«Δεν είδαμε μέτρα της κυβέρνησης. Είδαμε εξαγγελίες επί προθέσεων και κατευθύνσεων. Περιμένουμε την εξειδίκευση. Ελπίζω απλώς ο χρονισμός των μέτρων να μην είναι αντίστοιχος με αυτόν των εξαγγελιών της ΔΕΘ. Ότι τα Χριστούγεννα του 2027 για παράδειγμα, θα κάνουμε το ένα ή το άλλο. Όχι, για την εφαρμογή τους λέω. Δεν λέω για την εισήγηση. Για την εφαρμογή τους. Ελπίζουμε», είπε ο Μανώλης Χριστοδουλάκης στο Mega.
«Τρία πραγματάκια όσο πιο γρήγορα μπορώ: Νούμερο ένα. Έκανε αναφορά ο πρωθυπουργός για πρώτη φορά στο ότι αν η Ευρώπη μας αφήσει να μην υπολογιστεί η μείωση του Ειδικού Φόρου Κατανάλωσης στο όριο δαπανών, τότε ναι, θα προχωρήσουμε και σε αυτό το μέτρο προσωρινά. Εμένα αυτό μου έκανε μια αντίφαση όμως. Εμείς τόσο καιρό ακούγαμε ότι η μείωση των έμμεσων φόρων δεν επιλέγεται από την κυβέρνηση γιατί δεν περνάει τελικά στον καταναλωτή. Και τώρα ακούμε ότι θα επιλεγεί αν η Ευρώπη μας επιτρέψει ένα τεχνικό στοιχείο το οποίο αφορά στη διαχείριση του μέτρου. Εδώ αυτό είναι αντιφατικό. Και αυτό το λέω γιατί τόσο καιρό που εμείς λέγαμε ότι έστω και συγκυριακά μπορεί προσωρινά να υπάρξει μείωση των έμμεσων φόρων για να ανακουφίσει τον κόσμο, μας λέγανε «δεν περνάει στον καταναλωτή». Ο Νίκος Ανδρουλάκης στη ΔΕΘ παρουσίασε το παράδειγμα της Κύπρου με συγκεκριμένο τρόπο για το πώς περνάει στον καταναλωτή. Οι ακριβές τιμές, είτε στα βασικά αγαθά σούπερ μάρκετ είτε στα καύσιμα, έτσι κι αλλιώς με το σταθερό συντελεστή φορολόγησης παράγουν υπερέσοδα στο κράτος. Άρα αυτό και μόνο του δίνει δημοσιονομικό χώρο για να μπορείς να μειώσεις τον συντελεστή φορολόγησης. Άρα ο δημοσιονομικός χώρος υπάρχει. Είναι θέμα πολιτικής επιλογής», συνέχισε ο βουλευτής του ΠΑΣΟΚ.
«Δεύτερον, μιλάμε για το δημοσιονομικό χώρο. Κάθε φορά που εμείς προτείνουμε κάτι, μας λένε «παιδιά, δεν υπάρχει δημοσιονομικός χώρος, και λεφτόδεντρα». Και ξαφνικά, κάθε τρεις βδομάδες γεννάται καινούριος δημοσιονομικός χώρος. Το καλοκαίρι ο πρωθυπουργός θα έδινε στη ΔΕΘ 1 δις. Στη ΔΕΘ έδωσε 2,2. Δεν υπήρχαν άλλα. Και τώρα ξαφνικά, μια βδομάδα μετά, γεννήθηκαν κι άλλα. Είναι γνωστό το παιχνίδι να δημιουργούμε μια πλασματική εικόνα για το ότι το ερώτημα πόσο κάνει είναι ο πυρήνας της πολιτικής. Αλλά δεν είναι. Πυρήνας της πολιτικής είναι η βούλησή σου να εφαρμόσεις μέτρα και να τα κάνεις πράξη. Ένα κόμμα δύο τοις εκατό, δηλαδή πολλά δις, είναι το υπερπλεόνασμα επί του προϋπολογισμένου πλεονάσματος. Αυτό είναι αποτέλεσμα μιας πολιτικής που κρατά σταθερά υψηλή την έμμεση φορολογία.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ
Τρίτον, 1,2% λοιπόν υπερπλεόνασμα. Λέει η Νέα Δημοκρατία δεν μπορεί να το δώσει πίσω. Ο μόνος τρόπος για να το δώσει πίσω είναι να μην το παράξει. Εμείς διαφωνούμε με τη φυσιογνωμία των μέτρων. Ποια είναι η φυσιογνωμία; Έμμεση φορολογία, άρα οριζόντια, χωρίς εισοδηματικά κριτήρια, άρα για όλους το ίδιο πλούσιους και φτωχούς εισφέρουν όλοι το ίδιο. Και από αυτόν τον μποναμά της υπεραπόδοσης της έμμεσης φορολογίας δίνω πίσω ένα κομμάτι σε κάποιους οι οποίοι μπορεί να πλητωνται, να το έχουν ανάγκη ή οποιοδήποτε άλλο κριτήριο. Αυτό ξεκινάει από τη μία μου τσέπη και μου δίνει ένα μικρό κομμάτι αυτών στην άλλη μου τσέπη», είπε και συνέχισε:
«Αντί να υπάρξουν μέτρα που θα ελέγξουν την αγορά και ειδικά σε περιπτώσεις πχ παραγωγής υπέρμετρων κερδών σε κλάδους που μπορεί να επωφελούνται των κρίσεων, να υπάρχουν παρεμβάσεις. Πχ. ο χώρος των καυσίμων και της ενέργειας παράγει υπέρμετρα κέρδη. Η κερδοφορία στον ιδιωτικό τομέα είναι κανονική. Τη θέλουμε. Είναι κίνητρο και κριτήριο ανάπτυξης. Όμως όταν κάποιοι εργαλειοποιούν κρίσεις για να παράξουν υπέρμετρα κέρδη σε βάρος της συντριπτικής πλειοψηφίας των πολιτών και των καταναλωτών, εμείς θεωρούμε ότι το κράτος πρέπει να παρεμβαίνει και να το ελέγχει. Να παίρνει χρήματα και να τα επιστρέφει σε αυτούς που έχουν πραγματικά ανάγκη».
{https://exchange.glomex.com/video/v-dli8pc7z6141?integrationId=40599y14juihe6ly}
