη» των θεσμών στις «ευεργετικές» επιπτώσεις της απορρύθμισης της εργασίας, ερωτάται η Επιτροπή:
-Είχαν εξεταστεί οι επιπτώσεις των πολιτικών που σχεδιάστηκαν, προτάθηκαν και, τελικά, επιβλήθηκαν στην Ελλάδα και σε άλλες χώρες για την απορρύθμιση της αγοράς εργασίας;
-Εμμένουν οι θεσμοί της ΕΕ στη διατήρηση του θεσμικού καθεστώτος της αγοράς εργασίας στην Ελλάδα, μετά την «έμμεση» αναγνώριση, ενός ακόμα, «λάθους» από το ΔΝΤ;
-Σκοπεύει η ΕΕ να αναθεωρήσει τις «ιδεοληψίες» της σχετικά με τα «ευεγερτήματα» της απορρύθμισης της εργασίας και να ακολουθήσει πολιτικές που προστατεύουν και στηρίζουν τα εργασιακά δικαιώματα;
