Όπως και κατά τη συζήτηση του άρθρου 86, έτσι και σήμερα κυβέρνηση και αντιπολίτευσης φαίνεται συμφωνούν στην ανάγκη αλλαγών στον τρόπο επιλογής της ηγεσίας της Δικαιοσύνης. Ωστόσο η συζήτηση στην επιτροπή Συνταγματικής Αναθεώρησης αναδεικνύει σημαντικές αποκλίσεις ως προς το θεσμικό μοντέλο που πρέπει να ακολουθηθεί.
Η Νέα Δημοκρατία προτείνει αναθεώρηση του ισχύοντος πλαισίου, με βασική επιδίωξη —όπως υποστηρίζει— την ενίσχυση της ανεξαρτησίας της Δικαιοσύνης. Στο πλαίσιο αυτό εισηγείται την απομάκρυνση της εκτελεστικής εξουσίας από τη διαδικασία επιλογής, με τη μεταφορά της αρμοδιότητας σε ειδική κοινοβουλευτική επιτροπή. Η επιλογή θα γίνεται από κατάλογο τριών υποψηφίων για κάθε θέση, που θα προτείνουν οι Ολομέλειες των ανώτατων δικαστηρίων.
Παράλληλα, η κυβερνητική πρόταση προβλέπει και θεσμική «περίοδο αποχής» τριών ετών για τους δικαστικούς λειτουργούς μετά την αφυπηρέτησή τους από κυβερνητικά αξιώματα και Ανεξάρτητες Αρχές. «Αυτός είναι και ένας εύλογος χρόνος αποστασιοποίησης που μας επιτρέπει να κεφαλαιοποιήσουμε ως κράτος την εμπειρία τους, χωρίς όμως να διακινδυνεύσουμε την ανεξαρτησία τους», σημείωσε ο Ευριπίδης Στυλιανίδης.
Διαφωνίες για το μοντέλο επιλογής
Το ΠΑΣΟΚ, αν και αναγνωρίζει την ανάγκη θεσμικής θωράκισης της Δικαιοσύνης, απορρίπτει την κυβερνητική πρόταση ως ανεπαρκή ως προς την αποπολιτικοποίηση της διαδικασίας.
«Προτείνετε κύριοι της ΝΔ να μεταφερθεί η αρμοδιότητα από το υπουργικό συμβούλιο σε ειδική κοινοβουλευτική επιτροπή. Αλλάζει ο Μανωλιός και βάζει την κάπα του αλλιώς…» ανέφερε χαρακτηριστικά η εισηγήτρια του κόμματος Ευαγγελία Λιακούλη, επιμένοντας ότι η κομματική επιρροή δεν αίρεται με την αλλαγή του οργάνου επιλογής.
Η Χαριλάου Τρικούπη προτείνει τη σύσταση ειδικής μικτής 19μελούς επιτροπής, με συμμετοχή βουλευτών, δικαστικών λειτουργών και εκπροσώπων της νομικής κοινότητας, υποστηρίζοντας ότι η σύνθεση αυτή «στερεί το κομματικό χρώμα από τις επιλογές και δεν επιτρέπει στην εκάστοτε κυβερνητική πλειοψηφία να αποφασίζει μόνη της».
Από την πλευρά του ΣΥΡΙΖΑ, ο Γιώργος Παπαηλιού σημείωσε ότι το προτεινόμενο μοντέλο εξακολουθεί να αφήνει περιθώρια επιρροής της εκτελεστικής εξουσίας, κάνοντας λόγο για συνέχιση της «λογικής ποδηγέτησης της Δικαιοσύνης».
Κλείνοντας τη συζήτηση, ο Ευριπίδης Στυλιανίδης απέρριψε τις αιτιάσεις περί θεσμικής χειραγώγησης, κάνοντας λόγο για υπερβολές και «φοβικότητα» της αντιπολίτευσης, επισημαίνοντας ότι η Βουλή αποτελεί το δημοκρατικά νομιμοποιημένο όργανο για τη λήψη θεσμικών αποφάσεων.
































