Επιπλέον, Ο ΟΟΣΑ προτείνει στις χώρες-μέλη του να εξετάσουν τον περιορισμό ορισμένων φορολογικών κινήτρων, όπως την ελάφρυνση των τόκων στεγαστικών δανείων για τις ιδιόκτητες κατοικίες, ώστε να ενισχυθεί η προοδευτικότητα, να μειωθούν οι στρεβλώσεις και να μειωθεί η αυξητική πίεση στις τιμές των κατοικιών.
Καθώς οι εκπομπές διοξειδίου του άνθρακα από τις κατοικίες αντιστοιχούν στο 17% των συνολικών εκπομπών ρύπων από τη χρήση ενέργειας, ο ΟΟΣΑ θεωρεί ότι το φορολογικό σύστημα μπορεί να παίξει ρόλο στη μείωση τους, αλλά συνιστά πιο καλά στοχευμένα φορολογικά κίνητρα για την ενεργειακή αναβάθμιση των ακινήτων, ώστε να διασφαλισθεί ότι οι ελαφρύνσεις θα φθάσουν στα νοικοκυριά με χαμηλό εισόδημα.
Η έκθεση Housing Taxation in OECD Countries αναφέρει ότι πολλές χώρες εξακολουθούν να επιβάλλουν φόρους στην ιδιοκτησία με βάση παρωχημένες τιμές ακινήτων, αν και έτσι μειώνονται τα έσοδα και η δικαιοσύνη. Μία σειρά από χώρες εξακολουθούν να βασίζονται πολύ στη φορολόγηση των συναλλαγών, παρά την πιθανή επίπτωση που έχει αυτή στην κινητικότητα της εργασίας και την αλλαγή κατοικίας.
Σημειώνει, επίσης, ότι η πλειονότητα των χωρών δεν φορολογεί καθόλου τα κεφαλαιακά κέρδη από τις κύριες κατοικίες, ενώ πολλές χώρες παρέχουν άλλες φορολογικές ελαφρύνσεις για ιδιόκτητες κατοικίες, κυρίως ελαφρύνσεις για τους τόκους στεγαστικών δανείων, αν και έχει διαπιστωθεί ότι αυτές δεν είναι αποτελεσματικές όσον αφορά την αύξηση των ποσοστών ιδιοκατοίκησης.
«Εν όψει των πρωτοφανών προκλήσεων στη στεγαστική αγορά, είναι πιο σημαντικό από ποτέ να διασφαλιστεί ότι οι φόροι στα ακίνητα είναι δίκαιοι και αποτελεσματικοί», δήλωσε ο διευθυντής του ΟΟΣΑ για τη Φορολογική Πολιτική και Διοίκηση, Pascal Saint-Amans. «Υπάρχει σημαντικό περιθώριο να βελτιώσουν οι χώρες τον σχεδιασμό και τη λειτουργία των φόρων στην κατοικία», πρόσθεσε.
Η έκθεση τονίζει ότι η κατοικία είναι το κύριο περιουσιακό στοιχείο για τα περισσότερα νοικοκυριά, ενώ έχει ακόμη πιο σημαντικό ρόλο για τη μεσαία τάξη, με την αξία των ιδιοκατοικούμενων ακινήτων να αποτελεί κατά μέσο όρο το 60% του πλούτου της μεσαίας τάξης.
Σημειώνει, επίσης, ότι η χωρίς προηγούμενο αύξηση των τιμών των ακινήτων τις τρεις τελευταίες δεκαετίες έχει κάνει όλο και δυσκολότερη την πρόσβαση στην αγορά κατοικίας για τις νεότερες γενιές.
