Η συζήτηση που κυριάρχησε στους πολιτικοδημοσιογραφικούς κύκλους μετά την ψήφιση της τροπολογίας για τον Άγνωστο Στρατιώτη, αφορούσε το ποιος βγήκε κερδισμένος από τη διελκυστίνδα Μητσοτάκη-Δένδια. Για τους μεν, ο υπουργός Άμυνας πέτυχε να δώσει το δικό του στίγμα, στέλνοντας σαφές μήνυμα για την επόμενη μέρα της ΝΔ και διατηρώντας τις γέφυρές με τους δυσαρεστημένους από τα κυβερνητικά πεπραγμένα. Για τους δε, από τη στιγμή που ο Δένδιας ψήφισε την τροπολογία και θα πρέπει να την εφαρμόσει, ο διαφοροποίηση που έκανε στη δήλωσή του μικρή σημασία έχει. Κατ’ αυτήν την άποψη, ο Μητσοτάκης βγαίνει κερδισμένος γιατί τελικά ο Δένδιας πειθάρχησε με τη γραμμή του Μαξίμου.
Το ζήτημα που άνοιξε
Ανεξάρτητα από την εκτίμηση που έχει κανείς για το ποιος βγήκε κερδισμένος, το μεγάλο ζήτημα είναι ότι κατέστη δημόσιο το εσωτερικό ρήγμα στην κυβερνητική παράταξη. Μέσα σε λίγες μέρες για δύο ζητήματα πρώτης γραμμής (απεργία πείνας Ρούτσι και τροπολογία) ο Νίκος Δένδιας διαφοροποιήθηκε δημόσια από τη γραμμή του Μαξίμου, ενώ σε ό,τι αφορά την απεργία τον ακολούθησαν και άλλα κεντρικά στελέχη της ΝΔ. Στα έξι χρόνια της διακυβέρνησης Μητσοτάκη δεν είχαμε ποτέ άλλοτε ενδονεοδημοκρατικές αποκλίσεις σε τόσο υψηλό επίπεδο. Εξίσου σημαντικό είναι ότι οι διαφοροποιήσεις Δένδια δεν έμειναν αναπάντητες από το στρατόπεδο Μητσοτάκη. Όπως συμβαίνει με όλες τις «επικίνδυνες αποστολές», ο Άδωνις Γεωργιάδης ανέλαβε την κόντρα με τον Δένδια. Μετά το χτεσινό σκωπτικό σχόλιό του στη Βουλή, ο υπουργός-influencer επανήλθε σήμερα με νέες μπηχτές. Ο συνδυασμός «δημόσιες διαφοροποιήσεις / δημόσιες αντιπαραθέσεις» συνιστά τον ορισμό του εσωκομματικού ρήγματος. Στη ΝΔ υπάρχει πια εσωκομματική αντιπολίτευση.
Αποτύπωση της δυσαρέσκειας
Το ότι το εσωκομματικό ρήγμα στη ΝΔ εμφανίζεται τώρα δεν είναι τυχαίο. Αποτυπώνει τη διεύρυνση της κοινωνικής δυσαρέσκειας απέναντι στην κυβέρνηση. Πολύπειρος δημοσιογράφος επισημαίνει ότι «η δυσαρέσκεια του κόσμου όταν ξεπεράσει ένα ορισμένο σημείο, πάντοτε περνάει στο εσωτερικό του εκάστοτε κυβερνώντος κόμματος». Θα μπορούσαμε να προσθέσουμε ότι το άνοιγμα εσωτερικού ρήγματος σε μια κυβέρνηση αποτελεί σήμα ότι η φθορά αρχίζει να θεωρείται ανεπίστρεπτη. Όταν η ισχύς μιας κυβέρνησης είναι αδιαφιλονίκητη, ουδείς διανοείται να εκφράσει δημόσια τις αντιρρήσεις του.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ
Σε ό,τι αφορά το μέγεθος της κοινωνικής δυσαρέσκειας είναι ενδεικτικά τα ευρήματα της δημοσκόπησης της Metron Analysis που παρουσίασε χτες το Mega στο κεντρικό δελτίου του:
Το 72% αξιολογεί αρνητικά την κυβέρνηση.
Το 69% εκτιμά ότι η χώρα κινείται προς τη λάθος κατεύθυνση.
Το 63% υποστηρίζει ότι χρειάζεται πολιτική αλλαγή.
Στην πρόθεση ψήφου η ΝΔ παίρνει μόλις 20,8%.
Όπως και όλες οι άλλες δημοσκοπήσεις, η έρευνα της Metron δείχνει ότι το βασικό ατού της κυβέρνησης είναι η πολύ κακή εικόνα της αντιπολίτευσης.
Το νέο τοπίο
Το άνοιγμα του εσωτερικού ρήγματος στην κυβέρνηση δημιουργεί νέα δεδομένα για το πολιτικό σκηνικό. Αυτά τα νέα δεδομένα αφορούν τρία πεδία:
Πρώτον, οι εσωκομματικές αντιπολιτεύσεις δημιουργούν πάντοτε σοβαρό πρόβλημα στις κυβερνήσεις, ακόμα και στις περιπτώσεις που είναι ήπιες -όπως είναι η περίπτωση του Δένδια. Το να διατυπώνουν διαφωνίες ακόμα και «οι δικοί σου» δείχνει ότι δεν είσαι πια πειστικός.
Δεύτερον, η εμφάνιση εσωκομματικής αντιπολίτευσης ανοίγει εκ των πραγμάτων τη συζήτηση για την «επόμενη μέρα». Ας σκεφτούμε πόσο διαφορετικά βλέπουμε πια τους πρωτοκλασάτους της ΝΔ. Δένδιας, Πιερρακάκης, Χατζηδάκης και Άδωνις δεν λογίζονται πλέον μόνο ως κορυφαίοι υπουργοί, αλλά και ως βασικοί «παίχτες» του power game που έχει ξεκινήσει. Υπό αυτό το πρίσμα ερμηνεύονται και οι κινήσεις της.
Τρίτον, η δημόσια διαφοροποίηση Δένδια δεν στέλνει μήνυμα μόνο προς την κυβέρνηση, αλλά και στην αντιπολίτευση. Δείχνει δηλαδή ότι αν τα πράγματα φτάσουν στο μη περαιτέρω και η κεντροαριστερή αντιπολίτευση συνεχίζει να μην πείθει, μπορεί η εναλλακτική να προέλθει από το εσωτερικό της Δεξιάς. Στην πολιτική τα κενά δεν μένουν ακάλυπτα για πολύ καιρό.
