Οι παραπάνω προτάσεις, υπάρχουν στην «επίμαχη» έκθεση της Παγκόσμιας Τράπεζας που βάζει σε κίνδυνο ένα σημαντικό τμήμα της παροχής επιδομάτων, όπως λειτουργεί στη σημερινή του μορφή.
Η έκθεση της Παγκόσμιας Τράπεζας αποτελεί «προάγγελο» κακών εξελίξεων, η οποία μάλιστα βρίσκεται σε πλήρη ταύτιση με ανάλογη έκθεση που είχε εκπονήσει ο ΟΟΣΑ για το ίδιο θέμα προ διετίας, αλλά και με τις απαιτήσεις των θεσμών. Ουσιαστικά, θεωρείται από την ελληνική πλευρά «μοχλός πίεσης» έτσι ώστε στο Μεσοπρόθεσμο πρόγραμμα που πρέπει να θεσμοθετηθεί έως το τέλος του έτους, να καταγραφούν όλες εκείνες οι παρεμβάσεις που ζητούνται σε περικοπές επιδομάτων, έτσι ώστε να ξεκινήσει απρόσκοπτα το ΚΕΑ, με το νέο έτος.
Άλλωστε η κυβέρνηση έχει στηρίξει πολλά στην κοινωνική πολιτική που θέλει να ασκήσει στην καθολική εφαρμογή του ΚΕΑ, που σε πρώτη φάση έχει τεθεί σε λειτουργία σε 30 δήμους, μόλις. Υπενθυμίζεται ότι παρέχει ποσό 200 ευρώ το μήνα ανά περίπτωση, προσαυξημένο με βάση τα τέκνα και την οικογενειακή κατάσταση, σύμφωνα με αυστηρά εισοδηματικά και περιουσιακά κριτήρια.
Η ελληνική πλευρά υποστηρίζει ότι μπορεί να εξοικονομήσει τα ποσά που απαιτούνται με περικοπές από την Εθνική Άμυνα (έως 250 εκατ. ευρώ), καλύτερο έλεγχο – επισκόπηση δαπανών (spending view) στο δημόσιο (έως 500 εκατ. ευρώ) και μεταφορές κονδυλίων από άλλους κωδικούς (έως 150 εκατ. ευρώ). Όμως οι θεσμοί εκφράζουν αμφιβολίες για την αποδοτικότητα των μέτρων αυτών και παραπέμπουν έμμεσα στις προτάσεις που φιλοξενούνται στην έκθεση της Παγκόσμιας Τράπεζας για να αντιμετωπιστεί το πρόβλημα ρευστότητας και να στηριχθεί με πόρους το ΚΕΑ.
