Το παραπάνω επιβεβαιώνει έρευνα που πραγματοποίησε η Σοφία Ράπτη, διδάκτωρ ειδικής αγωγής στο πανεπιστήμιο του Νορθάμπτον της Αγγλίας, υπό την επίβλεψη του καθηγητή των πανεπιστημίων Μακεδονίας και Νορθάμπτον, Γιώργου Παυλίδη, εφευρέτη του παγκοσμίως αναγνωρισμένου διαγνωστικού τεστ δυσλεξίας και διάσπασης προσοχής, γνωστού ως «Pavlidis test».
Σκοπός της έρευνας ήταν να διερευνηθούν οι διαφορές στην ανάγνωση (ταχύτητα, ακρίβεια, κατανόηση) μεταξύ δυσλεξικών και μη δυσλεξικών φοιτητών. Για το σκοπό αυτό εξετάστηκαν δύο ομάδες: 26 δυσλεξικοί φοιτητές και 28 μη δυσλεξικοί φοιτητές. Οι ομάδες εξομοιώθηκαν ως προς την ηλικία, το φύλο και το κοινωνικό- εκπαιδευτικό επίπεδο.
«Ακόμα και στους φοιτητές που νίκησαν τη δυσλεξία και κατάφεραν να σπουδάσουν εντοπίσαμε ότι αυτό που μένει από τη δυσλεξία είναι η πάρα πολύ αργή ταχύτητα ανάγνωσης» εξηγεί στο ΑΠΕ-ΜΠΕ ο καθηγητής Γεώργιος Παυλίδης. Αντίθετα, όπως προσθέτει ο ίδιος «πολύ μεγάλη βελτίωση εμφανίζει η ανορθογραφία στους φοιτητές με δυσλεξία»
