Η νομοθεσία προβλέπει ότι στο Έκτακτο Ενιαίο Τέλος Ακινήτων (ΕΕΤΑ) δεν υπόκεινται τα ακίνητα που έχουν χαρακτηρισθεί είτε ως διατηρητέα, με απόφαση του αρμόδιου υπουργού και δεν ιδιοχρησιμοποιούνται ή δεν αποφέρουν εισόδημα, είτε ως χώροι ιστορικών ή αρχαιολογικών μνημείων. Στο σχέδιο νόμου του Ενιαίου Φόρου Ακινήτων (ΕΝΦΑ) που έχει δοθεί στη δημοσιότητα, (άρθρο 3 παρ. 1 περ. η), η προβλεπόμενη σε αυτό απαλλαγή από τον ΕΝΦΑ ή η μείωσή του κατά 30%, σε περίπτωση μερικής απαγόρευσης χρήσης που δεν συνοδεύεται από αποζημίωση, δεν καλύπτει τα διατηρητέα κτίρια, ούτε περιλαμβάνει ρητή μνεία για τα μνημεία.
Ο Συνήγορος του Πολίτη, με βάση τη μακρά εμπειρία του από τον χειρισμό αναφορών της κατηγορίας αυτής και προσβλέποντας στη διάσωση της πολιτιστικής κληρονομιάς, αξιοποίησε το στάδιο της δημόσιας διαβούλευσης επί του νομοσχεδίου για τον ΕΝΦΑ, προκειμένου να απευθύνει στους αρμόδιους υπουργούς Οικονομικών και ΠΕΚΑ, τις ακόλουθες προτάσεις:
1) Τα φορολογικά ή άλλης μορφής οικονομικά κίνητρα να καταλαμβάνουν όλα τα διατηρητέα κτίρια και μνημεία, χωρίς διάκριση του φορέα κήρυξής τους και ανεξάρτητα από την παλαιότητά τους.
2) Συνεκτιμώντας το δημοσιονομικό βάρος που θα κληθούν να επωμισθούν οι λοιποί φορολογούμενοι, να σταθμισθεί το ενδεχόμενο υπαγωγής στο καθεστώς μείωσης του ΕΝΦΑ και των ιδιοκτητών διατηρητέων κτηρίων και μνημείων, με τελικό στόχο να διευκολυνθεί η δυνατότητα συντήρησής τους.
3) Οι τυχόν ευνοϊκές ρυθμίσεις να ισχύουν για όλους τους ιδιοκτήτες διατηρητέων, χωρίς εισοδηματικά ή περιουσιακά κριτήρια, με δεδομένη την περιορισμένη ρευστότητα που, λόγω της οικονομικής κρίσης, έχουν ακόμη και πρόσωπα με μεγάλη ακίνητη περιουσία, η οποία, επιπροσθέτως, δεν είναι πλέον προσοδοφόρος και δεν μπορεί να μεταβιβασθεί με ευχέρεια.
4) Όταν η δημοσιονομική κατάσταση το επιτρέψει, οι τυχόν ευνοϊκές ρυθμίσεις να επεκταθούν τουλάχιστον σε όλα τα κτίρια, που εντάσσονται σε χαρακτηρισμένους, ως διατηρητέους, οικισμούς.
