Όπως προέκυψε κατά τη μελέτη ποντικιών, η έλλειψη ύπνου εμποδίζει τα κύτταρα του ανοσοποιητικού συστήματος του εγκεφάλου (ονομάζονται μικρογλοία), να καθαρίσουν σωστά τις εναποθέσεις της αμυλοειδούς πρωτεΐνης στον εγκέφαλο με αποτέλεσμα να συμβάλει στην έκπτωση των γνωστικών λειτουργιών και τη νόσο Αλτσχάιμερ.
Αν και οι ακριβείς μηχανισμοί που παίζουν ρόλο παραμένουν ασαφείς, οι επιστήμονες υποψιάζονται ότι η απώλεια ύπνου οδηγεί σε παθολογικές αλλαγές που συσσωρεύονται με την πάροδο του χρόνου και μπορούν να αυξήσουν τον κίνδυνο άνοιας αργότερα στη ζωή.
Η καλύτερη κατανόηση των μηχανισμών αυτών θα μπορούσε να ανοίξει το δρόμο για νέες θεραπείες και στρατηγικές πρόληψης.
«Θα χρειαστούν προοπτικές μελέτες σε ανθρώπους για να εξεταστεί κατά πόσο η βελτίωση της ποιότητας του ύπνου μέσω της θεραπείας των υποκείμενων διαταραχών του ύπνου μπορεί να μειώσει την αντιδραστικότητα των μικρογλοίων, τον μακροπρόθεσμο κίνδυνο εναπόθεσης αμυλοειδούς και την εξέλιξη προς τη γνωστική εξασθένιση που παρατηρείται στη νόσο Αλτσχάιμερ», σημειώνουν οι ερευνητές.
