Την έντονη αντίδραση του Παύλου Μαρινάκη προκάλεσε το σημερινό πρωτοσέλιδο της εφημερίδας «Δημοκρατία», το οποίο κάνει λόγο για εμπλοκή του ίδιου και του Ισίδωρου Κούβελου στην υπόθεση που αφορά το σκάνδαλο στο μπάσκετ.
Ο Παύλος Μαρινάκης χαρακτήρισε το πρωτοσέλιδο ως «παραπλανητικό», υποστηρίζοντας ότι διαστρεβλώνει την πραγματικότητα και παρουσιάζει ως εμπλοκή του το γεγονός ότι είχε ενημερωθεί για την υπόθεση από τον μετέπειτα καταγγέλλοντα.
Όπως εξήγησε, σύμφωνα με υπόμνημα ενός εκ των κατηγορουμένων που διέρρευσε στα Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης, ο καταγγέλλων, ο οποίος είναι και ιδιοκτήτης ομάδας, τον είχε ενημερώσει ότι διέθετε σοβαρά στοιχεία σε βάρος μελών της διοίκησης του μπάσκετ.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ
«Εγώ, λοιπόν, αυτό το οποίο έκανα είναι αυτό το οποίο με υποχρεώνει ο νόμος να κάνω: να του πω να πάει στις αρχές, χωρίς να κάνω κάποια περαιτέρω συζήτηση και χωρίς να τα αξιολογήσω», ανέφερε χαρακτηριστικά.
Αναλυτικά η απάντησή του:
«Σας ευχαριστώ πολύ για την ερώτηση και περίμενα την ενημέρωση γιατί το είδα το πρωτοσέλιδο και πραγματικά ήταν ένα από αυτά που δεν ξέρεις τι να πεις για το πώς διαστρεβλώνεται η πραγματικότητα. Είναι ένα παραπλανητικό πρωτοσέλιδο, καταρχάς να πω, ένας παραπλανητικός τίτλος, πρωτίστως. Γιατί μιλάει για εμπλοκή. Η πραγματικότητα ποια είναι; Η πραγματικότητα όπως προκύπτει, από το υπόμνημα, προσέξτε, από το υπόμνημα του ίδιου - ενός εκ των ίδιων των κατηγορούμενων στην υπόθεση, το οποίο διέρρευσε, κακώς διέρρευσε, αλλά κι εγώ από τα Μέσα το διάβασα, αλλά εκεί είναι η πραγματικότητα - είναι ότι ο καταγγέλλων, κάτι το οποίο το δημοσίευμα δεν το λέει, ελπίζω όχι σκόπιμα, πραγματικά το λέω, ο καταγγέλλων πριν πάει στις αρχές να καταγγείλει τις πράξεις, και ιδιοκτήτης ομάδας, μεταξύ άλλων, είχε ενημερώσει ότι υπάρχουν δεδομένα ενάντια σε κάποια μέλη του μπάσκετ, της διοίκησης, τα οποία είναι σοβαρά, σύμφωνα με τον καταγγέλλοντα. Θα μιλήσω εγώ για τον εαυτό μου. Εγώ, λοιπόν, αυτό το οποίο έκανα είναι αυτό το οποίο με υποχρεώνει ο νόμος να κάνω: να του πω να πάει στις αρχές, χωρίς να κάνω κάποια περαιτέρω συζήτηση και χωρίς να τα αξιολογήσω. Ενάμιση μήνα μετά, αν δεν κάνω λάθος, γιατί μιλάμε για Φεβρουάριο του 2026, ο καταγγέλλων - εκ των υστέρων καταγγέλλων - πάει στις αρχές.
