Η επίμαχη ρύθμιση του νόμου 4254/2014, επέφερε τροποποίηση στον Ποινικό Κώδικα, δημιουργώντας έτσι ένα νομοθετικό κενό, που παρείχε τη δυνατότητα να απαλλαγούν κάποιοι κατηγορούμενοι ή καταδικασθέντες για το αδίκημα της κατάχρησης δημοσίου χρήματος.
Όταν ανακαλύφθηκε το νομοθετικό αυτό κενό, ο κ. Αθανασίου την επανέφερε με τροπολογία, δηλώνοντας ότι διεγράφη εκ παραδρομής.
Ενώπιον της Ολομέλειας του Αρείου Πάγου παραπέμφθηκε για να κριθεί «αν η απάλειψη του εδαφίου δ' από το άρθρο 263Α του Ποινικού Κώδικα, με την υποπαράγραφο ΙΕ-12 της πρώτης παραγράφου του ν. 4254/7.4.2014, αντιβαίνει στις διατάξεις των άρθρων 47 παρ. 3, 4 και 26 του Συντάγματος».
Η Ολομέλεια του Ανωτάτου Πολιτικού Δικαστηρίου έκρινε με την υπ’ αριθμ. 3/2016 απόφασή της, ότι η επίμαχη ρύθμιση είναι αντισυνταγματική. Συγκεκριμένα, οι αεροπαγίτες έκριναν ότι «η υποπαράγραφος ΙΕ, 12 της παραγράφου ΙΕ του άρθρου πρώτου του νόμου 4254/2014 με την οποία καταργήθηκε η περίπτωση δ' του άρθρου 263 Α του Ποινικού Κώδικα, αντίκειται στις διατάξεις των άρθρων 47 παρ.3 και 4 και 26 του Συντάγματος».
