Καλεσμένος στην εκπομπή «Πρώτος καφές με τη Ζήνα», βρέθηκε το πρωί της Τρίτης 29 Σεπτεμβρίου ο Λάκης Γαβαλάς, όπου παραχώρησε μία εφ’ όλης της ύλης συνέντευξη στη Ζήνα Κουτσελίνη.
Κατά τη διάρκεια της συζήτησης, ο γνωστός σχεδιαστής αναφέρθηκε μεταξύ άλλων και στην πρόωρη απώλεια του Γιώργου Μαζωνάκη, αποκαλύπτοντας ορισμένες άγνωστες στιγμές από τις κοινές τους αναμνήσεις.
Όπως εξήγησε χαρακτηριστικά, ο ερμηνευτής ήταν ένα από τα πρόσωπα που τον επισκέπτονταν στη φυλακή, όταν ο ίδιος είχε έρθει αντιμέτωπος με το νόμο.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ
Λάκης Γαβαλάς: «Με τον Μαζωνάκη έχω περάσει υπέροχες ώρες 4 με 6 το πρωί»
Αρχικά, ο Λάκης Γαβαλάς αναφέρθηκε στις κοινές στιγμές που έζησε με τον Γιώργο Μαζωνάκη, όταν ο καλλιτέχνης ερμήνευε τραγούδια που δεν είχαν γίνει μεγάλες επιτυχίες. Όπως ανέφερε χαρακτηριστικά ο σχεδιαστής, αυτή η σύνδεση με τον Μαζωνάκη, δημιούργησε έναν τρόπο με τον οποίο ο ίδιος μπορούσε να έρθει πιο κοντά στους γονείς του:
«Κοίτα, εγώ με τον Γιώργο έχω περάσει υπέροχες ώρες 4 με 6 το πρωί, όταν ο Γιώργος ήταν με τον εαυτό του και με τα άτομα που πραγματικά ήθελε να καταλάβουν ποιος είναι. Εκεί έλεγε τα τραγούδια όλων των περασμένων μεγάλων καλλιτεχνών αλλά και εκείνων που ήταν εκείνη τη στιγμή με τα σουξέ… Μάλλον τα τραγούδια που δεν ήταν σουξέ, αλλά εκείνος τα τραγουδούσε, γιατί θεωρούσε ότι ήταν κρίμα που δεν έγιναν σουξέ… του Μπιθικώτση, του οποιουδήποτε. Εκεί λοιπόν, με άγγιζε γιατί εγώ μεγάλωσα με αυτά τα ακούσματα από τους γονείς μου. Ο πατέρας μου ήταν ένας ρεμπέτης… Άρα λοιπόν άγγιζε τη ψυχή μου αυτός ο άνθρωπος και με έβαζε σε ένα κανάλι για να επικοινωνήσω με τους γονείς μου».
Με αφορμή τη συζήτησης, ο Λάκης Γαβάλας αναφέρθηκε στην περίοδο που ο Γιώργος Μαζωνάκης τον επισκεπτόταν στη φυλακή:
«Με επισκέφθηκε στη φυλακή. Όταν ήταν να έρθει στη φυλακή και μου είπε η διευθύντρια ότι ήθελε να με επισκεφτεί ο Γιώργος Μαζωνάκης, είπα ‘ουάου’. Από τη μία δεν ήθελα να εξιτάρω τους άλλους κρατούμενους, άσχετο αν τότε βρεθήκαμε στο γραφείο της διευθύντριας, δεν ήταν ότι ήρθε στη ‘μονάδα’… Με γοήτευσε. Αλλά, ήταν η συνέχεια αυτού του πράγματος που γνώριζα για τον Μαζωνάκη, την ευαισθησία και το βάθος που είχε».
«Γι’ αυτό και θα ήθελα να παρακαλέσω τον κόσμο που λέει ότι τον αγαπάει και όντως τον αγαπάει, να ψάξει να βρει το βάθος του και όχι το επιφανειακό του πράγματος, ποιος έφταιγε, τι έγινε… Αυτό που θα λείψει είναι το βάθος ενός ανθρώπου και η ιστορία του, πώς υπηρέτησε, όχι το δικό του τραγούδι, το τραγούδι γενικότερα… Ο Γιώργος υπηρετούσε το τραγούδι, όχι την οντότητά του».
Στη συνέχεια, ο σχεδιαστής αναφέρθηκε στο θάνατο του Γιώργου Μαζωνάκη, σημειώνοντας μεταξύ άλλων ότι αρχικά δεν μπορούσε να το συνειδητοποιήσει καθώς θεώρησε ότι ήταν κάποιο τέχνασμα: «Αρχικά, όταν συνέβη αυτό, μόλις είχα κάνει μία επέμβαση στα κότσια στα πόδια μου και έπρεπε να μείνω ακίνητος στο σπίτι. Μένω στο σπίτι, με παίρνει ένας φίλος μου μου λέει ‘μπες να δεις τώρα τι γράφουν’ μου λέει, ‘έφυγε ο Γιώργος Μαζωνάκης’. Λέω θα έφυγε ο άνθρωπος, θα πήγε μία Αυστραλία… Του λέω ‘Τι εννοείς έφυγε;’. Μου λέει ‘έφυγε από τη ζωή’. Αμέσως, λέω, επειδή ο Γιώργος έχει και κωμικά στοιχεία, λέω μήπως έκανε κάτι τέτοιο και θα βγάλει κανένα τραγούδι… Δεν ήθελα να πιστέψω ότι αυτός ο άνθρωπος…»
Και συνέχισε: «Όταν τελικά έμαθα ότι έγινε που έγινε, ευτυχώς για εμένα ήμουν σπίτι, δεν είχα τίποτα άλλο να κάνω παρά μόνο να πονάω για τα πόδια μου και γι’ αυτό τον χαμό και να κλαίω για 4 - 5 μέρες συνέχεια. Δεν ήξερα πώς να τον εξυμνήσω… να τον χαιρετήσω. Είχα πόνο γι’ αυτούς που μένουν πίσω, που είναι οι γονείς του, ειδικά η Βάσω που την είχα ζήσει και ήταν τόσο κοντά του, σε έναν πολύ ιδιαίτερο άνθρωπο… Η δημιουργία καμιά φορά σε παρασύρει να κάνει κάποια πράγματα, αυτό τον απόηχο που αφήνει αυτός ο άνθρωπος που αγαπήθηκε πρώτα από την οικογένειά του… Γιατί να στερήσουμε αυτόν τον άνθρωπο;».
