Σε μια μελέτη που δημοσιεύθηκε πρόσφατα στο Royal Society Open Science, οι παλαιοντολόγοι Dean Lomax, από το Πανεπιστήμιο του Μάντσεστερ και η Judy Massare, από το State University της Νέας Υόρκης ανέφεραν ότι εντόπισαν ανάμεσα σε συλλογές των Μουσείων Φυσικής Ιστορίας Peabody του Yale και του Βερολίνου δύο εκμαγεία ιχθυόσαυρου, που μέχρι τώρα θεωρείτο χαμένος. Οι ίδιοι αναφέρουν ότι μπορεί να υπάρχουν ακόμη περισσότερα εκμαγεία απολιθωμάτων που σκονίζονται στα ράφια μουσείων σε όλο τον κόσμο. Το δίδυμο των ερευνητών έπεσε πάνω στα εκμαγεία το 2016 ενώ έψαχνε στις συλλογές μουσείων για ιχθυόσαυρους.
Στο Peabody του Yale οι ερευνητές εντόπισαν ένα σκονισμένο εκμαγείο μιας σαύρας σε σχήμα ψαριού σε ένα ξεχασμένο ράφι. «Το δείγμα ήταν ο πρώτος σκελετός ενός εξαφανισμένου θαλάσσιου ερπετού στην επιστημονική βιβλιογραφία και ο πιο πλήρης σκελετός ιχθυόσαυρου που ήταν γνωστός εκείνη την εποχή», είπαν. Το συγκεκριμένο εύρημα πιθανότατα είναι ένα «εκμαγείο ενός εκμαγείου» που δωρήθηκε στο ίδρυμα το 1930. Πρόκειται για ένα δείγμα ιχθυόσαυρου από το Lyme Regis στην ακτή του Jurassic του Dorset, στη νότια Αγγλία, όπου η Βρετανή συλλέκτης απολιθωμάτων, παλαιοντολόγος και έμπορος απολιθωμάτων Mary Anning είχε πάει για κυνήγι απολιθωμάτων στις αρχές του 19ου αιώνα. Αυτός ο ιχθυόσαυρος ήταν το πρώτο πλήρες απολίθωμα του ζώου που συλλέχτηκε ποτέ. Το 1818 το απολίθωμα έφτασε στο γραφείο του ανατόμου Everard Home, στο Royal College of Surgeons, ο οποίος το ονόμασε «Πρωτεόσαυρο» σε μια εργασία που δημοσιεύτηκε το 1819.
Dean Lomax/University of Manchester
Για το άλλο εκμαγείο, στο Μουσείο Φυσικής Ιστορίας του Βερολίνου, οι ερευνητές λένε μόνο ότι πρόκειται για έναν «γύψινο σκελετό ιχθυόσαυρου από άγνωστη τοποθεσία».
Οι συγκρίσεις και των δύο εκμαγείων οδήγησαν τους ερευνητές στο συμπέρασμα ότι τα ευρήματα αποτελούν αποτυπώματα του χαμένου σκελετού ιχθυόσαυρου που αγοράστηκε για 100 λίρες από το Royal College of Surgeons, αφού η Anning απέτυχε να το «σπρώξει» σε δημοπρασία. Αυτό το ποσό ισοδυναμεί με σχεδόν 7.500 £ (8.600 $) σήμερα.
Οι Ιχθυόσαυροι ήταν μακρινοί συγγενείς των σαυρών και των φιδιών που έζησαν από 251 έως 65,5 εκατομμύρια έτη πριν και πλήθυναν κατά την Ιουρασική περίοδο, η οποία ξεκίνησε πριν από περίπου 200 εκατομμύρια χρόνια. Καλοδιατηρημένα απολιθώματά τους έχουν βρεθεί στη Γερμανία και την Αγγλία.
Είχαν μήκος περίπου τρία μέτρα, τέσσερα άκρα που έμοιαζαν με βατραχοπέδιλα, μεγάλα μάτια, μυτερό ρύγχος και σειρές κοφτερά δόντια. Αν και ζούσαν στο νερό, ήταν αερόπνοοι και δεν μπορούσαν να επιβιώσουν στην ξηρά.
Τον Μάιο του 1941, το Royal College of Surgeons στο Λονδίνο βομβαρδίστηκε κατά τη διάρκεια αεροπορικής επιδρομής των Ναζί και μεταξύ των δειγμάτων που χάθηκαν από τη συλλογή του μουσείου ήταν και ένας σκελετός ιχθυόσαυρου. Η απώλεια του απολιθώματος από τις καταστροφές του Β' Παγκοσμίου Πολέμου ήταν ένα πλήγμα για την παλαιοντολογία, καθώς θα στερούσε από τους μελλοντικούς επιστήμονες ένα δείγμα μακροχρόνια εξαφανισμένων ζώων. Τα γύψινα αντίγραφα που ανακαλύφθηκαν μπορούν πλέον να αποκαταστήσουν ένα μέρος αυτής της ιστορικής σύνδεσης.