Πού; Στη Γενική Γραμματεία Αθλητισμού. Γιατί, όπως πολύ σωστά λέει μέσα το δημοσίευμα, δεν ήταν δική μου δουλειά να αξιολογήσω τις όποιες καταγγελίες. Αφορούσαν ένα κομμάτι της υπόθεσης που είχε να κάνει με έναν πρώην προπονητή. Πήγε στις αρχές, δηλαδή στη Γενική Γραμματεία Αθλητισμού- και όχι Επικοινωνίας και Ενημέρωσης, που διοικώ εγώ, άλλη αρμοδιότητα δείτε και τι λέει ο νόμος, όχι εσείς, αυτοί που βγάζουν τα πρωτοσέλιδα- και άμεσα η Γενική Γραμματεία Αθλητισμού έστειλε τις καταγγελίες αυτές, όπως έχουμε πει, όπως έχει πει και ο κύριος Βρούτσης, α) στην Επιτροπή Επαγγελματικού Αθλητισμού, β) στην Εισαγγελία και η συνέχεια είναι γνωστή. Από τη στιγμή, λοιπόν, που και εγώ, και στη συνέχεια ο κύριος Βρούτσης, που έχει αρμοδιότητα και διαβίβασε τις καταγγελίας, κάναμε ό,τι μας υποχρεώνει ο νόμος να κάνουμε, ποιο είναι το μπλέξιμο; Μπλέξιμο θα ήταν να κάναμε κάτι άλλο. Και για ποιο λόγο το δημοσίευμα δεν λέει το ουσιώδες, ότι την όποια ενημέρωση την είχε κάνει ο καταγγέλλων και όχι ο καταγγελλόμενος; Μήπως γιατί ήθελε να αφήσει να εννοηθεί για κάποια σχέση ή οτιδήποτε άλλο; Πάμε ξανά, λοιπόν, να πούμε ότι εδώ παρουσιάζεται κάτι εντελώς αντίθετο. Εγώ δεν θέλω να πιστέψω ότι έχει γίνει κακοπροαίρετα, γιατί υπηρετώ αυτή τη θέση 3,5 χρόνια και θέλω να αντιμετωπίζω κάθε δημοσίευμα όσο πιο καλοπροαίρετα μπορώ, αλλά αυτοί που βγάζουν τα πρωτοσέλιδα πρέπει πρώτα να ρωτάνε.
Και έχει συμβεί, με τα συγκεκριμένα μέσα, πολλές φορές στο παρελθόν, να ρωτηθώ. Είναι απορίας άξιος, λοιπόν, γιατί δεν ρωτήθηκα. Γιατί αν είχα ερωτηθεί, θα είχα την ευκαιρία να αποφύγουμε όλη αυτή τη διαδικασία και μάλιστα να φανεί ο σωστός ρόλος που διαδραμάτισα, σύμφωνα με τα καθήκοντά μου. Ξέρετε πόσες φορές έρχονται σε πολιτικούς, πολίτες να εκφράσουν παράπονα; Εάν τα παράπονα αυτά ή οι διαμαρτυρίες εμπεριέχουν πιθανή τέλεση παράνομων πράξεων, καθήκον των δημόσιων λειτουργών - ο Κώδικας Ποινικής Δικονομίας το λέει αυτό - είναι να καλούν τους πολίτες, χωρίς να παίρνουν θέση, να πάνε στη Δικαιοσύνη. Κι έτσι έκανα εγώ. Κάλεσα τον καταγγέλλοντα να πάει στη δικαιοσύνη, χωρίς να κάνω τον εισαγγελέα ή τον δικαστή. Άρα, να κατηγορούμε αυτούς που μπορεί να μην κάνουν καλά τη δουλειά τους; Να το κάνουμε. Υποχρέωσή μας είναι να απαντάμε. Αλλά να κατηγορούμε και αυτούς που κάνουν σωστά τη δουλειά τους, όπως αποδείχθηκε εκ των υστέρων, από την εξέλιξη της υπόθεσης, νομίζω ότι είναι και άδικο. Και να μην ξεχνάτε ότι πίσω από τους ανθρώπους που βγαίνουν έτσι βιαστικά πρωτοσέλιδα κρύβονται και οι δικοί τους άνθρωποι και στο τέλος της ημέρας δεν βοηθάει όλο αυτό κάπου».
