Είναι γνωστό ότι ζούμε σε μια σεισμογενή χώρα αλλά η σημερινή ανάρτηση του καθηγητή Σεισμολογίας Γεράσιμου Παπαδόπουλου μας υπενθυμίζει ότι ο μήνας που διανύουμε ιστορικά έχει συνδεθεί με μεγάλους σεισμούς στον ελλαδικό χώρο.
Από τον καταστροφικό σεισμό του 365 μ.Χ. στην Κρήτη, έναν από τους ισχυρότερους γνωστούς σεισμούς της Μεσογείου, έως τον σεισμό της Αμοργού το 1956 και τα νεότερα χτυπήματα του Εγκέλαδου τον 20ό και 21ό αιώνα, ο καθηγητής μας παραθέτει το γεωλογικό παρασκήνιο της σεισμικής δραστηριότητας με έμφαση στα 8.5 Ρίχτερ του 365 μΧ. Έναν σεισμό που «ιέρρηξε το δυτικό τμήμα της ελληνικής ζώνης λιθοσφαιρικής κατάδυσης, ανύψωσε τη δυτική Κρήτη έως 10 μ., κατέστρεψε πολλές περιοχές της Κρήτης και προκάλεσε το μεγαλύτερο μέχρι τώρα γνωστό τσουνάμι στη Μεσόγειο κατακλύζοντας ολόκληρη την ανατολική της λεκάνη με πολλές καταστροφές (π.χ. στην Αλεξάνδρεια, τη νότια Πελοπόννησο κλπ.).». Κλείνοντας προειδοποιεί ότι «Ο μέσος χρόνος επανάληψης ενός τέτοιου μεγάλου σεισμού δεν είναι γνωστός. Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι στο μέλλον θα επαναληφθεί γιατί το αίτιο που τον προκάλεσε, δλδ. η σύγκρουση των λιθοσφαιρικών πλακών της Ευρασίας και της Αφρικής (ή Μεσογείου), εξακολουθεί να υπάρχει και θα υπάρχει για εκατομμύρια χρόνια.»
Η ανάρτηση του Γεράσιμου Παπαδόπουλου
Ιούλιος, μήνας μεγάλων σεισμών στην Ελλάδα.
Στις 21/7/365 μ.Χ. έγινε ο μεγαλύτερος γνωστός σεισμός σε ολόκληρη τη Μεσόγειο με εκτιμώμενο μέγεθος περίπου Μ8.5. Διέρρηξε το δυτικό τμήμα της ελληνικής ζώνης λιθοσφαιρικής κατάδυσης, ανύψωσε τη δυτική Κρήτη έως 10 μ., κατέστρεψε πολλές περιοχές της Κρήτης και προκάλεσε το μεγαλύτερο μέχρι τώρα γνωστό τσουνάμι στη Μεσόγειο κατακλύζοντας ολόκληρη την ανατολική της λεκάνη με πολλές καταστροφές (π.χ. στην Αλεξάνδρεια, τη νότια Πελοπόννησο κλπ.).
Αυτά όλα τεκμηριώνονται πλήρως από πληθώρα διασταυρωμένων ιστορικών, αρχαιολογικών και γεωλογικών στοιχείων που επαληθεύονται και από σχετικά μοντέλα προσομοίωσης. Τα γεωλογικά στοιχεία προέρχονται τόσο από υπαίθριες παρατηρήσεις (π.χ. ανυψώσεις) όσο και από μελέτη ιζημάτων στο θαλάσσιο πυθμένα. Ο μέσος χρόνος επανάληψης ενός τέτοιου μεγάλου σεισμού δεν είναι γνωστός. Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι στο μέλλον θα επαναληφθεί γιατί το αίτιο που τον προκάλεσε, δλδ. η σύγκρουση των λιθοσφαιρικών πλακών της Ευρασίας και της Αφρικής (ή Μεσογείου), εξακολουθεί να υπάρχει και θα υπάρχει για εκατομμύρια χρόνια.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ
Στην πιο πρόσφατη εποχή:
9/7/1956, Αμοργός, Μ=7.7, καταστροφικός, πολύνεκρος (53 θύματα), προκάλεσε μεγάλο τσουνάμι στο Ν. Αιγαίο, ο μεγαλύτερος στην Ελλάδα τουλάχιστον κατά τους δύο τελευταίους αιώνες.
20/7/1938, Ωρωπός Αττικής, Μ=6.0, καταστροφικός, πολύνεκρος.
9/7/1980, Μαγνησία, Μ=6.5, καταστροφικός.
21/7/2017, Κως, Μ=6.6, καταστροφικός, θανατηφόρος.
Η λίστα είναι μεγάλη.
Στα βιβλία μου για τους σεισμούς στην Κρήτη (Εκδόσεις Οσελότος) μπορεί κανείς να βρεί την πιο εκτεταμένη περιγραφή των σεισμών του 365 μ.Χ. και 1956.
{https://www.facebook.com/permalink.php?story_fbid=pfbid02CaFBjwrEftsKYeBg6FU5DAL9nDZPfLW8exTHwGELoqvsmWCQtj1dj5oc4jiJoWbWl&id=100014233710134}
