Ο στρατιώτης παρουσιάστηκε για να υπηρετήσει την θητεία του και μετά την βασική του εκπαίδευση μετατέθηκε στο ΚΕΒΟΠ, όπου και έλαβε την ειδικότητα του χειριστή όλμου και στην συνέχεια μετατέθηκε στο Α` Μηχανοκίνητο Τάγμα Πεζικού ΕΛΔΥΚ στην Κύπρο.
Κατά το διάστημα που υπηρετούσε στην Κύπρο συμμετείχε στην άσκηση «Νικηφόρος». Την τελευταία ημέρα της άσκησης, πίσω από ένα ύψωμα ήταν εγκαταστημένοι 3 ειδών όλμοι, δηλαδή, 120 χιλ, 4,2 ιντσών και 81 χιλ.
Ο εν λόγω στρατιώτης άνηκε στην ομάδα των χειριστών των όλμων 81 χιλ, που σύμφωνα με τον κανονισμό ΕΕ7-31 του Γενικού Επιτελείου Στρατού, σε κάθε στοιχείο προβλέπεται να υπηρετούν 4 άτομα, δηλαδή, ο στοιχειάρχης, ο σκοπευτής, ο προμηθευτής και ο γεμιστής. Ακόμη, προβλέπεται και ομαδάρχης αξιωματικός ή υπαξιωματικός, ενώ ο στοιχειάρχης πρέπει να είναι υπαξιωματικός και οι υπόλοιποι τρεις στρατιώτες.
Την τελευταία ήμερα της άσκησης ήταν 3 μόνο άτομα, ο προμηθευτής, ο γεμιστής και ο ίδιος ο επίμαχος στρατιώτης, με τη διπλή, όμως, ιδιότητα του στοιχειάρχη-σκοπευτή, λόγω έλλειψης υπαξιωματικού.
Στην άσκηση συμμετείχαν δύο όλμοι. Κατά την διάρκεια της άσκησης ο ένας όλμος έπαθε αφλογιστία και έτσι ο δεύτερος όλμος, αυτός του εν λόγω στρατιώτη, έπρεπε να καλύψει τις βολές και του πρώτου όλμου, λόγω της αφλογιστίας του, με αποτέλεσμα ο στρατιώτης να πραγματοποιήσει ακατάπαυστα 80 συνεχόμενες βολές, ανά πέντε δευτερόλεπτα η κάθε μια.
Όταν τελείωσε η άσκηση, ο στρατιώτης σηκώθηκε από τη θέση που είχε, δηλαδή από γονυπετής σε όρθια θέση και αμέσως ένιωσε ζαλάδες, οξείς πόνους και στα δυο αυτιά, η ακοή του ήταν μειωμένη και δεν μπορούσε να διακρίνει ήχους.
Οδηγήθηκε στο ιατρείο της Μονάδας του και του δόθηκε αγωγή χωρίς αποτέλεσμα όμως, καθώς η κατάσταση της υγείας του έβαινε προς το χειρότερο, οι πόνοι στα αυτιά του οξύνονταν ολοένα και περισσότερο και η ακοή του μειωνόταν.
Στην συνέχεια στάλθηκε στο νοσοκομείο της Εθνικής Φρουράς και από εκεί στο 401 ΓΣΝ Αθηνών, όπου διαπιστώθηκε «τραύμα στα δύο ώτα». Έγιναν εργαστηριακές και κλινικές εξετάσεις και διαπιστώθηκε «πτώση ακοής στις υψηλές συχνότητες και εμβοές των ώτων». Υποβλήθηκε σε θεραπευτική αγωγή, αλλά η κατάσταση της υγείας του παρέμενε στάσιμη.
Επέστρεψε στην Κύπρο, αλλά η ακοή του δεν βελτιωνόταν, παρ' ότι οι πόνοι είχαν ελαττωθεί, ενώ η βοή στα αυτιά του παρέμενε και επιπλέον δεν άκουγε στις υψηλές συχνότητες. Το πρόβλημα παρέμεινε και μετά την απόλυσή του από τον Στρατό, όπου επισκέφθηκε το Κοργιαλένειο-Μπενάκειο νοσοκομείο, υποβλήθηκε σε ακοόγραμμα και διαπιστώθηκε «αμφίπλευρη νευροαισθητήριος βαρηκοοία, αφορούσα στις υψηλές συχνότητες (αμφίπλευροι ακουστικοί τραυματισμοί)».
Στην συνέχεια, προσέφυγε στα Διοικητικά Δικαστήρια και ζήτησε να του καταβάλλει το Δημόσιο 88.000 ευρώ, με τους νόμιμους τόκους, για ικανοποίηση της ηθικής βλάβης που υπέστη από την παράνομη συμπεριφορά στρατιωτικού του ελληνικού Δημοσίου.
Το Διοικητικό Εφετείο Αθηνών έκρινε ότι το Δημόσιο οφείλει να του καταβάλει το ποσό των 60.000 ευρώ ως χρηματική ικανοποίηση για αποκατάσταση της ηθικής βλάβης που υπέστη από παραλείψεις στρατιωτικού. Και αυτό γιατί «τόσο η βαρηκοΐα όσο και η εμβοές δεν είναι αναστρέψιμες» και αυτό ανεξάρτητα εάν το ποσοστό αναπηρίας του δεν ξεπερνά το 5%.
Στο ΣτΕ το Δημόσιο άσκησε αναίρεση κατά της εφετειακής απόφασης, αλλά οι σύμβουλοι Επικρατείας απέρριψαν το αίτημα και όλους τους ισχυρισμούς του (παραβίαση συνταγματικής αρχής αναλογικότητας, κλπ) και επικύρωσε την εφετειακή απόφαση.