Εκδήλωση Κασιδιάρη: «Η δικαστική αρχή δεν μπορεί να απαγορεύσει μια κλειστή συγκέντρωση»
«Ειδικά όταν μιλάει η ΕΛ.Α.Σ., δηλαδή το κόμμα του κυρίου Τσίπρα, πρέπει να προσέχει, θεωρώ, παραπάνω αυτά τα οποία λέει σχετικά με τα μορφώματα αυτά, γιατί το παρελθόν τους είναι γνωστό, η στάση τους είναι δεδομένη και όσο κι αν θέλουν να την ξεχάσει ο κόσμος, δεν θα την ξεχάσει. Γιατί είμαστε η τελευταία Κυβέρνηση και η τελευταία παράταξη που θα μπορεί κανείς να κατηγορήσει, ότι έστω και έμμεσα «έχει κλείσει το μάτι» στα μορφώματα αυτά. Με δικές μας νομοθετικές πρωτοβουλίες, κάνοντας χρήση δικών μας νομοθετικών πρωτοβουλιών, τις οποίες τότε -και αναφέρομαι σε εκείνες του 2023- ο κύριος Τσίπρας ως ΣΥΡΙΖΑ δεν είχε υπερψηφίσει, είχε τη δυνατότητα ο Άρειος Πάγος, όπως εκείνος έκρινε, όπως η Δικαιοσύνη έκρινε, γιατί δεν είναι πολιτικές αποφάσεις της εκτελεστικής και νομοθετικής εξουσίας, είναι δικαστικές αποφάσεις, να μην επιτρέψει σε τέτοια μορφώματα να συμμετέχουν στις εκλογές. Άρα εμείς δεν δίνουμε εξετάσεις, έχουμε δώσει εξετάσεις. Εμείς βρήκαμε αίθουσα για να ολοκληρωθεί η δίκη της Χρυσής Αυγής. Και επί των δικών μας ημερών, Κυβέρνηση Σαμαρά-Βενιζέλου, συγκεντρώθηκαν όλες οι υποθέσεις και πήγαν στη Δικαιοσύνη. Το τι έκανε από εκεί και πέρα η Δικαιοσύνη είναι δικό της θέμα. Αλλά εμείς αυτό το οποίο κάναμε, το οποίο μπορούσαμε να κάνουμε τότε, ο αρμόδιος υπουργός τότε, το έκανε.
Άρα εξετάσεις εμείς δεν δίνουμε στα κόμματα αυτά, απαντάμε στην κοινωνία. Πάμε τώρα επί της συγκέντρωσης. Τα είπε και ο Υπουργός Προστασίας του Πολίτη, ο κύριος Χρυσοχοΐδης. Η δικαστική αρχή δεν μπορεί με βάση τον νόμο να απαγορεύσει μια κλειστή συγκέντρωση, σε έναν χώρο όπως είναι ένα ξενοδοχείο. Αξιολογείται αυτός, ο οποίος δίνει τον χώρο, πού δίνει τον χώρο. Αυτό είναι μια άλλη συζήτηση. Αλλά δεν μπορεί η δικαστική αρχή -γιατί εδώ το να επιτρέψεις ή να απαγορεύσεις έχει να κάνει με το τι θα αποφασίσει η Δικαιοσύνη- δεν μπορεί να υπάρξει απαγόρευση μιας κλειστής συγκέντρωσης. Δεν μιλάμε για έναν δημόσιο χώρο, για μια ανοιχτή συγκέντρωση. Και αυτό, νομίζω, η αντιπολίτευση θα έπρεπε να το γνωρίζει. Ως προς τα περί αστυνομικής βίας, εδώ η αστυνομία σταθμίζει. Αυτή είναι και η ενημέρωση που έχω. Δεν θέλω να μιλάω εξ’ ονόματος άλλων, αλλά με βάση αυτά τα οποία αντιλαμβάνομαι κι εγώ και ενημερώνομαι από την αστυνομία και από το αρμόδιο Υπουργείο, στάθμισε λοιπόν ότι θα ήταν εξαιρετικά επικίνδυνη η συνύπαρξη ανθρώπων, οι οποίοι ήθελαν να διαδηλώσουν, με τον τρόπο που διαδήλωσαν και των συμμετεχόντων σε αυτήν την εκδήλωση του συγκεκριμένου μορφώματος.
