Στην απόρριψη ενδικοφανούς προσφυγής φορολογούμενης, η οποία ζητούσε την ακύρωση οφειλών επικαλούμενη οικονομική αδυναμία και επιβαρυμένη κατάσταση υγείας, προχώρησε η Διεύθυνση Επίλυσης Διαφορών (ΔΕΔ) της ΑΑΔΕ. Ωστόσο, η υπόθεση δεν κρίθηκε επί της ουσίας των συγκεκριμένων ισχυρισμών, καθώς η προσφυγή θεωρήθηκε αόριστη και απορρίφθηκε ως απαράδεκτη.
Η φορολογούμενη προσέφυγε στη Διεύθυνση Επίλυσης Διαφορών ζητώντας την ακύρωση δύο πράξεων που, όπως υποστήριζε, είχαν εκδοθεί σε βάρος της. Ως βασικό λόγο του αιτήματός της προέβαλε την αδυναμία καταβολής οποιασδήποτε οφειλής εξαιτίας προβλημάτων υγείας και οικονομικής αδυναμίας.
Κατά την εξέταση του φακέλου, όμως, προέκυψε ένα διαφορετικό ζήτημα, το οποίο αποδείχθηκε καθοριστικό για την έκβαση της υπόθεσης. Σύμφωνα με την έκθεση απόψεων της αρμόδιας φορολογικής αρχής, οι δύο πράξεις με τους αριθμούς που είχε αναφέρει η φορολογούμενη στην προσφυγή της δεν εμφανίζονταν στο ηλεκτρονικό σύστημα της ΑΑΔΕ ως πράξεις που είχαν εκδοθεί σε βάρος της.
Η ΔΕΔ υπενθύμισε ότι η ενδικοφανής προσφυγή αποτελεί τη διοικητική διαδικασία μέσω της οποίας ένας φορολογούμενος μπορεί να αμφισβητήσει πράξη που έχει εκδοθεί σε βάρος του από τη Φορολογική Διοίκηση. Για να εξεταστεί, όμως, θα πρέπει μεταξύ άλλων να προσδιορίζεται η πράξη που αμφισβητείται και να αναφέρονται οι λόγοι και τα έγγραφα στα οποία στηρίζεται το σχετικό αίτημα.
Στην εξεταζόμενη υπόθεση, η φορολογούμενη είχε αναφέρει δύο αριθμούς προκειμένου να προσδιορίσει τις πράξεις των οποίων ζητούσε την ακύρωση.
Δεν είχε αναφέρει, ωστόσο, ούτε την ημερομηνία έκδοσής τους ούτε το είδος της φορολογικής οφειλής την οποία αφορούσαν.
Ωστόσο, από τον έλεγχο των βεβαιωμένων χρεών της στο σύστημα Taxis της ΑΑΔΕ δεν εντοπίστηκαν πράξεις που να αντιστοιχούν στους αριθμούς που είχε επικαλεστεί. Επιπλέον, μαζί με την προσφυγή δεν είχε επισυναφθεί άλλο έγγραφο ή δικαιολογητικό που θα μπορούσε να επιτρέψει στη φορολογική διοίκηση να ταυτοποιήσει τις επίμαχες πράξεις.
Υπό αυτά τα δεδομένα, η ΔΕΔ έκρινε ότι δεν ήταν δυνατόν να προσδιοριστεί με την απαιτούμενη σαφήνεια το αντικείμενο της φορολογικής διαφοράς. Χαρακτήρισε, επομένως, την ενδικοφανή προσφυγή «αόριστη και ανεπίδεκτη εκτίμησης» και αποφάσισε ότι έπρεπε να απορριφθεί.





























