Στη διάρκεια της συνέντευξης, η ηθοποιός ξέσπασε για όλα συμβαίνουν στον χώρο του θεάτρου, μη μπορώντας να συγκρατήσει τον εκνευρισμό της.
«Δεν έφυγε η Γη από τα πόδια μου, αλλά σταμάτησε. Περπατώ στον δρόμο και όταν βλέπω έναν κύριο με ένα παιδί, νομίζω ότι αυτός ο κύριος κακοποιεί το παιδί. Δεν είμαι σε μια ψύχραιμη κατάσταση, δεν μπορώ να ορίσω το μυαλό μου. Δεν μπορώ να καταλάβω.
Σήμερα το πρωί είδα στην τηλεόραση, εκπρόσωπο πολιτικό να λέει ότι οι ηθοποιοί ξέρανε. Γιατί δεν λέγανε; Ξέραμε ότι οι ηθοποιοί είναι ένα πολύ μεγάλο κρεβάτι.
Η θεία μου από την Καβάλα, μού έλεγε πάνω από δύο είναι μεγάλο κρεβάτι. Ξέραμε ότι ζούμε σε μια συντηρητική κοινωνία, φοβική. Υπάρχουν αυτή τη στιγμή άνθρωποι που βλέπουν και δεν μιλάνε; Η κοινωνία μας δεν κουκουλώνει ένα σωρό πράγματα;
Οι ηθοποιοί δεν μιλούσαν, γιατί μιλούν οι δημοσιογράφοι; Ποιος ξέρει τι σημαίνει ηθοποιός; Ένας άνθρωπος που ονειρεύεται να κάνει αυτή τη δουλειά.
Να χτυπήσει τρίτο κουδούνι και να βγει. Το θέατρο δεν είμαστε εμείς που ζούμε από αυτό, είμαστε εμείς και το κοινό. Το κοινό που πάει και βλέπει κωμωδίες και γελάει είτε γιατί ο άλλος κατεβάζει τα βρακιά του είτε γιατί ο άλλος κοροϊδεύει τους ομοφυλόφιλους, τους κοντούς είτε γιατί ο άλλος βαράει έναν ηθοποιό.
Δεν είναι κοινό αυτό; Πού γελάει; Τι δεν καταλαβαίνει; Παίζεται το ξύλο στη σκηνή και το κοινό γελάει.
«Με απέκλεισε πέντε χρόνια από τη δουλειά»
Αυτό που ζούμε τώρα με τον κορονοϊό, εμείς το ζούμε μια ζωή. Κλειστά τα μαγαζιά, εγώ είμαι το μαγαζί χρόνια. Αν δεν έχω δουλειά είναι κλειστό το μαγαζί μου. Εγώ είμαι το προϊόν. Από κάπου σπρώχνονται. Δεν γίνεται ξαφνικά να είσαι μεγάλος ηθοποιός;
Και τι θα πει: "Είσαι μεγάλος ηθοποιός;" Οι άλλοι τι είναι; Αυτοί οι μεγάλοι δεν έχουν θέατρα, έχουν επιχειρήσεις. Πριν πέντε χρόνια, με απέκλεισε πέντε χρόνια από τη δουλειά με το επιχείρημα: “μη την παίρνετε αυτή δεν μαθαίνει λόγια”. Δεν είναι ότι δεν μαθαίνω λόγια.
Πράγματι σε μια παράσταση που έπαιζα ένα νούμερο, ήμουν σε μια πάρα πολύ άσχημη στιγμή της ζωής μου, αλλά έπρεπε να δουλέψω. Έλεγα ότι δεν θέλω να κάνω θέατρο».
