Αξίζει να θυμηθούμε ότι ο Προκόπης Παυλόπουλος, παγίως και ιδίως αφότου ανέλαβε τα καθήκοντά του ως Πρόεδρος της Δημοκρατίας, υποστήριζε –και υποστηρίζει πάντα– ότι με την Τουρκία μία, και μόνο, διαφορά εκκρεμεί. Και συγκεκριμένα «η οριοθέτηση της νησιωτικής υφαλοκρηπίδας και της αντίστοιχης ΑΟΖ στο Αιγαίο και στην Ανατολική Μεσόγειο», σύμφωνα με τα δεδομένα του Δικαίου της Θάλασσας του ΟΗΕ και ύστερα από προσφυγή στο Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης.
Αξίζει, επίσης, να θυμηθούμε ότι αρχικά, δηλαδή αφότου ανέλαβε τα καθήκοντά του ως Πρωθυπουργός το 2019, ο Κυριάκος Μητσοτάκης –και επιδεικτικώς αντίθετα προς τον Προκόπη Παυλόπουλο– έκανε λόγο για «διαφορές», παραπέμποντας έτσι στη φρασεολογία της εποχής Κώστα Σημίτη κατά τα «αλήστου μνήμης» προηγούμενα της Μαδρίτης (ΝΑΤΟ) και του Ελσίνκι (Ευρωπαϊκό Συμβούλιο), το 1997 και το 1999 αντιστοίχως.
Σήμερα πια –περίπου εδώ και τρία χρόνια, από το 2023 και ύστερα– ο Κυριάκος Μητσοτάκης κάνει λόγο, εκών άκων και ύστερα από τις εναντίον του σφοδρές αντιδράσεις, και αυτός κατά το πρότυπο Παυλόπουλου «για μία και μόνο διαφορά με την Τουρκία, την οριοθέτηση ΑΟΖ και Υφαλοκρηπίδας». Κάτι το οποίο επανέλαβε και χθες ενώπιον της Γενικής Συνέλευσης του ΟΗΕ.
Απομένει όμως να κάνει και το επόμενο βήμα για να ευθυγραμμισθεί, όπως και οφείλει, με τη φρασεολογία του Προκόπη Παυλόπουλου, διότι πρόκειται για εθνικό, κυριολεκτικώς, ζήτημα. Ειδικότερα, δε, το βήμα να κάνει πλέον λόγο για «νησιωτική υφαλοκρηπίδα» και μόνο. Αφού –και φανταζόμαστε ότι το καταλαβαίνει και ο ίδιος– δεν νοείται διαφορά με την Τουρκία σχετικά με την ηπειρωτική μας υφαλοκρηπίδα. Αλίμονο…
Ε.Σ.
