Το εκπαιδευτήριο «Το Παγκρήτιον» στο Ηράκλειο Κρήτης αποτελεί το δέκατο ιδιωτικό σχολείο στην Ελλάδα που περνά σε πολυεθνικό επενδυτικό fund, σύμφωνα με ανάρτηση του προέδρου της ΟΙΕΛΕ, Γιώργου Χριστόπουλου. Το σχολείο, με ιστορία 63 ετών στον χώρο της εκπαίδευσης, εξαγοράστηκε από το βρετανικό fund Forfar Education, με έδρα το Λονδίνο.
Όπως αναφέρει η Ομοσπονδία, το επόμενο διάστημα θα πραγματοποιηθεί συνάντηση του προέδρου της ΟΙΕΛΕ με τον σύλλογο διδασκόντων του σχολείου, με στόχο τη διασφάλιση των καλών εργασιακών σχέσεων που ίσχυαν μέχρι σήμερα και υπό το νέο ιδιοκτησιακό καθεστώς. Η Forfar Education έχει ήδη παρουσία στην ελληνική ιδιωτική εκπαίδευση, καθώς είχε προηγουμένως αποκτήσει το «Ροδίων Παιδεία», ενώ συνολικά δέκα μεγάλα ιδιωτικά σχολεία της χώρας έχουν πλέον περάσει σε διεθνείς εκπαιδευτικούς ομίλους και επενδυτικά κεφάλαια.
Στη λίστα περιλαμβάνονται τα CGS (Κωστέα-Γείτονα) και η Σχολή Μωραΐτη που ανήκουν στην Inspired Education Group, τα Εκπαιδευτήρια Αυγουλέα-Λιναρδάτου, «Ο Πλάτων» και η Ελληνογερμανική Αγωγή που έχουν εξαγοραστεί από την International Schools Partnership (ISP), τα Εκπαιδευτήρια Δούκα από την Cognita Schools, τα Εκπαιδευτήρια Μαντουλίδη και το International School of Athens από τη Dukes Education, καθώς και τα Ροδίων Παιδεία και «Το Παγκρήτιον» από τη Forfar Education.
Όπως επισημαίνει ο πρόεδρος της ΟΙΕΛΕ είναι ακόμη νωρίς για ασφαλή συμπεράσματα σχετικά με τις επιπτώσεις των εξαγορών στα εργασιακά δικαιώματα των εκπαιδευτικών. Ωστόσο, όπως σημειώνει, σε ορισμένες περιπτώσεις παρατηρούνται τάσεις περικοπής δαπανών και αύξησης των διδάκτρων, ενώ σε άλλα σχολεία καταγράφεται διάλογος με τις διοικήσεις για βελτίωση των όρων εργασίας και των αμοιβών. Παράλληλα υπογραμμίζει ότι όπου λειτουργούν σωματεία εκπαιδευτικών υπάρχουν περισσότερες δυνατότητες διαπραγμάτευσης με τις νέες διοικήσεις, καλώντας τους εργαζόμενους να ενισχύσουν τη συνδικαλιστική τους εκπροσώπηση ενόψει των σημαντικών αλλαγών που συντελούνται στον χώρο της ιδιωτικής εκπαίδευσης.
Ξένα επενδυτικά κεφάλαια επεκτείνονται στην ελληνική ιδιωτική εκπαίδευση
Η σημερινή εξαγορά επιβεβαιώνει πανηγυρικά τον μετασχηματισμό της ιδιωτικής εκπαίδευσης στη χώρα, όπου τα εκπαιδευτήρια παύουν σταδιακά να λειτουργούν αποκλειστικά ως οικογενειακές ή τοπικές εκπαιδευτικές μονάδες και εντάσσονται σε ευρύτερα διεθνή δίκτυα επενδυτικών συμφερόντων. Η εξέλιξη αυτή έχει δύο όψεις. Από τη μία πλευρά, η είσοδος μεγάλων εκπαιδευτικών ομίλων μπορεί να φέρει σημαντικά κεφάλαια, αναβάθμιση υποδομών, ψηφιακά εργαλεία, οργανωμένα προγράμματα σπουδών και μια πιο «διεθνοποιημένη» εκπαιδευτική εμπειρία. Για πολλούς γονείς, αυτό μεταφράζεται σε μεγαλύτερες επιλογές και ενδεχομένως υψηλότερα στάνταρ λειτουργίας, ειδικά σε μια αγορά που ήδη χαρακτηρίζεται από έντονο ανταγωνισμό. Από την άλλη πλευρά, όμως, η συγκέντρωση τόσο πολλών σχολείων στα χέρια λίγων funds δημιουργεί εύλογους προβληματισμούς κατά πόσο η παιδαγωγική αποστολή παραμένει στο επίκεντρο ή σταδιακά υποχωρεί πίσω από οικονομικές προτεραιότητες. Το βασικό ερώτημα που αναδύεται δεν είναι αν οι επενδύσεις στην εκπαίδευση είναι θετικές ή αρνητικές από μόνες τους, αλλά ποιο πλαίσιο κανόνων διασφαλίζει ότι η εκπαίδευση δεν θα αντιμετωπίζεται αποκλειστικά ως επενδυτικό προϊόν. Η πρόκληση για την επόμενη περίοδο είναι να βρεθεί μια ισορροπία ανάμεσα στην αναβάθμιση των σχολείων και στη διατήρηση του παιδαγωγικού τους χαρακτήρα, χωρίς να χαθεί ο κοινωνικός ρόλος της εκπαίδευσης μέσα στη λογική της αγοράς.
































