Μία τριλογία πολιτικής αφήγησης της γέννησης της ΕΛΑΣ του Αλέξη Τσίπρα, δημιουργία εθελοντών και εθελοντριών, επιχειρεί να απαντήσει σε ένα ερώτημα που υπερβαίνει τη συγκυρία: «τι σημαίνει πολιτική σήμερα και πώς μπορεί να ξανασυνδεθεί με τις πραγματικές εμπειρίες και τις προσδοκίες των ανθρώπων;».
Τρία επεισόδια, «Το πρόσημο της πολιτικής», «Η ελπίδα της ανατροπής» και «Η ώρα της ευθύνης», αποτελούν μία ενιαία αφήγηση που ξεκινά από τον Αλέξη Τσίπρα, περνά στις αγωνίες της νέας γενιάς και ολοκληρώνεται στη συλλογική στιγμή της δημιουργίας του νέου πολιτικού φορέα.
Η παρουσίαση αυτή δεν αποτελεί μια συμβατική πολιτική καμπάνια. Εγκαινιάζει μία μορφή κινηματογραφικής πολιτικής αφήγησης η οποία δεν οργανώνεται πρωτίστως γύρω από την εκλογική αντιπαράθεση και την άμεση πειθώ, αλλά γύρω από μια εξελικτική διαδρομή: από το πρόσωπο στην κοινωνία και από εκεί στη συλλογικότητα. Από το βίωμα στην ελπίδα και από την ελπίδα στην ευθύνη.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ
Σε μια περίοδο κατά την οποία η πολιτική επικοινωνία κυριαρχείται συχνά από την ταχύτητα, τα συνθήματα, την τηλεοπτική αντιπαράθεση και τον αδιάκοπο ρυθμό των κοινωνικών δικτύων, η συγκεκριμένη παραγωγή μιας ομάδας εθελοντών/τριών δοκιμάζει μια διαφορετική αφηγηματική γλώσσα. Αξιοποιεί κινηματογραφικές τεχνικές, στοιχεία ντοκιμαντερίστικης παρατήρησης και προσωπική προφορική αφήγηση, δίνοντας χώρο στη μνήμη, στη στοχαστικότητα, στην αυτοκριτική και στην ανθρώπινη εμπειρία.
1. «Το πρόσημο της πολιτικής»
Στο πρώτο επεισόδιο, ο Αλέξης Τσίπρας βρίσκεται στο επίκεντρο ενός διαφορετικού πολιτικού πορτρέτου. Μέσα από προσωπικές σκέψεις, μνήμες και έναν εσωτερικό μονόλογο, η αφήγηση δεν επιχειρεί μια συμβατική βιογραφική αναδρομή ούτε έναν απολογισμό της πολιτικής του πορείας. Αναζητά κάτι βαθύτερο: ποιο είναι σήμερα το πρόσημο της πολιτικής και τι σημαίνει δημόσια ευθύνη; Το πρόσωπο γίνεται έτσι η αφετηρία και όχι ο τελικός προορισμός της αφήγησης.
2. «Η ελπίδα της ανατροπής»
Το δεύτερο επεισόδιο μεταφέρει το βλέμμα στη νέα γενιά. Νέοι άνθρωποι μιλούν για την εργασία, τη στέγη, την αβεβαιότητα, τις προσδοκίες και τα σχέδια ζωής που συχνά αναβάλλονται. Μέσα από τις δικές τους φωνές, η ελπίδα αποκτά συγκεκριμένο κοινωνικό περιεχόμενο: συνδέεται με τη δυνατότητα να σχεδιάζει κανείς το μέλλον του, να δημιουργεί και να αισθάνεται ότι μπορεί να συμμετέχει στη διαμόρφωση της κοινωνίας στην οποία ζει.
3. «Η ώρα της ευθύνης»
Στο τρίτο επεισόδιο, η ατομική και κοινωνική διαδρομή συναντά τη συλλογική πολιτική πράξη. Η αφήγηση κορυφώνεται στη δημιουργία της Ελληνικής Αριστερής Συμπαράταξης. Άνθρωποι διαφορετικών ηλικιών και διαδρομών μιλούν για το στοίχημα της συμμετοχής στα κοινά, για την ευθύνη και για την ανάγκη μιας νέας πολιτικής και κοινωνικής αρχής. Ο νέος φορέας προσεγγίζεται μέσα από τους ανθρώπους που συμμετέχουν σε αυτόν και όχι μόνο μέσα από την οργανωτική του συγκρότηση.
Η δημιουργικότητα του εθελοντισμού
Σημαντικό σημείο αυτής της μη συμβατικής καμπάνιας που περιγράφει τη γέννηση της ΕΛ.Α.Σ, είναι ότι η πρωτοβουλία σχεδιάστηκε και έγινε πράξη από εθελοντές και εθελόντριες. Νέοι καλλιτέχνες, σκηνοθέτες, κινηματογραφιστές και σπουδαστές, ανέλαβαν να δομήσουν, να καταγράψουν με την ξεχωριστή ματιά τους, να μας μεταφέρουν προβληματισμούς και αδιέξοδα. Να μας μεταφέρουν ελπίδα και ένα νέο πολιτικό μήνυμα. Με καθαρότητα, αμεσότητα, χωρίς κλισέ.
Μια πρωτοβουλία που από την σύλληψη έως την εκτέλεση έγινε όχι από επαγγελματίες της επικοινωνίας αλλά από νέους και νέες με άποψη για την πολιτική και όχι για την επικοινωνιακή διαχείρισή της. Μια πρωτοβουλία με χαρακτηριστικά handmade που σχεδιάστηκε και αναπτύχθηκε υπό την επιστημονική επιμέλεια και τον δημιουργικό συντονισμό της Φανής Κουντούρη, Aναπλ. Καθ. Πολιτικής Επιστήμης και Επικοινωνίας.
