Όλα στο «μπλέντερ», αρκεί να εξυπηρετείται η προπαγάνδα. Ο Κωνσταντίνος Κυρανάκης ίσως θα έπρεπε να αφιερώσει λίγο χρόνο σε κάποιο από τα πολλά βιβλία για την Εθνική Αντίσταση και την ηρωική δράση του ΕΛΑΣ κατά τη διάρκεια της Κατοχής. Και αμέσως μετά να περάσει σε μερικά ακόμη για τον Εμφύλιο Πόλεμο του 1946-1949. Δεν θα δυσκολευτεί να βρει. Υπάρχουν δεκάδες αξιόλογες μελέτες, αρκετές από τις οποίες αποτελούν εδώ και χρόνια έργα αναφοράς για την ιστοριογραφία.
Ίσως έτσι διαπιστώσει ότι ο ΕΛΑΣ της Κατοχής και ο Εμφύλιος δεν είναι το ίδιο ιστορικό κεφάλαιο και ότι ο ένοπλος σχηματισμός του Εμφυλίου ήταν ο Δημοκρατικός Στρατός Ελλάδας, όχι ο ΕΛΑΣ, τον οποίο επικαλέστηκε χθες.
«Ο βασικός μας πολιτικός αντίπαλος επέλεξε ένα όνομα του εμφυλίου και επανασυστήνεται στην Ελλάδα και διχάζει ξανά τους Έλληνες. Εγώ μια ΕΛΑΣ αναγνωρίζω, την Ελληνική Αστυνομία η οποία σε ώρες θα έχει πιάσει τους ενόχους της δολοφονίας. Αυτά τα περί ΕΛΑΣ, λαϊκού στρατού είναι άλλα. Το να έρχεται ο Τσίπρας της αριστεράς να συστήνεται με ένα εμφυλιοπολεμικό όνομα έχει συνέπειες.», δήλωσε ο Γραμματέας της Πολιτικής Επιτροπής της ΝΔ.
Αφού καλύψει αυτό το μικρό ιστορικό κενό, ίσως αξίζει να ρίξει μια ματιά και στην κοινοβουλευτική ιστορία και να ενημερωθεί για την αναγνώριση της Εθνικής Αντίστασης, το 1982 (Ν. 1285/1982), αν και περισσότερο, μάλλον, θα σταθεί στη στάση που τήρησε τότε η ΚΟ του κόμματός του, μετά την αντικομμουνιστική ομιλία του Ευάγγελου Αβέρωφ. Αυτής της αποχώρησης από την αίθουσα της Ολομέλειας.
Κάποιες σελίδες της ιστορίας, όσο κι αν ενοχλούν, παραμένουν γραμμένες.
Μ. Καλ.






























