Δεν υπάρχει ιστορικό προηγούμενο! Στην ψηφοφορία για τη Συνταγματική Αναθεώρηση καμία αναθεωρητέα διάταξη δεν συγκέντρωσε τις απαιτούμενες 180 ψήφους ώστε να επιτυγχάνεται η ψήφισή της με 151 ψήφους από την επόμενη Βουλή!
Γεγονός που δείχνει δύο τουλάχιστον πράγματα:
Πρώτον, κανείς από την αντιπολίτευση δεν εμπιστεύεται τον Κυριάκο Μητσοτάκη για την επόμενη μέρα. Στην προηγούμενη αναθεώρηση τα άλλα κόμματα, με πρώτο τον ΣΥΡΙΖΑ του Αλέξη Τσίπρα, του έδωσαν τη δυνατότητα να αναθεωρήσει τη διάταξη για εκλογή Προέδρου της Δημοκρατίας χωρίς διάλυση της Βουλής και εκλογές. Και ο Κυριάκος Μητσοτάκης διαμόρφωσε έτσι το άρθρο του Συντάγματος ώστε ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας να εκλέγεται ακόμα και με... 80 ψήφους! Ποιος, ο ανώτατος πολιτειακός άρχοντας που, ως εγγυητής του πολιτεύματος, χρειάζεται την αυξημένη δημοκρατική νομιμοποίηση όσο κανείς άλλος! Ο πρωθυπουργός, μάλιστα, εκμεταλλεύτηκε τη σχετική διάταξη και εξέλεξε κομματικό Πρόεδρο της Δημοκρατίας, έχοντας για πρώτη φορά στη μεταπολίτευση σύσσωμη την αντιπολίτευση απέναντι! Με αυτόν τον τρόπο, ο Κ. Μητσοτάκης «έκαψε» ουσιαστικά και τον Κωνσταντίνο Τασούλα, που και άριστος Πρόεδρος της Δημοκρατίας να αποδειχθεί, θα έχει να αντιμετωπίσει καθημερινά την καχυποψία (για να το πούμε κομψά) της αντιπολίτευσης!
Δεύτερον, η ψηφοφορία για το Σύνταγμα έδειξε πως η Νέα Δημοκρατία του Κ. Μητσοτάκη αποτελεί πλέον «κόμμα ανάδελφο», κόμμα δηλαδή πλέον χωρίς τη δυνατότητα συμμαχιών! Προϊδεάζει, δε, κατά τη γνώμη του υπογράφοντος για το τι θα συμβεί την επομένη ημέρα των –πρώτων– εκλογών: Ο Κ. Μητσοτάκης, εφόσον η ΝΔ αναδειχθεί πρώτο κόμμα, δεν θα βρει κυβερνητικό εταίρο, εκτός πολύ μεγάλης εκπλήξεως, ενώ αναλόγως των ποσοστών της ΝΔ, είναι πιθανόν να τεθεί ως όρος η συγκρότηση κυβέρνησης χωρίς τον Μητσοτάκη πρωθυπουργό.
Το Μαξίμου κατηγορεί την αντιπολίτευση ότι σε μια κορυφαία διαδικασία όπως είναι η Συνταγματική Αναθεώρηση δεν δείχνει συναίνεση. «Ξεχνώντας» πως η συναίνεση και η εμπιστοσύνη δεν εκβιάζονται, κερδίζονται. Και το Μαξίμου απλώς εκβιάζει. Μόνο που πλέον δεν έχει τη δυνατότητα να εκβιάζει επιτυχώς – και εδώ έπαιξε ρόλο και η σθεναρή στάση του Νίκου Ανδρουλάκη, η οποία και πρέπει να του πιστωθεί!
