O θρύλος της κωμωδίας Μελ Μπρουκς, γιόρτασε πρόσφατα τα 100 του χρόνια και το Αμερικανικό Ινστιτούτο Κινηματογράφου (AFI) αποφάσισε να τον τιμήσει με το καλύτερο βραβείο.
Η κωμωδία γουέστερν «Blazing Saddles» του Μελ Μπρουκς, είναι και η επίσημα η καλύτερη κωμωδία όλων των εποχών, μετά τη μικρή αναδιοργάνωση που έκανε το AFI στη λίστα με τις καλύτερες κωμωδίες στην ιστορία του κινηματογράφου.
Μέχρι πρότινος το «Blazing Saddles» του 1974, με τον... απερίγραπτο ελληνικό τίτλο «Μπότες, σπιρούνια και καυτές σέλες», βρισκόταν στην έκτη θέση της λίστας, ενώ τώρα αντικαθιστά στην κορυφή το «Some Like It Hot» του Μπίλι Γουάιλντερ, μια θέση που κατείχε από το 2000, όταν ανακοινώθηκε για πρώτη φορά η λίστα.
Το AFI στην ανακοίνωσή του αποκάλυψε ότι ο Μπρουκς «έχει παραπονεθεί από καιρό ότι η ταινία του είναι πολύ πιο αστεία από το 'Some Like It Hot'. Έχει δίκιο! Είμαστε χαρούμενοι που διορθώνουμε αυτή την αδικία καθώς ο Μελ γιορτάζει τα 100 χρόνια του. Είναι καλό να είσαι ο βασιλιάς, και εύχομαι να γίνεις 2.000χρονος. Χρόνια πολλά, Μελ!».
Ο Μπρουκς έχει τρεις ταινίες στις πρώτες 15 θέσεις της λίστας αυτής· οι άλλες είναι το «The Producers» (#11) και το «Young Frankenstein» (#13).
{https://youtu.be/tb2fYUKJdN8?si=v0wnE_21zb6mXP88}
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ
Το Blazing Saddles και η πολιτική ορθότητα
Το «Blazing Saddles», θεωρείται ευρέως μία από τις τολμηρότερες και πιο επιδραστικές κωμωδίες που έχουν γίνει ποτέ. Πρόκειται για μια αδυσώπητη παρωδία των γουέστερν, που χρησιμοποιεί χιούμορ και καυστική σάτιρα για να αποδομήσει τον ρατσισμό, τις ταινίες του Χόλιγουντ και την αμερικανική υποκρισία.
Το φιλμ, ένα μείγμα χαοτικής κωμωδίας και οξείας κοινωνικής κριτικής που ξεπερνάει τα όρια, δύσκολα θα μπορούσε να φτάσει στην οθόνη σήμερα. Το «Blazing Saddles» περιλαμβάνει εκτενή χρήση φυλετικών προσβολών, γεγονός που θα καθιστούσε δύσκολη την παραγωγή του στο σημερινό τοπίο της πολιτικής ορθότητας, αν και παρουσιάζεται σαφώς ως σάτιρα στην ταινία.
Αυτό που κάνει το «Saddles» τόσο ιδιαίτερο, αστείο και εξαιρετικό είναι ότι στην πραγματικότητα κοροϊδεύει τον φανατισμό στην αμερικανική ιστορία, με εξαιρετική απλότητα. Είναι μια σάτιρα των ρατσιστικών κλισέ του είδους γουέστερν, και ακόμη και ο κύριος λευκός χαρακτήρας αναγνωρίζει πόσο παράλογα συμπεριφέρονται οι άλλοι λευκοί χαρακτήρες.
Πριν από μερικά χρόνια, προέκυψε μια διαμάχη όταν το HBO Max αποφάσισε να προσθέσει μια εισαγωγή πριν από την ταινία «Saddles», σχετικά με τη χρήση «ρατσιστικής γλώσσας και συμπεριφορών» στην ταινία. Αυτό ήταν μια «προειδοποίηση», που φάνηκε σαν διάλεξη, σαν να έλεγε το HBO στους θεατές του ότι είναι πολύ ανώριμοι για να επεξεργαστούν τη σάτιρα στις υψηλότερες μορφές της.
Σε μια συνέντευξη στο BBC Radio 4, ο Μπρουκς υποστήριξε ότι η «πολιτικά ορθή» κουλτούρα ήταν «ο θάνατος της κωμωδίας» και ότι μια ταινία όπως το «Blazing Saddles» «δεν θα έπαιρνε ποτέ έγκριση στο σημερινό πολιτικό κλίμα». Πρότεινε ότι ενώ μερικές από τις άλλες ταινίες του μπορεί να εξακολουθήσουν να γυρίζονται—«ίσως το Young Frankenstein—μια σατιρική ταινία που προκαλεί τα όρια όπως το "Saddles" δεν θα γινόταν, επειδή οι σύγχρονες ευαισθησίες έχουν αλλάξει. Ο Μπρουκς τόνισε ότι η κωμωδία χρειάζεται τον κίνδυνο και την πρόκληση, λέγοντας ότι πρέπει να «περπατά σε μια λεπτή γραμμή, να ρισκάρει». Αναγνώρισε επίσης ότι «είναι εντάξει να μην πληγώνουμε τα συναισθήματα διαφόρων φυλών και ομάδων», αλλά προειδοποίησε ότι η υπερβολική προσοχή τελικά αποδυναμώνει την ικανότητα της κωμωδίας να αμφισβητεί και να αποκαλύπτει άβολες αλήθειες.