Και προφανώς πάντοτε κάθε ενέργεια, κάθε αστυνομικού οργάνου, αξιολογείται και αν υπάρχουν δεδομένα ότι ξέφυγε αυτό, αξιολογείται. Αλλά εδώ πέρα, αυτό το οποίο ισχυρίζεται το Υπουργείο - και νομίζω ότι φαίνεται - είναι ότι προσπάθησε να αποκρούσει κάποιες επιθέσεις που δέχτηκε η αστυνομία. Εγώ δεν πιστεύω -πάντοτε με εξαιρέσεις περιπτώσεων που ερευνώνται, αξιολογούνται, για να μην παρεξηγηθώ, αν κάποιος αστυνομικός ξεφεύγει των ορίων και αυτό πρέπει να ερευνάται- ότι οι αστυνομικοί έχουν διάθεση να επιτεθούν στους πολίτες επί της αρχής. Αν όμως δεχθούν επίθεση, αν δεν επιβάλλεται ο νόμος, τότε είναι στα καθήκοντά τους να αντιδράσουν, το ξαναλέω, σύμφωνα με τα όρια των αρμοδιοτήτων τους, τα όσα περιγράφει ο νόμος, για να μην έχουμε κάποια παρεξήγηση. Αν υπάρχει κάτι τέτοιο, συγκεκριμένο, τότε ναι, η αστυνομία το ερευνά. Αυτή είναι η ενημέρωση που έχω, αυτή είναι η εικόνα που έχω και αυτήν σας μεταφέρω».
Για το καλώδιο ηλεκτρικής διασύνδεσης και την ομιλία του πρώην Πρωθυπουργού Κ. Καραμανλή
«Από την αρχή μέχρι το τέλος έχουμε την ίδια θέση ενιαία ως Κυβέρνηση. Είναι η θέση του Υπουργείου Εξωτερικών και συνολικά της Κυβέρνησης. Ότι δεν υπάρχει κανένα ζήτημα αιτήματος άδειας, άρα διαδικασίας αδειοδότησης, από οποιαδήποτε άλλη χώρα ή Αρχή πέραν των ελληνικών Αρχών. Γιατί η διαδικασία αυτή παράγει έννομα αποτελέσματα. Η διαδικασία ενημέρωσης, όπως προβλέπεται σε αυτά τα έργα από την εταιρεία, δεν παράγει κανένα έννομο αποτέλεσμα, δεν αναγνωρίζει κανένα δικαίωμα και είναι μια διαδικασία η οποία συμβαίνει σε όλα τα αντίστοιχα έργα. Αυτό έχει ειπωθεί ξεκάθαρα από όλους όσοι έχουν ερωτηθεί και έχουν απαντήσει. Αυτό είναι αδιαμφισβήτητο.
Η διαδικασία θα είναι η διαδικασία που είναι σε κάθε τέτοιο έργο. Τα έχει αναλύσει το Υπουργείο, ο Υπουργός Εξωτερικών. Δεν χρειάζεται να επανέλθουμε και να πούμε ξανά τα ίδια. Αυτό είναι ένα. Ένα δεύτερο είναι οι απόψεις, οι θέσεις του πρώην Πρωθυπουργού, τις οποίες, όπως είπα και σε προηγούμενη ενημέρωση πολιτικών συντακτών, στην προηγούμενη ενημέρωση πολιτικών συντακτών, ακούμε με προσοχή και με σεβασμό. Ο κ. Καραμανλής δεν επιτίθεται, ο κ. Καραμανλής εκφράζει τις θέσεις του, με ευπρέπεια και με την εμπειρία που έχει, οφείλουμε να τις ακούσουμε. Και, μάλιστα, ο πρώην πρωθυπουργός, σε αντίθεση με την επισπεύδουσα πολλές φορές Αντιπολίτευση της χώρας σε, εντός εισαγωγικών, «εθνικές ήττες», δεν μίλησε, αναφέρομαι στο τουρκολιβυκό μνημόνιο -το παράνομο και ανυπόστατο τουρκολιβυκό μνημόνιο- που ήταν το θέμα συζήτησης την προηγούμενη εβδομάδα, μεταξύ άλλων, δεν μίλησε για εθνική ήττα. Μίλησε για μια δυσάρεστη εξέλιξη, και εμείς το έχουμε πει αυτό, που δεν παράγει κανένα έννομο αποτέλεσμα. Και έκανε τις επισημάνσεις που ήθελε ο ίδιος να κάνει και εμείς δεν σχολιάζουμε, αλλά ακούμε με προσοχή. Άρα, είναι δύο διαφορετικά τα θέματα. Ως προς το ζήτημα άδεια ή ενημέρωση, έχω απαντήσει και εγώ και ο Υπουργός Εξωτερικών πάρα πολλές φορές, και δεν έχω κάτι παραπάνω να προσθέσω».
