Τώρα που θα σβήσει η δοξασία ότι οι φωτιές μπαίνουν για να δημιουργηθούν τα αιολικά πάρκα, θα γεννηθούν οι επόμενες θεωρίες ότι οι ανεμογεννήτριες βάζουν τις φωτιές. Μια σειρά αστοχιών του ιδιωτικού τομέα και παραλείψεων του δημοσίου θα φουντώσει το κίνημα του «Οχι αιολικά σε θάλασσες και βουνά».
Η φωτιά που κατέκαψε 126.000 στρέμματα σε Βοιωτία και Αττική είναι μια καταστροφή που θα μπορούσε να αποφευχθεί. Ξεκίνησε από το εναέριο κομμάτι ιδιωτικού δικτύου, το οποίο, όντας στο βουνό, ήταν το πιο δύσκολο να σκαφτεί αλλά και το πιο επικίνδυνο για φωτιά. Κι όμως, αδειοδοτήθηκε και άρχισε να λειτουργεί το 2026.
Ενα πρόβλημα είναι ότι τα ιδιωτικά δίκτυα δεν ελέγχονται πριν λειτουργήσουν. Αρκεί η βεβαίωση του υπογράφοντος μηχανικού. Προβλέπεται δειγματοληπτικός έλεγχος, αλλά κι αυτός είναι λειψός. «Δεν μπορείς για ένα αχανές δίκτυο να έχεις δύο-τρεις ανθρώπους», είπε στην «Καθημερινή» «ο Κώστας Ηλιάκης, πρόεδρος του Συλλόγου Εργαζομένων Σταθμών Παραγωγής ΔΕΗ Χανίων. (...) το πρακτορείο Βρυσών έχει τρεις τεχνικούς, ενώ το δίκτυό του ξεκινάει από το Κρητικό Πέλαγος και φθάνει μέχρι το Λιβυκό» (9.8.2026).
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ
Το βασικό πρόβλημα, όμως, είναι ότι δεν γίνεται έλεγχος και δεν λαμβάνονται μέτρα ακόμη και όταν υπάρχουν πρόδρομα σημάδια καταστροφής. Η φωτιά στον Κιθαιρώνα δεν ήταν η πρώτη που προήλθε από το εν λόγω δίκτυο. «Περίπου 150 μέτρα πιο μακριά είχε εκδηλωθεί πυρκαγιά ένα μήνα νωρίτερα, στις 11.14 της 27ης Ιουνίου. Σύμφωνα με τη δικογραφία που σχηματίστηκε τότε, εκείνο το συμβάν αποδόθηκε σε βραχυκύκλωμα το οποίο φέρεται να προκλήθηκε από την επαφή δύο αγωγών μέσης τάσης σε γραμμή διανομής ηλεκτρικής ενέργειας. Η φωτιά τότε είχε τεθεί υπό έλεγχο σχετικά νωρίς, καίγοντας περίπου 60 στρέμματα» («Καθημερινή», 4.8.2026).
Κι όμως. Ουδείς σκέφτηκε ή θέλησε τότε να διακόψει τη λειτουργία του εν λόγω δικτύου μέχρι να εξεταστεί και να λυθεί το πρόβλημα. Επρεπε να καεί όλη η ευρύτερη περιοχή, 126.000 στρέμματα, για να σταματήσει. Προς τι; Τώρα, ακόμη κι αν λειτουργεί και συνεχίσει να «παράγει» σπινθήρες, δεν πρόκειται να κάψει τίποτε στην καμένη γη.
Είναι δείγμα «αποφασιστικότητας» κατόπιν καταστροφής σαν αυτή που επέδειξε ο περιφερειάρχης Αττικής με τη δήλωση ότι «καμία Μελέτη Περιβαλλοντικών Επιπτώσεων (ΜΠΕ) για τοποθέτηση ανεμογεννητριών και βιομηχανικών ΑΠΕ δεν πρόκειται να εγκριθεί στην Αττική σε προστατευόμενες, αναδασωτέες ή πληγείσες από πυρκαγιές περιοχές» (fb, 8.8.2026). Μόνο που η Αττική και η μητροπολιτική Θεσσαλονίκη έτσι κι αλλιώς αποκλείονται ρητώς από το ειδικό χωροταξικό για τις ανανεώσιμες πηγές ενέργειας.
(Ο Πάσχος Μανδραβέλης είναι δημοσιογράφος και συγγραφέας- Το άρθρο αποτελεί αναδημοσίευση από την εφημερίδα «Η Καθημερινή»)
