Διεκδικούμε, όλοι μαζί οι Ελληνίδες και οι Έλληνες με αναπηρία, ενωμένοι και αποφασισμένοι, την προστασία των δικαιωμάτων μας, την κοινωνική ένταξη, την αξιοπρεπή διαβίωση, την κοινωνική προστασία, την άρση όλων των αδικιών και μορφών διάκρισης σε βάρος μας. Παλεύουμε για την εκπαίδευση, για την πρόνοια, τα εισοδήματα, τα επιδόματα, τις συντάξεις, την ιατροφαρμακευτική κάλυψη και περίθαλψη. Τα άτομα με αναπηρία, χρόνιες παθήσεις και οι οικογένειές μας έχουμε πληγεί με τον πιο σκληρό τρόπο από την οικονομική κρίση και τις οριζόντιες μνημονιακές πολιτικές. Τα μέτρα λιτότητας που επιβλήθηκαν αύξησαν δραματικά τη διαχρονική ανεργία και τη φτώχεια των ατόμων με αναπηρία και υπονόμευσαν την πρόοδο εφαρμογής της Σύμβασης των Ηνωμένων Εθνών για τα Δικαιώματα των Ατόμων με Αναπηρία, την οποία η χώρα μας κύρωσε μαζί με το προαιρετικό της πρωτόκολλο (ν. 4074/2012) αποδεχόμενη την υποχρέωση εφαρμογής της.
Η φετινή σχολική χρονιά ξεκίνησε με τον χειρότερο τρόπο για τους μαθητές με αναπηρία ή/ και μαθησιακές δυσκολίες καθώς και για τους εκπαιδευτικούς με αναπηρία. Η διαρκής υποχρηματοδότηση, σε συνδυασμό με το ελλιπές θεσμικό πλαίσιο που διέπει το σύστημα εκπαίδευσης των ατόμων με αναπηρία και ατόμων με ειδικές εκπαιδευτικές ανάγκες, οδηγούν κάθε χρονιά μαθητές, γονείς και εκπαιδευτικούς να αγωνιούν και να διαμαρτύρονται.
Από την αρχή αυτής της κρίσης, το ελληνικό αναπηρικό κίνημα κλήθηκε να αντιμετωπίσει την διάλυση των προνοιακών, υγειονομικών και υποστηρικτικών υπηρεσιών για τα άτομα με αναπηρία και χρόνια πάθηση και τις οικογένειές τους, τον κεντρικό κορμό δηλαδή του Κοινωνικού Κράτους. Το 3ο Μνημόνιο έδωσε τη χαριστική βολή στα δικαιώματα και στους όρους διαβίωσης των ατόμων με αναπηρία.
Η Ελληνική Πολιτεία συνεχίζει να κωφεύει στο αίτημα του αναπηρικού κινήματος να υπολογιστεί το πρόσθετο κόστος που επιφέρει η Αναπηρία. Το κόστος που συνδέεται άμεσα με την διαχρονική αδυναμία της ελληνικής Πολιτείας να σχεδιάσει και να εφαρμόσει μέτρα και πολιτικές για τη φροντίδα και υποστήριξη των ατόμων με αναπηρία, χρόνιες παθήσεις και των οικογενειών μας. Η αποσάθρωση των υπηρεσιών υγείας, ο κίνδυνος να μπει λουκέτο στις δομές που έχουν δημιουργήσει οι γονείς για τα παιδιά με αναπηρία, αλλά και τα υπάρχοντα λουκέτα, οι περικοπές στη χρηματοδότηση στις δομές κλειστής φροντίδας, το αλαλούμ στην ειδική εκπαίδευση, όπου ουδείς γνωρίζει πότε και με ποιους όρους ανοίγουν κάθε χρόνο τα σχολεία, οι βάρβαρες αλλαγές στο συνταξιοδοτικό των νέων συνταξιούχων λόγω αναπηρίας, το ποσοστό των ανέργων μεταξύ των ατόμων με αναπηρία συνθέτουν ένα εφιαλτικό σκηνικό.
Η Ε.Σ.Α.μεΑ. διαχρονικά αγωνίζεται ώστε τα άτομα με αναπηρία να ασκούν και να απολαμβάνουν όλα τα δικαιώματά τους. Η 4η Νοεμβρίου 2015 είναι ένας σταθμός των προσπαθειών, των αγώνων και της αγωνίας μας.
δείτε εδώ τις λεπτομέρειες για το συλλαλητήριο