Υπόθεση Μπεκίρη
«Για το θέμα του κύριου Μπεκίρη, δεν έχω να πω κάτι περισσότερο. Το γεγονός, ότι ο ίδιος επέλεξε να στραφεί στη Δικαιοσύνη, αλλά και να πάρει μια απόφαση, να φύγει από τα καθήκοντα αυτά μέχρι να ξεκαθαρίσει η υπόθεση αυτή στη Δικαιοσύνη, τα λέει όλα. Ούτε έμεινε, ούτε τίποτα περισσότερο. Έχει δώσει απαντήσεις στο μέσο που δημοσίευσε τα δημοσιεύματα αυτά. Επέλεξε τη νομική οδό, τη δικαίωσή του δια της νομικής οδού και ταυτόχρονα να απέχει των καθηκόντων, να μην είναι στα καθήκοντα αυτά στα οποία, όπως ο ίδιος έχει πει, βρισκόταν εθελοντικά, δηλαδή στο πολιτικό γραφείο. Αντιστοίχως, επειδή ο Πρωθυπουργός είναι και βουλευτής Α' Θεσσαλονίκης, το πολιτικό γραφείο του Πρωθυπουργού έχει και μια αντίστοιχη δραστηριότητα στη Θεσσαλονίκη και έτσι βρέθηκε και σε αυτόν τον ρόλο, με την ίδια ακριβώς λογική που ήταν και στον άλλο ρόλο. Άρα, δεν έχω να πω κάτι περισσότερο για τον κύριο Μπεκίρη.
Τώρα, για το γραφείο στη Θεσσαλονίκη: το γεγονός ότι πολιτικά πρόσωπα, είτε έχουν κυβερνητικές θέσεις είτε είναι συνεργάτες, αποφασίζουν να εκτεθούν στον «σταυρό», αυτό θεωρώ ότι είναι θετικό. Υπό την έννοια, ότι όποιος επιθυμεί και θέλει να βρίσκεται στην πολιτική, καλό είναι, θεωρώ εγώ, υπάρχουν άνθρωποι που επιλέγουν να μην το κάνουν για τους «χ-ψ» λόγους, έχει και αυτό μια λογική. Εφόσον, όμως, θες να μείνεις για κάποια χρόνια στην πολιτική, καλό είναι αυτό να το κρίνουν οι πολίτες, το πόσα χρόνια θα μείνεις. Είναι δύο διαφορετικά πράγματα. Η ιδιότητα που έχει κάποιος, είτε είναι Υπουργός, Υφυπουργός, είτε προσφέρει κάπου πολιτικά υπηρεσίες ή σε ένα γραφείο ή σε μια κομματική θέση αντίστοιχα, εδώ μιλάμε για ένα πολιτικό γραφείο στη Θεσσαλονίκη. Είναι άλλο πράγμα να θες να είσαι υποψήφιος. Για το θέμα της τοποθέτησης κάποιου προσώπου στο πολιτικό γραφείο, δεν γνωρίζω κάτι. Εφόσον υπάρξει κάτι, θα ενημερωθείτε αρμοδίως».
{https://www.youtube.com/watch?v=yA1-VKHNbTc}
