Αν κάτι κατέστησαν σαφές η χθεσινή επίθεση του Αντώνη Σαμαρά και της υπερδεξιάς στη ΝΔ και οι διευκρινίσεις, στις οποίες υποχρεώθηκε η Υπουργός Κοινωνικής Συνοχής και Οικογένειας, Δόμνα Μιχαηλίδου, είναι ότι η επιλογή του Κυριάκου Μητσοτάκη να ψηφίσει το γάμο ομόφυλων ζευγαριών αποτελεί μία «χαίνουσα πληγή» για τη βάση της ΝΔ και τη δεξαμενή των συντηρητικών και υπερσυντηρητικών ακροατηρίων, στα οποία απευθύνεται.
Έναν μόλις μήνα μετά την επιστολή του γραμματέα Πολιτικού και Στρατηγικού Σχεδιασμού της Νέας Δημοκρατίας, Βασίλη Φεύγα, στον Κυριάκο Μητσοτάκη για κατάργηση του νόμου για τον γάμο των ομοφύλων, στη Νέα Δημοκρατία προέκυψε εκ νέου τρικυμία σε... φλυτζάνι για ομοειδές ζήτημα, από τις δηλώσεις Μιχαηλίδου.
Η υπουργός αναφέρθηκε στις σύγχρονες προκλήσεις που αφορούν την οικογένεια, δίνοντας έμφαση στη συμπερίληψη (inclusion) και τη διαφορετικότητα. «Δεν υπάρχει η ελληνική οικογένεια του μέλλοντος. Για αυτό είμαστε εδώ, για να μιλήσουμε για το inlcusion και την διαφορετικότητα» σημείωσε χαρακτηριστικά στο πλαίσιο εκδήλωσης της ελληνικής έκδοσης του αμερικανικού περιοδικού Fortune.
Πυρά Σαμαρά, Βελόπουλου, Νατσιού και Λατινοπούλου
Οι δηλώσεις αυτές προκάλεσαν την αντανακλαστική αντίδραση του πρώην Πρωθυπουργού, Αντώνη Σαμαρά, που τείνει να επιβεβαιώσει πως θεωρεί το συγκεκριμένο πεδίο το «μαλακό υπογάστριο» του Κυριάκου Μητσοτάκη, με σαφή πρόθεση πλέον να το επαναφέρει σε κάθε δυνατή ευκαιρία στο δρόμο για τις εκλογές, «ψαρεύοντας» στα απογοητευμένα συντηρητικά ακροατήρια της ΝΔ.
Ο πρώην Πρωθυπουργός έκανε λόγο για «μεταλλαγμένη Νέα Δημοκρατία του Κυριάκου Μητσοτάκη» που «αντί να ενισχύει την παραδοσιακή ελληνική οικογένεια σε εποχή οξύτατου δημογραφικού προβλήματος, την υπονομεύει συνειδητά» και σημείωσε πως «οι πρόσφατες δηλώσεις της κ.Δόμνας Μιχαηλίδου αποτελούν την επιτομή της woke ατζέντας και της αποδόμησης του θεσμού της Οικογένειας».
«Ας συνειδητοποιήσει επιτέλους η κυβέρνηση ότι ο ρόλος του υπουργείου Οικογένειας στην Ελλάδα σε καμιά περίπτωση δεν είναι "να μιλήσουμε για inclusion (δηλαδή συμπερίληψη) και διαφορετικότητα", όπως δήλωσε η αρμόδια υπουργός ..» κατέληξε ο κ. Σαμαράς.
Αξίζει να σημειωθεί πως στο ίδιο μήκος κύματος κινήθηκαν εν συνεχεία τόσο ο Κυριάκος Βελόπουλος και ο επικεφαλής της Νίκης, Δημήτρης Νατσιός, που μίλησε για «woke παράνοια της κας Μιχαηλίδου» ζητώντας την αποπομπή της, όσο και η επικεφαλής της Φωνής Λογικής, Αφροδίτη Λατινοπούλου, που χαρακτήρισε την κυβέρνηση της ΝΔ ως την «πιο Woke όλων των εποχών», ισχυριζόμενη πως είναι «θλιβερό ότι η κ. Μιχαηλίδου παραμένει στη θέση της».
Διευκρινίσεις Μιχαηλίδου
Κάπως έτσι, η Υπουργός Κοινωνικής Συνοχής και Οικογένειας το πρωί της Πέμπτης προχώρησε σε... διευκρινιστικές δηλώσεις, καταγγέλλοντας κοπτορραπτικές μεθόδους αναφορικά με τις παλαιότερες δηλώσεις της. Στο σχετικό βίντεο υπογράμμισε ότι αναγνωρίζει τη σημασία και την αξία της παραδοσιακής ελληνικής, πυρηνικής οικογένειας, μέσα στην οποία – όπως αναφέρει – μεγάλωσε και η ίδια και της οποίας το πρότυπο ακολουθεί και στην προσωπική της ζωή. «Είμαι παιδί πυρηνικής οικογένειας και διάλεξα να κάνω τη δική μου πυρηνική οικογένεια, τον άνδρα μου, το παιδί μου, είμαι βαθιά ευγνώμων στην ελληνική πυρηνική οικογένεια», σημείωσε χαρακτηριστικά το πρωί της Πέμπτης στην ΕΡΤ.
Και επιχείρησε να εξηγήσει πως ως υπουργός Κοινωνικής Συνοχής και Οικογένειας έχει την ευθύνη να διαμορφώνει πολιτικές που αφορούν το σύνολο των ελληνικών οικογενειών, ανεξαρτήτως της μορφής τους. «Όταν είσαι υπουργός της κάθε οικογένειας, της οικογένειας με ένα παιδί, της οικογένειας της τρίτεκνης, της πολύτεκνης, της θετής, της ανάδοχης. Άλλες ανάγκες μπορεί να έχει μια μονογονεϊκή οικογένεια, άλλες ανάγκες μια πολύτεκνη», ανέφερε χαρακτηριστικά.
Τόσο από τις αντιδράσεις της υπερδεξιάς πτέρυγας του πολιτικού φάσματος, όσο και από την... εσπευσμένη πυροσβεστική παρέμβαση της Υπουργού, επιβεβαιώνεται πως στο δρόμο για τις κάλπες και με εμφανείς τις διαρροές στα δεξιά του κυβερνητικού κόμματος, η ΝΔ θα συνεχίσει να αντιμετωπίζει αμυντικά έως και... ενοχικά το νομοθέτημά της, το οποίο πριν χρόνια διαφήμιζε ως φιλελεύθερη και προοδευτική πολιτική.






























