Και οι κοινοί τραπεζικοί λογαριασμοί βρίσκονται στο ραντάρ της εφορίας, δημιουργώντας πονοκέφαλο στους φορολογούμενους, μαζί με τους ελέγχους για το IRIS.
Στο μικροσκόπιο των ελεγκτικών μηχανισμών της ΑΑΔΕ μπαίνουν οι κινήσεις χρημάτων μεταξύ κοινών και ατομικών τραπεζικών λογαριασμών, καθώς ορισμένες συναλλαγές είναι δυνατόν να θεωρηθούν άτυπες δωρεές, ενώ ενδιαφέρον παρουσιάζουν για τις φορολογικές αρχές οι περιπτώσεις κατά τις οποίες ένας από τους συνδικαιούχους ενός κοινού τραπεζικού λογαριασμού προχωρά σε ανάληψη ή μεταφορά χρημάτων, χωρίς να διαθέτει στοιχεία που να αποδεικνύουν ότι είχε συμβάλει στη δημιουργία του συγκεκριμένου υπολοίπου. Το κρίσιμο στοιχείο είναι επομένως ποιος κατέθεσε τα χρήματα και ποιος τελικά τα χρησιμοποίησε.
Με βάση το ισχύον φορολογικό πλαίσιο, η ανάληψη ή μεταφορά χρηματικού ποσού από έναν κοινό τραπεζικό λογαριασμό μπορεί, υπό συγκεκριμένες προϋποθέσεις, να χαρακτηριστεί ως δωρεά.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ
Αυτό μπορεί να συμβεί όταν:
- Ο συνδικαιούχος που λαμβάνει τα χρήματα δεν έχει συνεισφέρει στη δημιουργία του υπολοίπου του κοινού λογαριασμού.
- Το ποσό μεταφέρεται σε άλλον λογαριασμό στον οποίο ο συγκεκριμένος δικαιούχος διαθέτει αποκλειστική ή ουσιαστική πρόσβαση και δυνατότητα χρήσης.
- Δεν υπάρχουν επαρκή δικαιολογητικά ή άλλα στοιχεία που να τεκμηριώνουν διαφορετική αιτία για τη συγκεκριμένη συναλλαγή.
- Εφόσον συντρέχουν τέτοιες προϋποθέσεις, η φορολογική διοίκηση έχει τη δυνατότητα να θεωρήσει ότι πραγματοποιήθηκε μεταβίβαση περιουσίας χωρίς αντάλλαγμα και, κατά συνέπεια, να προχωρήσει στην επιβολή φόρου δωρεάς.
Οι χρηματικές γονικές παροχές και δωρεές προς συγγενείς πρώτου βαθμού παραμένουν αφορολόγητες μέχρι το ποσό των 800.000 ευρώ, υπό την προϋπόθεση ότι τηρούνται όσα προβλέπει η φορολογική νομοθεσία.
Η μεταφορά των χρημάτων πρέπει να γίνεται μέσω του τραπεζικού συστήματος, να υποβάλλεται η προβλεπόμενη δήλωση και να ακολουθούνται όλες οι απαιτούμενες διαδικασίες. Η σωστή τεκμηρίωση της συναλλαγής είναι κρίσιμη προκειμένου να αναγνωριστεί το σχετικό αφορολόγητο.
Διαφορετική είναι η φορολογική αντιμετώπιση όταν η μεταβίβαση του χρηματικού ποσού πραγματοποιείται με μετρητά και όχι μέσω τραπεζικού συστήματος.
Στην περίπτωση αυτή δεν εφαρμόζεται το αφορολόγητο όριο των 800.000 ευρώ και επιβάλλεται φόρος 10% επί ολόκληρου του ποσού, γεγονός που μπορεί να οδηγήσει σε σημαντική επιβάρυνση ακόμη και όταν η συναλλαγή πραγματοποιείται μεταξύ στενών συγγενών.
